กราบเรียนท่านประธานที่เคารพ ดิฉัน วรศุลี สุวรรณปริสุทธิ์ พรรครวมใจไทยชาติพัฒนา สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดมุกดาหาร ดิฉันไม่ได้ร่วมยื่นญัตติ แต่ดิฉันอยากจะขอตั้งข้อสังเกตในการที่จัดงบประมาณลงในด้าน การท่องเที่ยว กรอบนโยบายของคณะกรรมการ ททท. พ.ศ. ๒๕๕๐-๒๕๕๔ มีกรอบ กําหนดไว้หลายข้อ แต่อยากจะขอฝากเรื่องข้อ ๔ ส่งเสริมการท่องเที่ยวให้กระจายตัว สู่แหล่งท่องเที่ยวรองมากขึ้น เพื่อสร้างสมดุลระหว่างพื้นที่ทั้งด้านเศรษฐกิจ สังคม และสิ่งแวดล้อม โดยเน้นการท่องเที่ยวเชื่อมโยงระหว่างกลุ่มจังหวัดและข้ามจังหวัด ตัวนี้แหละเปึนกรอบนโยบายที่จะสามารถกระตุ้นเศรษฐกิจให้กับประชาชนชาวไทยมากค่ะ ดิฉันอยู่จังหวัดมุกดาหาร ซึ่งอยู่แถบชายแดนบอกตรง ๆ เลยว่าเปึนพื้นที่ เปึนศูนย์กลาง ของศูนย์อินโดจีน เมื่อสักครู่นี้ท่าน ส.ส. ผู้ทรงเกียรติได้บอกว่าจังหวัดเปึนศูนย์กลาง ของอันดามัน แต่มุกดาหารของดิฉันก็เปึนศูนย์กลางของอินโดจีน เปึนประตูเป่ดสู่ อินโดจีน ๖ ประเทศ ซึ่ง ณ ขณะนี้เมื่อตั้งแต่ป้ ๒๕๒๕ ตั้งจังหวัด ในจังหวัดมุกดาหาร แยกออกมาจากนครพนม คณะกรรมการของการท่องเที่ยวจะรวมตัวกันอยู่ที่จังหวัดนครพนม ทีนี้ในกรณีหลังจากที่แยกออกมาแล้วอํานาจการบริหารและการจัดการเพื่อจะพัฒนา ในจังหวัดมุกดาหารเกี่ยวกับการท่องเที่ยวนั้นก็ยังกระจุกอยู่ที่จังหวัดนครพนมอีกเช่นเดิม พอหลังจากป้ ๒๕๓๘-๒๕๓๙ ก็มีการสํารวจเพื่อที่จะให้มีแหล่งท่องเที่ยว หรือให้มีสะพาน ข้ามแม่น้ําโขงเกิดขึ้นในแถบใกล้ ๆ นั้นกําหนดจุดที่จะให้มีสะพานข้ามแม่น้ําโขงอยู่ที่ จังหวัดนครพนม เพื่อที่จะดึงงบประมาณหรือการพัฒนาลงสู่จังหวัดนครพนมเปึนอีกจุดหนึ่ง แต่ในขณะนั้นเมื่อการสํารวจแล้วประตูสู่อินโดจีนเพื่อจะต้องการให้มีประโยชน์เกิดขึ้น ระหว่างประเทศไทย ประเทศลาว เวียดนาม จีน พม่าอย่างนี้ก็คงจะต้องสํารวจว่าถ้าหาก จะให้มีแหล่งท่องเที่ยวหรือจะให้มีสิ่งที่สามารถที่จะเสริมเศรษฐกิจเข้าสู่ในตัวประเทศนั้น ก็คงจะต้องให้อยู่ที่จุดที่เหมาะสม จังหวัดมุกดาหารได้มีการรับเลือกให้เปึนจุดที่สร้าง สะพานข้ามแม่น้ําโขง เมื่อป้ ๒๕๔๔-๒๕๔๕ ยังไม่มีการก่อสร้างสะพานข้ามแม่น้ําโขง นักท่องเที่ยวที่รู้จักจังหวัดมุกดาหารนั้นน้อยมากค่ะ นักท่องเที่ยวที่ไปจังหวัดมุกดาหารนั้น มีอยู่แค่ไม่ถึง ๑,๐๐๐ คน แต่ตอนนี้ ป้ ๒๕๕๐ มีการก่อสร้างสะพานข้ามแม่น้ําโขง นักท่องเที่ยวที่เข้าไปจังหวัดมุกดาหารตอนนี้ตกวันละ ๕,๐๐๐ คน ถ้าคํานวณจํานวนเงิน ที่เขาไปใช้จ่ายแล้วลงทุนอยู่ในจังหวัดมุกดาหาร ไปกิน ไปใช้ ไปพักอยู่ที่จังหวัดมุกดาหาร เพื่อที่จะไปทําธุรกิจที่ฝัืงลาวเข้าไปสู่เวียดนามและจีนแดง และในจํานวน ๕,๐๐๐ คนนั้น มีนักท่องเที่ยวอยู่ในจํานวนนั้นด้วย เรียนท่านประธานผิดไปนะคะ นักธุรกิจไม่ได้อยู่ในจํานวน ๕,๐๐๐ คนนั้น แต่เปึนนักท่องเที่ยวที่เข้าไปในจังหวัดมุกดาหาร วันละ ๕,๐๐๐ คน ในกรณี ๕,๐๐๐ คนนั้น ถ้าเราจะมาคํานวณในการที่เขาจะไปท่องเที่ยว ในจังหวัดมุกดาหารนะคะ ถ้าตกคนละ ๓๐๐ บาท เดือนหนึ่งก็ ๕ ล้านบาท ถ้า ๑ ป้ ก็ ๑,๕๐๐ ล้านบาท ในสถิติที่ท่านเขียนอยู่ในนี้บอกว่าประเทศไทยป้หนึ่ง ๓ แสนล้านบาท จังหวัดมุกดาหารก็มีส่วนหนึ่งนะคะ ๑,๕๐๐ ล้านบาทที่สามารถเสริมเปึนรายได้เข้าสู่ ประเทศไทยได้นะคะ ทีนี้ปัญหาที่เกิดขึ้นนักธุรกิจที่ไปทําธุรกิจอยู่ที่โน่นอยากจะท่องเที่ยว ในจังหวัดมุกดาหาร พอจะไปที่แหล่งท่องเที่ยวในจังหวัดมุกดาหารมีปัญหาค่ะท่าน มีปัญหา กรอบนโยบายของท่านบอกว่าจะช่วยกระตุ้นเศรษฐกิจ กระจายตัวสู่ แหล่งท่องเที่ยวรองมากขึ้นก็เท่ากับว่าการที่จะให้นักท่องเที่ยวไปสู่แหล่งท่องเที่ยวนั้น สาธารณูปโภคค่ะ สาธารณูปโภคควรจะให้มันเหมาะสมและสอดคล้องกับการที่เขาจะไป ท่องเที่ยวได้สะดวกสบายนะคะ จังหวัดมุกดาหารมีแหล่งท่องเที่ยวนี้มีเยอะมากค่ะ ที่ลือชื่อที่สุดก็คือแก่งกระเบา แก่งกระเบาอยู่ที่อําเภอหว้านใหญ่ แล้วก็มีภูผาเทิบ อยู่ใน วนอุทยานอําเภอดอนตาล แล้วก็ยังมีหาดมโนภิรมย์ หาดมโนภิรมย์นี่เปึนหาดทรายขาว สวยเหมือนกับอยู่ที่ชายทะเลเลยค่ะ หาดทรายนี้ต่อเชื่อมจนถึงประเทศลาว แต่แหล่ง ท่องเที่ยวนี้มีมาตั้งแต่คุณปู์ คุณย่าโน่น แต่ไม่ได้รับการพัฒนาสักทีนะคะ มีหาดมโนภิรมย์ แล้วก็ยังมีงาช้าง ๓๐๐ ป้ อยู่ใกล้ ๆ กับหาดมโนภิรมย์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งพื้นที่นี้เปึนพื้นที่ น่าจะอนุรักษ์เอาไว้ งาช้าง ๓๐๐ ป้นะคะ มีคนโบร่ําโบราณมีทั้งงาช้างแล้วก็เอาพลอย อะไรติดไว้ แต่ตอนนี้ไม่ทราบว่าพลอยแต่ละพลอยที่อยู่ในงาช้างนั้นหายไปไหน เพราะไม่มี การส่งเสริมงบประมาณในการอนุรักษ์ให้เลยนะคะ อยากจะบอกว่าจังหวัดมุกดาหารนี้ แหล่งท่องเที่ยวที่เกิดขึ้นที่ดิฉันบอกไว้เมื่อตะกี้ แก่งกระเบานี้ ถ้าจะดูงบประมาณที่เข้าไป สนับสนุนนะคะ ได้รับงบประมาณสนับสนุนตั้งแต่ป้ ๒๕๔๐ จากนั้นมาก็ไม่มีงบพัฒนา แต่ก่อนนั้นได้งบเปึนงบปรับปรุงภูมิทัศน์เพื่อที่จะปรับปรุงแหล่งท่องเที่ยว ถ้าหากว่าเราจะ แข่งขันเพื่อที่จะให้นักท่องเที่ยวเอาเงินมาทิ้งไว้ที่จังหวัดมุกดาหาร แล้วก็เอาเงินกลายเปึน ภาษีให้กับประเทศชาติของเรา จะต้องตั้งงบประมาณนะคะ ฝากผ่านท่านประธานถึง ท่านรัฐมนตรีที่นั่งอยู่บนบัลลังก์นั้นดูแลจังหวัดมุกดาหารด้วย จังหวัดมุกดาหารนี้เปึน จุดที่จะสามารถนําเงินให้กับประเทศไทยได้มากนะคะ ถ้าคํานวณตามเมื่อตะกี้ที่ดิฉัน บอกไว้ ๑,๕๐๐ ล้านบาท ถ้าหากว่านักท่องเที่ยวมีแหล่งท่องเที่ยวที่ไปได้สะดวก ไปดู แล้วดูเหมาะกับเขาตั้งใจมามุกดาหารอย่างนี้ ก็จะเห็นลาง ๆ ไว้แล้วว่าจะมีเงินภาษีหรือมี เงินจากนักท่องเที่ยวนี้มาตกในจังหวัดมุกดาหารมากขึ้นกว่าเดิม ณ วันนี้ก็คือ ๕,๐๐๐ คน ถ้าหากว่าต่อไปท่านทําถนนให้กับแก่งกระเบา คือจากตัวเมืองนี้วิ่งไปถึงแก่งกระเบานั้น ระยะทางแค่ไม่กี่กิโลเมตรนะคะ ๒๕ กิโลเมตร ถนนค่ะ ถนนจากที่เปึนลูกรังและเปึน ถนนแคบ ๆ เปึนถนนที่ใช้ลาดยางมะตอย ลาดยางมะตอยบาง ๆ นะคะ ก็ให้ขยายและ ปรับปรุงให้เปึนถนนกว้าง แล้วก็ลาดยางให้มันหนาขึ้น ไม่ใช่ว่าเปึนหลุมเปึนบ่อ อย่างเช่น ขณะนี้นะคะ รถทัวร์ที่ไปถึงนั้นวิ่งผ่านไปครั้งนั้นตกหลุม คราวหน้าเขาไม่อยากไปอีกแล้ว คราวหน้าเขาไม่อยากไป อยากจะขอฝากท่านรัฐมนตรีที่นั่งอยู่บนบัลลังก์ได้ดูแลในพื้นที่ แหล่งท่องเที่ยวภูผาเทิบ ภูผาเทิบเปึนวนอุทยานแห่งชาติในจังหวัดมุกดาหาร ได้มีการเป่ด ให้บริการ ภูผาเทิบนี้ในช่วงเดือนพฤศจิกายนจะมีลานดอกหญ้าให้เห็น พอขึ้นจาก ลานดอกหญ้าขึ้นไปชั้นบนอีก เดินผ่านขึ้นไปชั้นบนจะมีพระไม้ ๒,๐๐๐ รูป ซึ่งแต่ก่อน ตั้งแต่ชาวบ้าน ตั้งแต่คุณปู์ คุณย่าโน่นละค่ะทํามาและอนุรักษ์มาถึงขณะนี้ แต่ถึง ณ ปัจจุบันไม่มีงบประมาณจัดลงไปช่วยส่งเสริมเขาด้วยค่ะ ช่วยส่งเสริมนักท่องเที่ยว ที่ไปถึงนะคะ ถ้าไปดู เดินขึ้นไปถึงนั้น ๑ วันถึงค่ะ ทีนี้พอเดินลงมาไม่มีที่พัก ระหว่างทางที่เดินนั้นไม่มีสิ่งอํานวยความสะดวกให้ ไม่มีห้องน้ํา ไม่มีที่พักศาลาต่าง ๆ ก็อยากจะให้ท่านรัฐมนตรีที่ดูแลในด้านการท่องเที่ยวช่วยไปดูแล ด้วยนะคะ พิพิธภัณฑ์ที่ได้บอกเอาไว้ พิพิธภัณฑ์เรือแข่ง กลองมโหระทึก กลองโบราณ ซึ่งตั้งแต่สมัยนั้นนะคะ ตอนนี้วางเกะกะเรียงรายกันอยู่ ไม่มีสถานที่เก็บ ไม่มีสถานที่ ให้นักท่องเที่ยวเข้าไปชม ข้ามไปที่ฝัืงลาวแขวงสะหวันนะเขตเมืองคันทะบูลี เขามี พิพิธภัณฑ์ของเขาซึ่งเปึนพิพิธภัณฑ์ไดโนเสาร์ ทั้ง ๆ ที่เขาเปึนจังหวัด เปึนแขวง เปึนเมือง เล็ก ๆ และไม่ใช่เมืองพัฒนาด้วย แต่เขาก็ยังมีสถานที่เปึนพิพิธภัณฑ์ พอนักท่องเที่ยว ข้ามไปถึงที่เมืองคันทะบูลีก็สามารถนํานักท่องเที่ยวเข้าไปที่พิพิธภัณฑ์นั้นได้ แล้วก็มี ห้องน้ํา มีห้องนั่งเล่น มีศาลาให้เขาพักด้วย แต่นี่จังหวัดมุกดาหารเปึนเมืองเป่ด เปึนเมือง เป่ดประตูสู่อินโดจีน เปึนเมืองที่พัฒนาแล้วในประเทศไทยน่าจะส่งเสริมแล้วสนับสนุน งบประมาณนั้น ในช่วงนี้เปึนป้แห่งการท่องเที่ยวแล้วก็ในกรอบนโยบายกําหนดไว้ให้ จะให้แหล่งท่องเที่ยวรองจากแหล่งท่องเที่ยวที่นักท่องเที่ยวต่างประเทศนั้นได้รู้จัก ไม่ว่า จะเปึนพัทยา ไม่ว่าจะเปึนภูเก็ตอย่างนี้เอาความเจริญกลับมาส่วนภูมิภาคด้วย จังหวัด มุกดาหารก็ขอผ่านทางท่านประธานนะคะ ดิฉันก็เปึนแค่ตัวแทนคนหนึ่งในจังหวัดมุกดาหาร เท่านั้นเอง และเปึนตัวแทนคนหนึ่งของประชาชนชาวไทยที่จะสามารถนํางบประมาณ ดึงเงินจากประชาชนชาวต่างประเทศนั้นลงมาสู่จังหวัดมุกดาหาร แล้วอยากจะขอใช้เวลา อีกนิดหนึ่งว่าเมืองคันทะบูลี ประเทศลาว แต่ก่อนนั้นจะมีประชาชนที่เปึนชาวลาว แล้วได้ อพยพไปอยู่ประเทศที่ ๓ เมื่อแต่ก่อนที่มีสงครามเกิดขึ้นได้อพยพไปอยู่ประเทศที่ ๓ ก็คือ กลุ่มรุ่น ๆ เพื่อน ๆ ของวรศุลีนี่เองล่ะค่ะ ได้ไปอยู่ประเทศฝรั่งเศส ไปอยู่ประเทศออสเตรเลีย ประเทศอังกฤษ ประเทศอเมริกา ตอนนี้เขาจะกลับมาที่ประเทศไทย โดยที่เขาจะข้ามจาก ประเทศไทยนี้ข้ามไปที่ประเทศลาว นําเอาประชาชนชาวฝรั่งเศส ออสเตรเลีย อเมริกา ต่าง ๆ มาถึง พอมาถึงข้ามที่จังหวัดมุกดาหารเข้าไปสู่ฝัืงประเทศลาว เขาก็ยังพาคน ของเขานะคะ พาคนต่างประเทศข้ามไปดูพื้นที่แหล่งท่องเที่ยวของเขา แล้วก็นําเงินไป พัฒนาแหล่งท่องเที่ยวของเขา ไม่ว่าจะเปึนหลี่ผี ที่ทุก ๆ ท่านว่าเข้าฝัืงลาวแล้วจะต้องหลี่ผี นั่นละค่ะ นครเพ็งอย่างนี้ของเขา เขาสามารถดึงนักท่องเที่ยวเข้าไปถึงโน่น แล้วก็นําเงิน ของประเทศเขาไปลงที่ประเทศลาว แล้วตอนที่เขาผ่านจากประเทศไทยของเรามา ทําไมเราไม่ดึงเขาไว้ตรงนี้ ณ จุดศูนย์กลางก็คือจังหวัดมุกดาหาร เราสามารถพัฒนา แหล่งท่องเที่ยวของจังหวัดมุกดาหารให้เขาได้หยุด ได้พัก ได้ใช้ ได้ซื้อสิ่งของ ได้ซื้อสินค้า ในจังหวัดมุกดาหารนั้น แล้วก็เลยไปถึงนครพนมอย่างนี้ เลยไปถึงหนองคายอย่างนี้นะคะ ที่เขาจะข้ามไป เขาข้ามไปเขาไปดูอย่างนี้ ก็ขอฝากว่าในญัตตินี้ถ้าหากว่ามีการตั้ง คณะกรรมาธิการเกิดขึ้น ดิฉันก็คงจะต้องเปึนตัวแทนในกรณีที่จะสามารถนําเงินเข้า ประเทศนี้ได้ โดยที่จะเปึนตัวแทนให้เรียนกับท่านรัฐมนตรีว่าในส่วนจุดบกพร่องในการ บริหารนั้น ในการจัดงบประมาณลงไปสู่ในพื้นที่ชนบทนั้นมีอะไรบ้าง เรื่องสาธารณูปโภค สําคัญยิ่งนะคะ ถนนบ้าง ห้องน้ําบ้าง ศาลาบ้างนะคะ ขอบคุณค่ะ