นายเท่าพิภพ ลิ้มจิตรกร กรุงเทพมหานคร

ท่านประธานสภาที่เคารพ กระผม นายเท่าพิภพ ลิ้มจิตรกร สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบแบ่งเขต กรุงเทพมหานคร ธนบุรี คลองสาน บางประกอก พรรคก้าวไกล วันนี้ผมขอร่วมอภิปรายในญัตติที่จะให้ สภาตั้งกรรมาธิการวิสามัญเกี่ยวกับการศึกษาการแก้ปัญหาลิงนะครับ ซึ่งหลายคนก็งงครับว่า ทำไมวันนี้ สส. เท่าพิภพมาพูดเรื่องอะไร เกี่ยวอะไรกับลิง ที่คลองสานมีลิงหรือ จริง ๆ มันก็ ไม่อย่างนั้นหรอกครับ เรื่องลิง ๆ อย่างเดียวในเรื่องนี้ก็คือผมซนเองที่มาอภิปรายเรื่องนี้ แต่จริง ๆ แล้วผมก็อยากเป็นส่วนหนึ่งในการแก้ปัญหาของสัตว์ป่าที่อยู่ในเมือง รวมถึง แม้กระทั่งหมาแมวจรจัดที่เป็นปัญหาหลักใหญ่ในเขตผมแล้วก็กรุงเทพมหานคร ซึ่งมันมีจุด เกาะเกี่ยวคล้าย ๆ กันอยู่หลายอย่าง แล้วก็หวังว่าการอภิปรายของผมจะนำเสนอทางแก้ไข น่าจะเป็นกลไกในการแก้ไขปัญหาทั้งหมดนี้ได้อีกส่วนหนึ่งครับ

ประเด็นแรกครับท่านประธาน หลายคนเพื่อนสมาชิกได้อภิปรายไปแล้วว่า ตอนนี้มันติดขัดเรื่องปัญหาทางกฎหมายอยู่ เรื่อง พ.ร.บ. สัตว์ป่าคุ้มครองแห่งชาติ ไม่มีเพียง แค่ลิงเท่านั้นหรือวานรต่าง ๆ แต่ทราบไหมครับว่าในเขตอย่างในกรุงเทพมหานครก็ยังมี สิ่งที่เรียกว่าตัวเงินตัวทอง อันนี้ก็ได้รับการคุ้มครองโดย พ.ร.บ. อันนี้ด้วย ดังนั้นหากวันดีคืนดี มีการแก้ พ.ร.บ. นี้แล้วอย่าแก้แค่ลิงนะครับ แก้สัตว์อื่นด้วย ซึ่งความละเอียดในการแก้ไข พ.ร.บ. ผมว่าเราอาจจำเป็นต้องมี พ.ร.บ. อีกอันหนึ่งขึ้นมา หลายประเทศก็ผ่านเขาเรียกว่า เป็นคลื่นแห่งการอนุรักษ์ที่เกิดหลังจากสึนามิแห่งการทำลายโดยน้ำมือมนุษย์มาก่อน สัตว์หลายชนิดสูญพันธุ์ไปแล้ว กำลังจะสูญพันธุ์ และก็ต้องปกป้อง แต่การปกป้องหลายประเทศ ผ่านไป ๕๐ ปีอย่างประเทศญี่ปุ่นหรืออเมริกาจำนวนกวางเยอะมาก เยอะเกินไป ทำลายพืชผล และกระทั่งทำลายป่าที่มันอยู่เอง มีรูปที่ประเทศญี่ปุ่นรูปหนึ่ง จะเล่าให้ฟังว่ามีการกั้นรั้ว ฝั่งหนึ่งคือกวางอยู่ ฝั่งหนึ่งคือป่าที่ไม่มีกวาง ฝั่งนี้แทบจะไม่มีต้นไม้เลย เพราะว่ากวางมันกิน ทุกอย่างเลย และสัตว์นักล่าจำพวกหมาป่าตามธรรมชาติทั้งในอเมริกาหรือที่ญี่ปุ่น รวมถึง ที่ไทยเองสัตว์นักล่ามันหมดไปแล้ว มันจึงไม่มีการควบคุมประชากร เขาควบคุมด้วยอะไร นโยบายของรัฐบาลนี้เอาไปทำได้ผมว่าเป็น Soft Power มันมีการเปิด อย่างเช่นประเทศ แอฟริกาใต้เขาก็เปิดให้ล่าสัตว์ Safari เป็นช่วง ๆ ไป เป็น Hunting Season รวมถึงอเมริกา หรือญี่ปุ่นด้วย ไทยอาจจะต้องมีการพิจารณาอันนี้ เพราะว่าได้ยินเพื่อนสมาชิกหลายท่าน ก็บอกว่าในพื้นที่ก็อาจจะมีหมูป่าที่เยอะเหลือเกิน ทำลายพืชผลก็เป็นได้

ประเด็นที่ ๒ ถ้าเราแก้กฎหมายเสร็จถามว่ากลไกต้องทำอย่างไรต่อ หลายคน ไม่ค่อยได้พูดเลยว่ากลไกทำอย่างไรต่อ แก้กฎหมายเสร็จแล้วถ้าโครงสร้างของรัฐยังเป็น เหมือนเดิมผมเชื่อครับว่าไม่มีโอกาสเลยที่เราจะแก้ปัญหาลิง ตัวเงินตัวทอง หรือแม้กระทั่ง หมาแมวจรจัดได้เลยทุกที่ในประเทศไทยด้วยนะครับ ทุกคนทราบไหมครับว่าตอนนี้เราไม่มี สัตวบาลหรือสัตวแพทย์ประจำตำบล ส่วนใหญ่คนที่ไปจับหมาแมวจรจัดอยู่ต่างจังหวัด ผมทราบจากเพื่อนสมาชิกก็คือปศุสัตว์จังหวัด ซึ่งคนก็น้อยดูทั้งหมู ดูทั้งอะไร แต่ผมไม่ได้ หมายความว่าทุกที่ควรจะมีสัตวบาลหรือสัตวแพทย์ประจำตำบลหรือ อปท. ต่าง ๆ ที่ใดมีการเลี้ยงสัตว์เยอะก็ควรจะมี ที่ใดไม่เยอะก็ควรจะไม่มี หรือว่า Size แตกต่างกันไป อันนี้ควรจะกระจายอำนาจให้เป็นเรื่องของท้องถิ่นจัดการไปดูแลด้วยนะครับ ถ้าพูดถึงปัญหา กทม. คนก็จะเถียงอีกว่า กทม. ก็มีนี่ เห็น กทม. เขาก็จับกันอยู่ ก็เป็นองค์การบริหารส่วนท้องถิ่น รูปแบบหนึ่ง แต่ปัญหาของ กทม. ถึงบอกว่ากลไกอันเดียวมันใช้ไม่ได้ กลไกของกฎหมาย ที่ต้องมาดูแลเรื่องหมาแมวจรจัด การเป็นเจ้าเข้าเจ้าของหมาแมวอันนี้ก็สำคัญ ต้องมีการ ลงทะเบียนสัตว์เลี้ยงของทุกคน ถ้าปล่อยออกมาก็ต้องจับไป แล้วก็คนที่เป็นเจ้าของก็ควรจะ มีความรับผิดชอบแค่นี้ แต่ไม่เท่านั้นครับ อันนี้เหมือนผลักภาระให้คนเลี้ยงอย่างเดียว คนที่ลอยนวลมาตั้งนานเขาเรียกว่า Pet Dealer Shop หรือว่าคนขายสัตว์เลี้ยง หรือว่า ฟาร์มเพาะเลี้ยง อันนี้ควรจะอยู่ในกฎหมายเป็นลำดับแรก ๆ ใช่ไหมครับ คุณเพาะเลี้ยงขึ้นมา คุณต้องแจ้งเกิดสัตว์เลี้ยงของคุณ คุณเอาไปขายร้านค้าปลีกสัตว์เลี้ยง พอร้านค้าปลีก สัตว์เลี้ยงได้ขาย ผมมีโอกาสไปญี่ปุ่นตอนช่วงปิดสมัยประชุมแล้วผมก็ไปยืน ไม่รู้นะคนอื่น ไปเที่ยวอะไร ผมไปโอซาก้าผมไปยืนอยู่หน้า Pet Shop แล้วผมก็ดูหมาน่ารักดี สุนัขน่ารักดี แต่ผมดูเวลาเขาซื้อครับ เอกสารเขามาเป็นปึ๊งเลย กรอกหมดเลย ผมก็ด้วยใจอันกล้าหาญ แล้วก็ Google Translate ในมือผมก็เดินเข้าไปถามเขาเลยครับว่าอันนี้กรอกอะไรกันบ้าง มีเยอะครับ คนที่จะซื้อต้องไปขอเขตก่อน แล้วแสดงว่าตนเองอยู่อย่างไร อยู่ในเขตพื้นที่ ขนาดเท่าไร เพราะอะไรครับ เพราะ ๑. คุณมีความสามารถในการเลี้ยงสัตว์ประเภทใด สัตว์เลี้ยงของคุณมีความสุขได้หรือไม่ ไม่ใช่คุณอยู่ห้องเล็ก ๆ แล้วคุณเล่นเลี้ยงร็อตไวเลอร์เลย เลี้ยงอัลเซเชี่ยนเลย อย่างนี้สิทธิสัตว์ก็โดนลิดรอนใช่ไหมครับ เพราะเขาไม่มีพื้นที่ในการ ใช้ชีวิตอย่างเพียงพอ ดังนั้นผมว่ามาตรการหลายอย่างถ้าหากเกิดการตั้งกรรมาธิการชุดนี้แล้ว ผมก็หวังว่าจะรับ ข้อเสนอของผมไปศึกษาด้วยในการที่สร้างกลไกในระดับท้องถิ่นให้เกิดการมีส่วนร่วม แล้วก็ ปรับใช้แต่ละพื้นที่ให้แตกต่างหรือเหมือนกันออกไปนะครับ อย่างไรผมก็หวังว่าสภาของเรา จะเป็นส่วนหนึ่งของการแก้ปัญหาสัตว์จร สัตว์ป่า ที่อยู่ร่วมกับคนได้อย่างที่ทุกคนพึงพอใจ มากที่สุดนะครับ ขอบคุณมากครับ