เอกนัฏ เสนอแผนแก้มลพิษอุตสาหกรรม ติดตั้งระบบมอนิเตอร์ Real Time

กราบเรียน ท่านประธานที่เคารพ ผม เอกนัฏ พร้อมพันธุ์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม ขอบคุณ คำถามจากท่าน สส. วีรภัทรนะครับ จริง ๆ เรื่องของมลภาวะ มลพิษ เป็นปัญหาคาใจไม่ใช่ เฉพาะกับพี่น้องประชาชน คาใจผมมาก ผมนี่ได้ประกาศหลายครั้งว่าผมต้องการจะฟื้น ภาคอุตสาหกรรมกลับมาเป็นเครื่องยนต์สำคัญที่ขับเคลื่อนเศรษฐกิจอีกครั้งหนึ่ง แต่ว่าการ เจริญเติบโตของภาคอุตสาหกรรม การดำเนินธุรกิจต้องไม่ทำร้ายชีวิตของประชาชน ผมว่า ท่านเห็นครับผ่านสื่อ ตั้งแต่มีรัฐมนตรีอุตสาหกรรมมาผมน่าจะเป็นรัฐมนตรีอุตสาหกรรม ที่โหดที่สุดคนหนึ่ง ผมตามจับกุมปัญหาทั้งเรื่องมลภาวะใน ๔ ประเภทที่เราพูดกัน ทั้งเรื่องน้ำ เรื่องอากาศ เรื่องกาก เรื่องกลิ่น ผมจับรายวัน จับเจ้าใหญ่ กากอุตสาหกรรมถ้าท่านได้ ติดตามโรงงานเถื่อนที่เปิดลักลอบนำขยะอุตสาหกรรมมากองทิ้งถูกจับมากที่สุดเป็น ประวัติการณ์ตั้งแต่ผมเข้ามา แล้วก็จัดการขั้นเด็ดขาดนะครับ อุทธรณ์มานี่ผมไม่รับอุทธรณ์ ไม่มีใบเหลืองมีแต่ใบแดงอย่างเดียว รวมไปถึงเรื่องการตรวจจับโรงงานที่ปล่อยมลพิษ มลภาวะด้วย ขนาดอ้อยเผาผมก็ส่งชุดสุดซอยไปตรวจ ล่าสุดก็มีการสั่งให้หยุดโรงงานไป ๑ ที่แล้วสำหรับโรงที่รับอ้อยเผามากที่สุด แต่ผมเรียนอย่างนี้ครับ สิ่งที่เราทำกันอยู่มันเป็น การแก้ปัญหาที่ปลายเหตุและผมไม่ชอบแก้ปัญหาที่ปลายเหตุ ถ้าแก้แต่ที่ปลายเหตุคือไปทำ ความผิดแล้วไปตรวจจับอยู่ตลอดเวลา อีกชาติหนึ่งก็ไม่จบครับปัญหาแบบนี้ ระบบปัจจุบัน ผมเรียนกับท่านอย่างนี้ว่าโรงงานก่อนจะเปิดได้ สำหรับโรงงานที่มีเครื่องจักรที่ ๕๐ แรงม้า ขึ้นไป มีคนงานเกินจำนวนขึ้นไป ที่ต้องได้รับใบอนุญาตจากอุตสาหกรรมจังหวัดหรือ กรมโรงงานอุตสาหกรรม เขาจะต้องไปออกแบบมาตรการการบำบัดของเสียก่อน ไม่ว่า จะเป็นเรื่องอากาศ เรื่องน้ำ เรื่องกาก เรื่องกลิ่นต้องมี หรือที่เราเรียกกันว่าใบ ร.ง.๓ ใบคำขอนี้ ต้องมี แล้วก่อนที่จะเปิดก็จะมีเจ้าหน้าที่ของอุตสาหกรรมจังหวัดไปตรวจดูก่อน จะต้องมี อุปกรณ์ติดตั้งตามเกณฑ์ ตามมาตรฐานที่อยู่ในคำขอก่อนที่จะเปิด ปัญหามันอย่างนี้ครับ ตอนขอคำขอก็ทำคำขอมาดีครับ ตอนไปตรวจก่อนเปิดก็ดีครับ แต่พอเปิดเสร็จไม่ทำตามเกณฑ์ ไม่ทำตาม Commitment ไว้ ไม่ทำตามเกณฑ์ ปัญหาคือวันนี้เราบอกเราจะทำอุตสาหกรรม ๔.๐ สำหรับกระทรวงเรายังใช้คนคือเจ้าหน้าที่ของกระทรวงออกไปตรวจอยู่เลย จังหวัด สมุทรปราการของท่าน สส. เท่าที่ผมทราบมีโรงงานที่ขอใบอนุญาตมาประมาณ ๕,๐๐๐ กว่าโรง มีเจ้าหน้าที่ของอุตสาหกรรมจังหวัดไม่ถึง ๑๐ คน ท่านตรวจอย่างไรไม่มีทางเจอหมด หรอกครับ ก็มาตามคำร้องเรียน ร้องที่ไหนก็ไปตรวจที่นั่น พอตรวจเสร็จบางทีวันไปตรวจ ก็ไม่ใช่วันที่ปล่อยมลภาวะอีก อย่างที่ท่านบอกนี่เขาปล่อยตอนกลางคืนไปตรวจตอนกลางวัน ตรวจอย่างไรก็ไม่เจอ ต้องแก้ปัญหาแบบนี้ครับ ๑. คือวันนี้ผมก็เร่งเชื่อมโยงระบบการ ร้องเรียน ระบบของกระทรวงอุตสาหกรรมตอนนี้กำลังพัฒนา Application ร่วมกับ Traffy Fondue ซึ่งใช้ทั้งในกรุงเทพฯ และปริมณฑล เปิดโอกาสให้ประชาชนผู้ที่ได้รับความเดือดร้อน มีส่วนร่วมสามารถแจ้งปัญหาเข้ามา ได้กำลังจะเปิดตัวไม่เกินเดือนมกราคมนี้ จะใช้ชื่อ Application ว่า แจ้งอุตเอาง่าย ๆ เพราะเราชอบไปใช้ศัพท์ภาษาอังกฤษ ศัพท์ฝรั่งเยอะแยะ เต็มไปหมด คนก็สับสนว่าตกลงต้องทำอะไรกันแน่ ผมเชื่อว่าถ้าเปิดช่องให้ประชาชนเข้าไปมี ส่วนร่วม อย่างท่านหรือประชาชนในพื้นที่ของท่านเห็นว่ามีปัญหาสามารถแจ้งผ่านระบบนี้ มาได้ ระบบเดิมมีอยู่แล้วนะครับ แต่ผมว่ายังไม่มีการประชาสัมพันธ์ แล้วคนก็ไม่รู้ว่าจะแจ้ง ไปที่ไหน แล้วระบบเองแจ้งไปก็ไม่ได้มีการติดตามมีการ Tracking จากนี้ไปจะทำระบบที่มี ความสมบูรณ์แบบมากยิ่งขึ้น สามารถแจ้งเข้ามา มีการตรวจว่าสถานะเรื่องที่แจ้งมาได้รับการ แก้ไขมาอย่างไร

เรื่องที่ ๒ จริง ๆ ก็ทำอยู่ ก็คือเรื่องการติดตั้งระบบการมอนิเตอร์มลภาวะ ทั้งอากาศกับน้ำ Real Time อากาศก็จะต้องมีการติดตั้งที่เขาเรียกว่า CEMS คือ Continuous Emission Monitoring System ซึ่งทางกรมโรงงานอุตสาหกรรมกำหนดไปแล้วว่าจะต้องมี โรงงานทั่วประเทศประมาณ ๖๐๐ โรงงาน แล้วตอนนี้ก็ทยอยติดตั้งไปประมาณ ๒๐๐ กว่าโรง ภายในปีนี้จะต้องติดตั้งให้ครบ ๖๐๐ โรง ซึ่งก็จะเป็นกลุ่มโรงงานที่ปล่อยมลภาวะทางอากาศ ปริมาณมาก ก็จะมีการติดตั้งระบบเพื่อที่จะตรวจสอบ Real Time คือไม่ต้องมาร้องและ ไปตรวจแต่เราจะเห็นตัวเลขอยู่ตลอด แล้วตัวเลขนี้ก็จะถูกส่งมารายงานไม่ใช่รายงานเฉพาะ ผมอย่างเดียว รายงานสาธารณะด้วย ผ่าน Application ที่กระทรวงเขาเรียกว่า POMS ตัว Pollution Online Monitoring System เดี๋ยวผมจะไปปรึกษากับกระทรวงว่าอาจจะ ขอเปลี่ยนชื่อให้เข้าใจง่ายนิดหนึ่ง แล้วก็ประชาสัมพันธ์ให้คนเข้ามาตรวจสอบ อากาศก็จะมี CEMS ตัวน้ำเขามีเรียกว่าเป็นตัวบีโอดี ซีโอดี คือติดตั้งไว้วัดความต้องการที่จะใช้ออกซิเจน พูดง่าย ๆ ตรวจตัวออกซิเจน ถ้าเกินเมื่อไร มัน Real Time คือตลอด ๒๔ ชั่วโมง ไม่ใช่ว่า ต้องไปตรวจตอนที่ร้องมาหรือไปตรวจตอนกลางวันแล้วมาปล่อยตอนกลางคืน คือจะต้อง ตรวจ Real Time แล้วก็กำลังปรึกษากันอยู่ว่าเดิมเราจะบังคับให้โรงงานที่จะต้องติดตั้ง ระบบนี้เป็นโรงงานที่ปล่อยน้ำ ๕๐๐ คิวต่อวันขึ้นไป แต่จะปรับลดลงมาเป็น ๑๐๐ คิวต่อวัน เพื่อที่จะครอบคลุมจำนวนโรงงานมากยิ่งขึ้น ถ้าเราสามารถติดตั้งระบบมอนิเตอร์ Real Time แบบนี้ทุกโรงงาน หรืออย่างน้อยที่สุดโรงงานขนาดใหญ่ที่จะปล่อยทั้งมลภาวะทางอากาศ ทั้งปล่อยมลพิษทางน้ำ ติดตั้งระบบ Real Time แล้วในตัวเกณฑ์นี้ก็ต้องมีผู้ควบคุมด้วย เป็นเจ้าหน้าที่ที่โรงงานจ้างไปประจำอยู่ที่โรงงาน ที่จะมีหน้าที่สำหรับตรวจสอบแล้วก็ รายงานตัวเลขเหล่านี้ที่ตรวจวัดผ่านอุปกรณ์ อุปกรณ์ที่มีมาตรฐานไม่ใช่ใช้คนตรวจนะครับ แล้วก็มีการส่งข้อมูล Real Time มา เป็นแบบนี้ทางกระทรวงก็จะสามารถทำงานควบคุม ไม่ให้มีการปล่อยมลภาวะหรือมลพิษผ่านทางอากาศ หรือปล่อยทางน้ำเสียได้ แล้วกระบวนการ ทั้งหมดก็จะมีความโปร่งใส เป็นมาตรฐาน ไม่ต้องมาใช้ดุลยพินิจกันว่าแบบนี้เกินแบบนี้ขาด มีตัวเลขออกมาให้เห็นชัด ๆ เลยแล้วตัวเลขก็เปิดเผยต่อสาธารณะด้วย ผมขอตอบเท่านี้ก่อน แต่เพิ่มเติมอีกนิดหนึ่งคือสำหรับในประเทศไทยมันอาจจะต้องมีการย้ายฐานการผลิตกับ โรงงานบางส่วนนะครับ โลกมันเปลี่ยนไปเยอะ บ้านเราเองก็ต้องมีการเปลี่ยนแปลง ปรับปรุง ไปเหมือนกัน ทางกระทรวงกำลังดูอยู่ ดูเรื่องของ Industrial Relocation ว่าจริง ๆ แล้ว วันนี้กลุ่มโรงงานควรที่จะไปอยู่ตรงไหน จะต้องส่งเสริมให้เขาไปอยู่ในจุดยุทธศาสตร์ของ ประเทศเช่นพื้นที่ที่เราไปลงทุน Infrastructure ลงทุนโครงสร้างพื้นฐานไว้เยอะแยะ มีความ เหมาะสมที่จะตั้งโรงงานไหม แล้วก็ต่อ Supply Chain ให้มีความสมบูรณ์ในพื้นที่ได้อย่างไร ส่วนกลุ่มโรงงานที่วันนี้สภาวะโลก เศรษฐกิจโลกเปลี่ยนไปเยอะที่ไม่สามารถต่อสู้ได้ก็ต้อง ชดเชยเขาอย่างไร การบริหารจัดการให้โรงงานกับบ้านเรือนอยู่ในที่ที่เหมาะสม อันนี้ก็จะเป็น อีกมาตรการหนึ่งที่ผมคิดว่าช่วยเหลือลดผลกระทบที่เกิดขึ้นจากภาคอุตสาหกรรมสู่พี่น้อง ประชาชนได้เป็นอย่างดีเรื่องหนึ่งแล้วก็ถาวรด้วยครับ ขอบคุณครับ