สภาผู้แทนราษฎร · ครั้งที่ ๑๖ · ๖ ตุลาคม ๒๕๕๓

นฤมล ธารดํารงค์ แสดงความเห็นชอบในหลักการร่างพระราชบัญญัติองค์การอิสระเพื่อคุ้มครองผู้บริโภค แต่ไม่เห็นด้วยกับร่างพระราชบัญญัติที่ยื่นมา เนื่องจากไม่มีการกำหนดบทบาทและหน้าที่ชัดเจนของกรรมการ นอกจากนี้ยังหารือเรื่องความไม่เพียงพอของสํานักงานคณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภค และเรียกร้องการปฏิรูปให้มีประสิทธิภาพมากขึ้น นอกจากนี้ยังหารือเรื่องการคุ้มครองผู้บริโภค โดยกล่าวถึงปัญหาการรับประทานอาหารที่เป็นพิษ และการขาดความชัดเจนในหลักการและกฎระเบียบของสํานักงานคณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภค

นางนฤมล ธารดํารงค์ สมุทรปราการ

กราบเรียนท่านประธานสภา ที่เคารพ ดิฉัน นฤมล ธารดํารงค์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสมุทรปราการ พรรคเพื่อไทยนะคะ ดิฉันเห็นด้วยกับหลักการที่จะให้มีการร่างพระราชบัญญัติองค์การ อิสระเพื่อคุ้มครองผู้บริโภค พ.ศ. .... แต่ดิฉันก็ไม่เห็นด้วยกับร่างพระราชบัญญัติของ คณะรัฐมนตรีที่ยื่นมาให้พวกเราได้พิจารณาในวันนี้ ที่ดิฉันไม่เห็นด้วยส่วนหนึ่งมาจาก หลักการแล้วก็เหตุผลต่าง ๆ ที่ได้เขียนไว้ อย่างร่างพระราชบัญญัตินี้เขียนถึงหน้าที่ ความครอบคลุมขององค์การอิสระ ซึ่งเขียนไว้บอกว่า ทําหน้าที่เปึนผู้ที่พิจารณา ให้ความเห็นประกอบการพิจารณาและการตรากฎหมาย รวมทั้งตรวจสอบองค์กร เขาเรียกว่า สคบ. ซึ่งดิฉันมองดูว่าตรงนี้มันไม่ได้ช่วยให้เกิดการทํางานที่มีประสิทธิภาพ ขึ้นเลยของสํานักงานคุ้มครองผู้บริโภค ทําไมถึงเปึนอย่างนั้น เพราะว่าองค์กรอิสระ ไม่มีการเขียนหรือว่าการกําหนดบทบาทที่ชัดเจนและแท้จริง ไม่ว่าจะเปึนเรื่องของ ตัวกรรมการเองที่จะคัดสรรเข้ามาเปึนกรรมการในองค์การอิสระอันนี้ เพราะว่าเขียนเอาไว้ เปึนการเขียนที่หละหลวมมาก ผู้ที่เข้ามาเปึนกรรมการขององค์การอิสระนี้ไม่มีการกําหนด คุณสมบัติใด ๆ ที่ชัดเจน ไม่สามารถบอกได้ว่าตัวแทนเหล่านั้นเปึนตัวแทนของผู้บริโภค อย่างแท้จริง เพราะว่าสิ่งที่เขียนไว้ตรงนี้อาจจะทําให้เกิดช่องโหว่ในการที่บริษัทต่าง ๆ อาจจะส่งคนหรือว่าบุคคลใด ๆ เข้ามาเพื่อรักษาผลประโยชน์ของบริษัทตัวเองแทนที่ จะมาดูแลในเรื่องคุ้มครองผู้บริโภคก็เปึนได้นะคะ หลาย ๆ ส่วนตรงนี้ แล้วก็เมื่อมาดู ในเรื่องของหน้าที่ ไม่ทราบว่าหน้าที่แล้วก็อํานาจล้นฟัาขนาดไหน เพราะไม่มีการเขียน กํากับไว้ว่าเมื่อมีการกระทําผิดหรือว่ากรรมการต่าง ๆ ขององค์การไปทําสิ่งใด ๆ ไว้แล้ว นอกเหนือจากอํานาจและหน้าที่ตัวเอง หรือใช้อํานาจหน้าที่ของตัวเองไปสร้างผลประโยชน์ ให้กับตัวเองและมีใครมาคอยกํากับดูแลใด ๆ ได้เลย หรือแม้แต่ในเรื่องที่บอกว่าองค์การอิสระเปึนผู้ที่กํากับดูแลสํานักงานคณะกรรมการ คุ้มครองผู้บริโภคก็ไม่ได้มีกฎข้อใดออกมาเขียนในเรื่องของบทลงโทษ ถ้ากรณีที่สํานักงาน สคบ. ตัวนี้ไม่ได้ทําตามข้อเสนอแนะหรือสิ่งที่องค์การอิสระเสนอเข้าไป เพราะว่า หลาย ๆ ท่านก็ได้พูดกันว่าองค์การอิสระนี้เปึนองค์การของประชาชนเปึนองค์การของ รัฐบาลที่ร่วมกันเพื่ออกมาดูแลและคุ้มครองผู้บริโภคอย่างแท้จริงให้เกิดความเปึนธรรม เกิดประโยชน์สูงสุดคุ้มครองผู้บริโภคโดยแท้จริง ตรงนี้ดิฉันก็ไม่เห็นด้วย

อย่างที่ผ่านมาเราจะเห็นว่าเรามีสํานักงานคณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภค ออกมาทําหน้าที่ดูแลคุ้มครองผู้บริโภค แต่จริง ๆ แล้วตัวนี้เท่าที่ผ่านมามันเปึนการทํางาน ที่ไม่มีประสิทธิภาพใด ๆ เนื่องจากว่าเปึนเหมือนเสือกระดาษที่ออกมาแล้วไม่สามารถที่จะ คุ้มครองผู้บริโภคได้ทันท่วงทีหรือว่าได้เต็มที่เหมือนเปึนการทํางานที่ขอไปที แล้วการตั้ง องค์การอิสระนี้ถ้าเกิดท่านเขียนกฎหมายหรือเขียนร่างพระราชบัญญัติตัวนี้ไว้ไม่ชัดเจน ไม่มีการกําหนดที่แน่นอน ดิฉันก็มองว่าไม่น่าจะต่างอะไรกับองค์กรที่เคยตั้ง ๆ มา ส่วนใหญ่นั่นเอง รวมทั้งตลอดจนอย่างที่ผ่านมาดิฉันก็เปึนกรรมาธิการคณะกรรมาธิการ การทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม อย่างที่ผ่านมามีหลาย ๆ หน่วยงานหรือผู้บริโภค หลาย ๆ ส่วนได้เข้ามาร้องเรียน ไม่ว่าจะเปึนเรื่องของหมู่บ้านอสังหาริมทรัพย์ต่าง ๆ เมื่อพี่น้องเหล่านั้นซื้อบ้านไปแล้วอย่างนี้ ใหม่ ๆ หมู่บ้านก็ตั้งกรรมการหมู่บ้านเข้ามาดูแล มาให้ความสะดวกในเรื่องสาธารณูปโภคต่าง ๆ มาดูแลในเรื่องของทรัพย์สิน ความปลอดภัย ไม่ว่าจะเปึนเรื่องของตัวบุคคลและบ้านเรือนบ้านช่องต่าง ๆ แต่เมื่อมีการโอน มีการชําระเงิน ทั้งหมดไปหมดแล้วอย่างนี้ องค์การต่าง ๆ เหล่านั้นก็ไม่ได้เข้าไปดูแล กรรมการหมู่บ้าน ก็ไม่ได้ปฏิบัติหน้าที่ใด ๆ ไม่มีใครเข้าไปคุ้มครองตรงนั้นเลย เมื่อมีการเข้ามาร้องเรียน ทุกคนก็เหมือนจะปัดความรับผิดชอบ จนเรื่องเหล่านี้จะต้องส่งเข้ามาถึงคณะกรรมาธิการต่าง ๆ หรือมีการมาร้องเรียนตัวแทนประชาชนซึ่งเปึน ส.ส. อย่างพวกเรา เรื่องเหล่านี้มีมากมาย มีแทบทุกจังหวัด มีแทบทุกที่ ดิฉันจึงมองเห็นว่าเวลาเรารับเรื่องเหล่านี้แล้ว เมื่อเราไปร้อง สคบ. สิ่งเหล่านั้นก็ไม่ได้ช่วยอะไรให้เรามากยิ่งขึ้น อย่างหลาย ๆ เรื่องที่มันเปึนเรื่องที่รกใจ ดิฉันมากหลาย ๆ เรื่อง ตัวอย่างเช่น ข้อความขยะ เอาง่าย ๆ ทุกคนก็คงมีโทรศัพท์มือถือ มีการส่งเอสเอ็มเอส (SMS) เข้ามา เชิญชวนให้พวกเราดูดวง เชิญชวนให้พวกเราเสี่ยงทาย หรือแม้แต่ใกล้ ๆ หวยออกก็มีการเชิญชวนให้ใบ้หวย เราอาจจะมีความรู้เราอาจจะเข้าใจว่า สิ่งเหล่านี้คือสิ่งฉ้อฉลหลอกลวง แต่ชาวบ้านโดยทั่ว ๆ ไปไม่เข้าใจ กดตามตัวเลขเหล่านั้นไป ก็จะไปเสียรู้เขา ไปเสียค่าเอสเอ็มเอสให้เขา เกิดความต่อเนื่องเสียเปึนรายเดือน ติดต่อกลับไป ขอยกเลิกก็ทําไม่ได้ มีการป่ดโทรศัพท์ส่วนกลางเซ็นเตอร์ (Center) เหล่านั้นไปหมดแล้ว อันนี้ยกตัวอย่างง่าย ๆ แล้วก็มีการร้องเรียนเข้าไปในสํานักงานคณะกรรมการคุ้มครอง ผู้บริโภคนานค่ะ จนลืมเรื่องไปหมดแล้วกว่าจะได้มีการตอบกลับมา มีการแก้ไขเยียวยา ก็จนหาตัวคนร้องเรียนแทบจะไม่เจออยู่แล้ว

อีกเรื่องหนึ่งนะคะ ตรงนี้ที่เจอมากับตัวเองโดยตรงเลย อย่างเมื่อวันสองวันนี้ มีพี่น้องรู้จักกันไปเที่ยวหัวหิน แล้วครอบครัวเขาไปรับประทานอาหารที่ร้านอาหารแห่งหนึ่ง ไปรับประทานแมงดาอย่างนี้ ปรากฏว่าท้องเสีย อาหารเปึนพิษกันทั้งครอบครัวเลย ตรงนี้ เขาปรึกษาดิฉันว่าเขาจะทําอย่างไรได้ จะร้องเรียนร้านค้าได้ไหม จะพิสูจน์อย่างไร ใครจะเปึนคนรับเรื่องราวร้องเรียนเขาแบบนี้ว่าเขาท้องเสียจากการที่ไปรับประทาน อาหารทะเลเหล่านั้น กลับไปเขาก็โทรศัพท์ไปทวงถามกับร้านค้าเหล่านั้น ร้านค้าก็บอกว่า ช่วยไม่ได้ เขาไม่สามารถจะพิสูจน์ได้ว่าสิ่งที่ทําให้คุณท้องเสีย ท้องเสียมาจากอาหาร ของเขาหรือเปล่า รับประทานอาหารจากร้านเขาแล้วไปรับประทานร้านอื่นต่อไหม อะไร หลาย ๆ อย่าง สิ่งเหล่านี้มันเปึนสิ่งที่แสดงให้เห็นชัดเจนว่าการที่เรามีสํานักงานคณะกรรมการ คุ้มครองผู้บริโภคที่ผ่านมาก็ไม่ได้ช่วยใด ๆ เลย และเมื่อเราตั้งองค์การอิสระคุ้มครองผู้บริโภคตัวนี้ขึ้นมา ถ้าเราเขียนหลักการที่หละหลวม อย่างที่รัฐบาลได้ทําร่างพระราชบัญญัติตัวนี้ส่งเข้ามานะคะ ดิฉันคิดว่ามันก็คงจะกลายเปึน เสือกระดาษอีกตัวหนึ่งซึ่งไปเสริมให้กับเหมือนเอสเอ็มเอสขยะที่เรามักจะเจอกันโดยทั่วไป ในโทรศัพท์อยู่แล้ว ก็ต้องขอฝากไว้ด้วยกับคณะกรรมการที่จะเข้าไปพิจารณาในส่วนนี้ว่า อยากให้ดูเรื่องเงื่อนไขให้ชัดเจนและกฎระเบียบต่าง ๆ ด้วย ขอบพระคุณท่านประธานค่ะ