นายประสิทธิ์ ปัทมผดุงศักดิ์ ปทุมธานี

กราบเรียนท่านประธานสภา ที่เคารพครับ ผม ประสิทธิ์ ปัทมผดุงศักดิ์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดปทุมธานี เขต ๗ อำเภอลำลูกกา อำเภอธัญบุรี และอำเภอหนองเสือ ผมขอร่วมอภิปรายญัตติการแก้ปัญหาลิง ให้อยู่ร่วมกับชุมชนได้ ในที่นี้ผมมองเห็นว่าปัญหาของลิงจะคล้าย ๆ กับปัญหาหมาแมวจร เหมือนกับที่เพื่อน สส. ของผมได้พูดไป คุณเท่าพิภพนะครับ ในเรื่องนี้การจะแก้ปัญหาลิง มันเป็นของความ Sensitive ด้วย เราต้องระวังว่าจะมีปัญหากับต่างประเทศอย่างที่เราเคยได้เห็นนะครับว่า เมื่อมีคลิปว่า เราใช้ลิงปีนต้นไม้ ต้นมะพร้าว เกิดปัญหาทันที เราถูกต่างชาติ Brand ไม่ให้มีสินค้าเหล่านี้ ใน Shelf ของต่างชาตินะครับ เพราะฉะนั้นการแก้ปัญหาตรงนี้จะ Sensitive มาก ๆ ผมเคย ไปที่บางขุนเทียน ไปบ่อยมาก แล้วก็มีเพื่อน มีญาติพี่น้องอยู่ที่นั่น ปัญหาของที่นั่นก็คือ ก็จะมีลิงประมาณ ๔๐๐ ตัวอยู่ที่บางขุนเทียน ซึ่งน่าจะเป็นแหล่งเดียวในกรุงเทพมหานคร ลิงเหล่านี้เกิดอะไรขึ้น เขาอยู่ในป่ามานานแล้ว อยู่ในป่ามาสักพักหนึ่งแล้ว ปัญหาที่เกิดขึ้น ก็คือว่ามีการสร้างโรงงาน สร้างหมู่บ้าน กินพื้นที่ป่าไปเรื่อย ๆ จนปัจจุบันนี้ลิงเหลือน้อยลง แล้วก็ไม่มีที่อยู่ แหล่งอาหารก็น้อยลง ทำให้ลิงต้องมาหาอาหารข้างถนน มารอรับอาหาร จากคน แล้วปัญหาก็คือเกิดอุบัติเหตุ มีรถชน ลิงถูกรถชนบ่อยครั้งมากเลยนะครับ ถ้าท่าน ขับรถไปตรงนั้นท่านจะเห็นว่ามีอุบัติเหตุเกิดขึ้นบ่อยครั้ง แล้วอีกปัญหาหนึ่งก็คือว่าเมื่อลิง ไม่มีอาหารก็จะไปบุกรุกบ้านคน ไปขโมยสิ่งของหรืออาหาร สิ่งของที่คิดว่าเป็นอาหารเขา ก็ขโมยนะครับ สร้างความเดือดร้อนให้ประชาชน บางครั้งก็กัดคนด้วย อันนี้คือไม่ใช่ความผิด ของลิงนะครับ แต่เป็นเรื่องของการอยู่ร่วมกันของคนกับลิง นอกจากนี้ปัญหาที่ว่ามีการ ทำหมันลิงแล้วจะช่วยแก้ปัญหาประชากรลิงได้หรือไม่ ตรงนี้เป็นข้อที่ต้องพิจารณาดี ๆ เลย อย่างการทำหมันหมาแมวจรก็ไม่ได้ช่วยแก้ปัญหาจำนวนประชากรนะครับ ผมได้ศึกษา เรื่องของหมาแมวจรอยู่ระยะหนึ่ง บ้านผมเองก็เลี้ยงแมวจรอยู่ประมาณ ๑๔ ตัว แล้วก็ บ้านน้องสาวอีก ๙ ตัว เราเลี้ยงดูอย่างดี แต่ว่าการนำมาเลี้ยงในบ้านก็ไม่ใช่วิธีการแก้ปัญหา เช่นกันนะครับ ปัญหาของหมาแมวจรเกิดจากแหล่งอาหารธรรมชาติหรือแหล่งอาหาร ที่คนให้มานะครับ สมมุติว่าในหมู่บ้านนี้มีแหล่งอาหารสำหรับหมาแมวจร ๑๐๐ ตัว ก็จะมี ประชากรหมาแมวจรประมาณ ๑๐๐ ตัวอยู่ตรงนั้น ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็จะอยู่ประมาณเท่านี้ เพราะว่าขึ้นอยู่กับแหล่งอาหาร ถ้าคุณจับไปทำหมัน ๑๐๐ ตัว มีการตายเกิดขึ้น ไม่มีการเกิด ในที่นั้น ก็จะมีหมาจรจากที่อื่นวิ่งเข้ามาอยู่ดีจำนวน ๑๐๐ ตัวเท่ากัน ไม่ว่าคุณจะเอากลับบ้าน ไปเลี้ยง ๕๐ ตัว สักพักก็จะกลับมาเป็น ๑๐๐ ตัวเท่าเดิม เพราะฉะนั้นขึ้นอยู่กับแหล่งอาหาร จึงอยากให้ท่านพิจารณานะครับ ลิงก็เช่นกัน ลิงก็เกิดจากแหล่งอาหารเหมือนกัน ถ้าเขามี แหล่งอาหารเพียงพอที่จะอยู่ ๑๐๐ ตัวเขาก็จะอยู่ประมาณ ๑๐๐ ตัว จะไม่มากไปกว่านี้ หรืออาจจะมีน้อยลงถ้าเราจับทำหมันเรื่อย ๆ เพราะฉะนั้นปัญหาที่อยากให้พิจารณาก็คือว่า ไม่ใช่ว่าทำหมันอย่างเดียวแล้วจบ ควรจะมีการจัดแหล่งพื้นที่ให้กับลิงเป็นพื้นที่ปิดหรือ พื้นที่ที่ไม่เกิดอันตรายกับสิ่งแวดล้อมอื่น ๆ เพราะถ้าเกิดเราจับลิงจำนวนมากไปไว้ป่า แหล่งใดแหล่งหนึ่งก็จะไปทำลายระบบนิเวศในป่านั้นอีกเช่นกัน ปัญหานี้ค่อนข้าง Sensitive แล้วต้องการคณะวิสามัญเข้ามาศึกษาอย่างจริงจัง ซึ่งเรื่องของลิงบางขุนเทียน ผมขอย้อนกลับ ไปนิดหนึ่ง ตรงนี้ก็ท่านผู้ว่าราชการจังหวัดชัชชาติก็ได้ลงมาดูแล้ว แล้วก็กำลังหาทางแก้ไข ปัญหาอยู่ อาจจะมีการศึกษาร่วมกันระหว่างบางขุนเทียนกับลพบุรี หรือว่าที่อื่น ๆ เพื่อจะได้ ป้องกันปัญหาของลิง แล้วก็ในอนาคตผมก็อยากให้แก้ปัญหาของหมาแมวจรด้วย แล้วผม ก็อยากเป็นส่วนหนึ่งในนั้นที่จะช่วยแก้ปัญหา แล้วก็หาทางแก้ปัญหาอย่างยั่งยืนโดยที่ ไม่ได้ทำร้ายจิตใจของพุทธศาสนิกชนนะครับ เราไม่ฆ่าสัตว์ แล้วเราก็หาทางออกที่ดีที่สุด ให้กับสุนัข แมวจร ลิงจร หรือแม้แต่ตัวเงินตัวทองที่คุณเท่าพิภพได้พูดไป ก็อยากฝากทุกท่าน ช่วยกันลงมติตั้งกรรมาธิการวิสามัญในการแก้ปัญหาลิงที่อยู่กับชุมชนด้วย เพื่อจะเป็นจุดเริ่มต้น ที่จะแก้ปัญหาอื่น ๆ ต่อไป ขอบคุณมากครับท่านประธาน