ครับท่านประธาน ขอบคุณครับ ท่านประธานครับ อะไรมันเกิดก็เกิดแล้ว แก้ไม่ได้แล้ว เลิกไม่ได้แล้ว ตายก็ตายไปแล้ว แต่จะทําอย่างไรให้สถานการณ์ที่มันดีขึ้นมันชะลอลงกว่านี้ เมื่อสักครู่นี้ ท่านรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมได้พูดถึงว่าความจําเปึนในการที่มีทหารอยู่ในพื้นที่ เพื่อรักษาผู้ที่สุจริตชนทั้งหลายให้ปลอดภัย แต่ท่านลองคิดดูว่าถ้าลดกําลังทหารสักหน่อย แล้วเอากําลังทหาร งบประมาณที่เหลือทั้งหมดไปเพิ่มในเรื่องเยียวยารักษาจะเปึน ประโยชน์กว่าไหม พี่น้อง ๓ จังหวัดภาคใต้ไม่เคยเกลียดทหาร ไม่เคยเกลียดตํารวจ แต่วันนี้จริง ๆ แล้วความรู้สึกอารมณ์ของเขาอยู่ที่ตํารวจไม่ใช่อยู่ที่ทหาร เพราะครั้งหนึ่ง ในยุคตํารวจครองเมือง เราไปให้อํานาจมอบอํานาจให้ตํารวจ โอนอํานาจจากทหารไปทํา กับเขาสารพัด ไม่ว่าที่กรือเซะ ที่ตากใบ หลายเรื่องเปึนเรื่องของตํารวจ ผมคิดว่าทหาร ปรับตัวได้ แย่งชิงความรู้สึกได้ ท่านต้องช่วงชิงความรู้สึกของเขาที่สูญเสียกลับมาเท่านั้น ล่ะครับ ได้ให้ความมั่นใจว่าสิ่งเหล่านี้จะไม่เกิดในอนาคตในวันข้างหน้า ท่านจะเยียวยา อย่างไรครับ ผมดูแลงบประมาณมาหลายป้ผมทราบว่าเราหมดงบประมาณไปป้ละ หลายหมื่นล้านบาทกับกําลังทหารพื้นที่ กําลังตํารวจ ทหารหลายหมื่นคนถูกส่งไปในพื้นที่ เพื่อภารกิจฆ่าและถูกฆ่าที่ ๓ จังหวัดชายแดนภาคใต้ไม่มีหยุด สิ่งเหล่านี้มันควรที่จะ ยุติแล้ว สิ่งที่ผมเปึนห่วงก็คือเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น คนตายกี่พันคนก็ตามละครับ แต่บัดนี้ มีหญิงม่ายอยู่ในพื้นที่เกือบ ๓,๐๐๐ คนครับ มีหญิงม่าย ๓,๐๐๐ คน จะมีลูกกําพร้า อีก ๖,๐๐๐-๗,๐๐๐ คน หรือเกือบ ๑๐,๐๐๐ คน มีคนเจ็บ คนพิการที่แขนขาด ขาขาด กับตาบอดที่ทุพพลภาพอยู่ตามหมู่บ้านอีก ๓,๐๐๐- ๔,๐๐๐ คน ภาพเหล่านี้มันตําตาตําใจเขาทุกวันครับ ท่านจะไปทําดีอย่างไรก็ตาม ตื่นขึ้น เขาเห็นลูกชายเขาที่เคยแข็งแรง เคยเปึนกําลังครอบครัว เคยเปึนที่พึ่ง วันนี้พิการเดินไม่ได้ วันนี้อัมพาตอยู่กับที่ ท่านจะเยียวยาสิ่งเหล่านี้จบจากความรู้สึกเขาไม่ได้ ถึงแม้เหตุการณ์ จะจบไปแล้ว ผมอยากฝากว่าท่านรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมครับ ท่านรองนายกรัฐมนตรีครับ ถ้ามีกําลังงบประมาณอยู่บ้าง ดูแลหญิงม่ายเหล่านี้ให้ดีที่สุด เยียวยาความรู้สึก ผมทราบว่าที่ผ่านมาท่านด้วยการให้เงินชดเชยเขาก้อนหนึ่งแล้วจบกัน แต่ทําอย่างไรที่จะถัวเฉลี่ยดูแลเขาทุกเดือน ๆ ว่ารัฐบาลได้พยายามกระทําสิ่งเหล่านี้เพื่อ เปึนการอโหสิ การอโหสิต้องโดยการกระทํา ไม่ใช่โดยการไปพูดขอโทษ หรือขออโหสิ แค่นั้นจบกัน ท่านจะทําอย่างไรกับเด็กกําพร้าอีกตั้งหลายพันคนที่มีอยู่ขณะนี้ เพราะ เด็กกําพร้าเหล่านี้ทุกครั้งที่แม่เห็นลูก แม่ก็นึกถึงพ่อ นึกถึงพ่อ แม่ก็จะนึกถึงตากใบ นึกถึงกรือเซะ นึกถึงการทารุณกรรมทั้งหลาย ทําอย่างไรกับเด็กกําพร้าเหล่านี้ ท่านจะทํา อย่างไรกับเด็ก คนพิการจํานวนมาก ถ้าพิการอยู่ในลักษณะหนึ่งที่พอจะช่วยตัวเองได้ เอาออกจากพื้นที่ไปฝ๊กอาชีพ พิการขา แขนยังทํางานได้ พิการเกี่ยวกับการฟัง ตาก็ยังมองได้ เอาไปฝ๊กอาชีพออกจากพื้นที่ แล้วให้เขากลับไปพื้นที่อีกครั้งหนึ่ง ด้วยความรู้สึกว่า เขาได้รับการช่วยเหลือแล้ว อย่าเอาภาพคนพิการจํานวนหลายคนอยู่ในพื้นที่ตําตาตําใจ เขาทุกวันอยู่ลักษณะนี้ มันไม่มีทางจบ มันฟุ๋นความจํา และข้อสําคัญก็คือคนตาย ๖๐ กว่าคน ๗๐ กว่าคนในรถ แต่คนถูกจับไปวันนั้นเกือบ ๒,๐๐๐ คนนะครับ ในรถแต่ละคัน ก่อนที่คนคนนี้จะตาย เพื่อนอีก ๔๐-๕๐ คนที่ทับซ้อนกันอยู่ในรถ บางคนไปที่ จังหวัดกระบี่เขาเล่าให้ผมฟัง เขารอดชีวิตมา เพราะบังเอิญว่าเขาอยู่ริม เขาใช้หัวไหล่ พอที่จะดันตัว พอหายใจบ้าง แต่เพื่อนเขาร้องว่าหายใจไม่ออก ๆ แล้วก็ร้อง โอ้ อัลลอฮ์ อัลลอฮ์ อัลลออฮ์ อัลลอฮ์ จนขาดใจ บอกว่าช่วยบอกมะด้วยว่าเขาขอลา เผื่อเขาจะได้ไป พบกับพระเจ้า เขาขอลาญาติพี่น้อง คําเหล่านี้บอกจาก ๖๐-๗๐ คน ไปยังเปึนพันคน จากพันคนไปเปึนหมื่นคน จากหมื่นคนไปแสนคน มันถึงเปึนกระแสครอบคลุมทั้งหมดใน ภาคใต้ ท่านประธานครับ ผมเกรงใจเวลา ขอบพระคุณที่ให้นะครับ แต่สิ่งที่ผมพูดไว้ สิ่งที่เราได้ทําไว้ ท่านอดีตผู้สําเร็จราชการแผ่นดิน ท่านปรีดี พนมยงค์ กับฮะยีสุหลง และคณะ เมื่อ ๗๐ ป้ที่แล้ว บันทึกอะไรไว้บ้าง วันนี้ท่านต้องไม่ไปละเมิดหลักสูตร การเรียนการสอนเขาเหมือนที่รัฐบาลที่ผ่านมาจะตรวจหลักสูตรการเรียน การสอนเขาทั้งหมด เผื่อว่ามีการสอนวิชาอะไรที่ไม่ดีหรือเปล่า อย่าไปละเมิดเขา หลักสูตร การเรียนการสอนเขา คัมภีร์อัลกุรอานของเขามันเปึนทั้งวิถีชีวิตและเปึนทั้ง ตัวบทกฎหมาย เรื่องดาโต๊ะยุติธรรม รัฐบาลทําดีมาตลอด บัดนี้ก็ไม่มีปัญหา แต่ตรงนี้จะ ปรับปรุงอย่างไรต่อไปอีกเรื่อง แต่ข้อสําคัญคือท่านต้องคืนชีวิตวิถีมุสลิมให้เขา ช่วงชิง หัวใจเขาคืน บําเหน็จเยียวยาหัวใจเขา ไม่ใช่เยียวยาในส่วนอื่นเขาทั้งหมด ขอบพระคุณ ครับท่านประธานครับ