เรียนท่านประธานสภาค่ะ ดิฉัน สิริลภัส กองตระการ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขตบางกะปิ เขตวังทองหลาง พรรคก้าวไกลค่ะ ก็ไม่พูดไม่ได้นะคะ ในประเด็นที่ดิฉันติดตามอยู่นั้นก็คือเรื่องของสุขภาพจิต ก่อนอื่นต้องขอขอบคุณท่านผู้มาชี้แจงและคณะที่ได้มารายงานการสร้างระบบหลักประกัน สุขภาพแห่งชาติ ก็ต้องขอชื่นชมว่าในปี ๒๕๖๕ นี้ก็ได้มีการให้ความสำคัญเกี่ยวกับเรื่องของ การบริการคัดกรองสุขภาพจิต ก็มีการคัดกรองมีแบบแผนมากขึ้น แล้วก็มีการรายงาน การติดตามผู้ป่วยจิตเวชเรื้อรังในชุมชนที่เข้ามาสู่รายงานด้วย ก็สะท้อนให้เห็นได้ว่า สปสช. นี้ ได้ให้ความสำคัญเรื่องของประเด็นสุขภาพจิตมากขึ้น ขอสไลด์แรกเลยนะคะ

(เจ้าหน้าที่ดำเนินการเปิด Presentation)

อันนี้ดิฉันอยากจะตั้ง ข้อสังเกตไว้สักเล็กน้อยเลยค่ะ ในหน้า ๑๖๔ เรื่องของการดูแลผู้ป่วยจิตเวชเรื้อรังในชุมชน ในรายงานนี้จะเห็นว่าในแท่งรองสุดท้ายของกรุงเทพมหานครอยู่ที่ ๒๐๓ คน ตัวเลขนี้เราอาจจะ ไม่ได้สะท้อนว่าในกรุงเทพมหานครมีผู้ป่วยที่น้อย แต่อาจจะสะท้อนให้เห็นว่าเราอาจจะ มีความจำกัดในด้านของการเข้าถึงหน่วยบริการหรือเปล่า ตรงนี้ก็ต้องฝากท่านพิจารณา ในการเพิ่มหน่วยบริการปฐมภูมิ ซึ่งดิฉันว่าเป็นสิ่งที่จำเป็น หรือว่าถ้าท่านมีแนวนโยบาย ในการพัฒนาตรงนี้ก็อยากให้ชี้แจง หรือว่านำใส่ในรายงานในปีถัดไปด้วยก็ได้ เพราะว่าตรงนี้ ก็ถือว่าสำคัญ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของการเพิ่มคนทำงาน เพิ่มหน่วยบริการจิตเวชปฐมภูมิ ในศูนย์บริการสาธารณสุขในกรุงเทพมหานคร หรือในต่างจังหวัดเองก็คือเรื่องของการ เพิ่มคนทำงานด้านการดูแลสุขภาพจิตใน รพ.สต.

อีกประเด็นสำคัญหนึ่งก็คือเรื่องของการพิจารณาเรื่องค่าตอบแทนค่ะ ค่าตอบแทนตอนนี้บุคลากรทางการแพทย์ได้น้อยนิดมากเลยค่ะ ถ้าเกิดว่าพิจารณาตรงนี้ได้ อาจจะสร้างแรงจูงใจได้ด้วย รวมไปถึงการเพิ่มสหวิชาชีพที่จะมาเป็นกำลังสนับสนุน แล้วก็ ลดการกระจุกตัวของการบริการตรงนี้ ทำให้บุคลากรนี้มีแรง มีขวัญกำลังใจในการทำงาน เรื่องของการดูแลสุขภาพจิตอีกด้วย

ประเด็นต่อไปดิฉันหวังว่ารายงานในปีถัด ๆ ไปก็จะมีการเพิ่มรายงานที่เป็น มิติของการดูแลสุขภาพจิตที่เพิ่มมากขึ้น ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของการประเมิน KPI ของสายด่วน สุขภาพจิต หรือว่า KPI ของหน่วยงานที่ให้บริการทางด้านสุขภาพจิต ซึ่งตรงนี้ก็จะทำให้ สปสช. เป็นหลักประกันทั้งสุขภาพกายและสุขภาพใจของประชาชนอย่างครบถ้วน

ดิฉันอยากฝากประเด็นคำถามไปถึงผู้ชี้แจงสักเล็กน้อย ก็อยากให้ตอบคำถาม ประมาณ ๓-๔ ประเด็นด้วยกัน

ประเด็นแรก เรื่องของแนวทางในการจัดสรรงบประมาณ เพื่อเพิ่มสิทธิประโยชน์ ในการดูแลสุขภาพจิตให้กับประชาชนว่าท่านมีแนวนโยบายที่จะดำเนินการในปีถัด ๆ ไป อย่างไร ที่นอกเหนือจากการเพิ่มบริการคู่สายด่วนสุขภาพจิต หรือว่าท่านจะพิจารณา เพิ่มสิทธิในการเข้าถึง การพบนักจิตวิทยาคลินิก หรือว่าการพบนักจิตบำบัดให้กับผู้ป่วยจิตเวช เพิ่มมากขึ้นได้หรือไม่

ปัญหาต่อไปก็คือ เรื่องของโรงพยาบาลที่หลุดออกจากระบบบริการของ สปสช. ตรงที่มันสร้างปัญหานั้นก็คือ ทำให้ผู้ป่วยทั้งจะต้องเดินทางไปรักษาในโรงพยาบาล ที่ไกลออกไป พอต้องเดินทางไกลก็คือมีภาระเรื่องของค่าใช้จ่ายที่เพิ่มมากขึ้น ผู้ป่วย บางท่านเป็นผู้ป่วยติดเตียงหรือว่าเป็นผู้สูงอายุที่ไม่สามารถเดินทางได้อย่างสะดวกสบาย เราจะทำอย่างไร จะแก้ไขปัญหานี้อย่างไร แล้ว สปสช. จะมีบทลงโทษสำหรับโรงพยาบาล ที่ไม่ทำตามเงื่อนไขนี้แล้วต้องหลุดออกไปหรือไม่ แล้วอีก ๑ กรณี ในกรณีที่ผู้ป่วย ไม่สามารถเดินทางเองได้ สิทธิประโยชน์ในการที่จะใช้รถพยาบาลในการรับส่งตัวผู้ป่วยนั้น รวมอยู่ในสิทธิประโยชน์ของ สปสช. หรือไม่

แล้วอีกอันหนึ่งที่ดิฉันอยากติดตามอย่างต่อเนื่อง นั่นก็คือการพิจารณา การเพิ่มบัญชียาหลักให้กับผู้ป่วยจิตเวช อันนี้ก็ได้รับข่าวดีมาว่าเรามียาที่จะเข้ามาฉีดให้กับ ผู้ป่วยจิตเวชที่ก่อความรุนแรงแล้ว แต่ว่าผู้ป่วยจิตเวชยังมีอีกหลายคน หลายชนิดที่เป็นผู้ป่วย จิตเวชเฉย ๆ เช่น ผู้ป่วยโรคซึมเศร้า ผู้ป่วยโรควิตกกังวล Panic หรืออื่น ๆ ที่เขากำลังรออยู่ ให้ทางรัฐหรือว่าคณะกรรมการพิจารณา ได้พิจารณาเพิ่มบัญชียาหลักให้เข้าสู่ทางเลือก ที่ผู้ป่วยเหล่านี้เขาจะสามารถมีทางเลือกในการทานยาได้ เพราะก็ต้องเรียนตามตรงนะคะ ในฐานะที่เป็นผู้ป่วยซึมเศร้าเหมือนกัน หลาย ๆ คนรับประทานยาที่อยู่ในบัญชียาหลักนี้ มี Effect อยู่มากมาย บางคนมีอาการดิ่งมากกว่าเดิม บางคนส่งผลกระทบต่อการใช้ชีวิตและ การทำงาน ก็อยากจะให้ท่านได้พิจารณาถึงเรื่องการเพิ่มบัญชียาหลักด้วย แล้วในคณะกรรมการ ในการพิจารณานี้ ดิฉันอยากให้มีสัดส่วนของผู้ป่วยที่เป็นผู้ป่วยจิตเวช ในการเข้าไปมีส่วนร่วม ในการพิจารณาด้วย ขอบคุณมากค่ะ