ท่านประธานสภาที่เคารพ กระผม ร่มธรรม ขำนุรักษ์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพัทลุง พรรคประชาธิปัตย์ วันนี้กระผม ขออภิปรายให้ความเห็นในญัตติเรื่องขอให้สภาผู้แทนราษฎรตั้งคณะกรรมาธิการวิสามัญ พิจารณาศึกษาแนวทางการแก้ไขปัญหาความเดือดร้อนอันเกิดจากลิงที่อาศัยอยู่ในบริเวณ ชุมชน สถานที่ท่องเที่ยว และพื้นที่เกษตรกรรมอย่างยั่งยืน ของท่านสรรเพชญ บุญญามณี ท่านประธานครับ ปัญหาระหว่างคนกับสิ่งมีชีวิตอื่น ๆ มีอยู่หลากหลายรูปแบบ ไม่ว่าจะเป็น ปัญหาความขัดแย้งระหว่างคนกับสัตว์ป่า อย่างเช่นลิง ตัวเงินตัวทอง และช้างป่า ซึ่งสาเหตุ ส่วนใหญ่เกิดจากการแย่งใช้พื้นที่ระหว่างกัน อีกทั้งยังมีปัญหาความเดือดร้อนจากสัตว์จร สัตว์เร่ร่อน อย่างเช่น หมา แมว ที่ส่วนใหญ่เกิดจากผู้เลี้ยงที่ปล่อยปละละเลยหรือทอดทิ้ง นอกจากนี้ยังมีปัญหาชนิดพันธุ์รุกรานต่างถิ่น อย่างเช่นผักตบชวาหรือปลาหมอสีคางดำ ที่เกิดจากคนนำเข้ามาสู่ธรรมชาติในแต่ละพื้นที่ทั้งตั้งใจและไม่ตั้งใจ ซึ่งปัญหาเหล่านี้ ล้วนส่งผลกระทบต่อประชาชนและสิ่งมีชีวิตอื่น ๆ ไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง และยังขาดมาตรการ การบริหารจัดการอย่างเป็นระบบ โดยเป็นปัญหาที่มีมาอย่างยาวนานครับ มีความซับซ้อน และต้องใช้วิธีแก้ไขที่แตกต่างกันออกไปในแต่ละพื้นที่ แต่ละกรณี กระผมจึงขออนุญาต ใช้โอกาสนี้ในการขอบคุณบุคคล กลุ่ม องค์กร หรือหน่วยงานที่เกี่ยวข้องที่ได้ทำหน้าที่ผลักดัน การจัดการและการแก้ไขปัญหาระหว่างคนกับสิ่งมีชีวิตอื่น ๆ ตลอดที่ผ่านมา สำหรับประเด็น ในญัตติวันนี้คือปัญหาความเดือดร้อนอันเกิดจากลิง ซึ่งประเด็นความขัดแย้งระหว่างคน กับสัตว์ป่าที่สร้างความเดือดร้อนและความเสียหายต่อคน ชุมชน สถานที่ราชการ ศาสนสถาน สถานที่ท่องเที่ยว และพื้นที่เกษตรกรรมที่เกิดจากหลายปัจจัยครับ โดยเฉพาะมักเกิดจากการขยายตัวของการใช้พื้นที่ ประโยชน์ของประชาชนเข้าไปใกล้ชิด หรือเข้าไปในพื้นที่ของสัตว์ป่ามากยิ่งขึ้น การขยายจำนวนของประชากรลิง การลดลง ของอาหารในธรรมชาติ และปัจจัยอื่น ๆ ครับ สำหรับในจังหวัดพัทลุงเองก็มีปัญหา ความขัดแย้งและความเดือดร้อนเกิดจากลิงเช่นเดียวกันครับ อย่างน้อยใน ๓ พื้นที่ก็คือ ปัญหาลิงในเขตเทศบาลเมืองพัทลุง ปัญหาลิงในพื้นที่เกาะนางคำ และปัญหาลิงในพื้นที่ บริเวณริมเทือกเขาบรรทัดครับ สำหรับปัญหาลิงในพื้นที่เขตเทศบาลเมืองพัทลุงมีอยู่หลายฝูง และมีอยู่จำนวนมากหลายร้อยตัวครับ โดยชาวบ้านเผชิญปัญหาลิงทำลายทรัพย์สิน ขโมยอาหารและทำให้ไม่สามารถปลูกพืชผลได้ ซึ่งปัจจุบันทางเทศบาลและหน่วยงานที่ เกี่ยวข้องได้ดำเนินการทำหมันไปบางส่วนแล้ว แต่ก็ยังมีปัญหาอยู่อย่างต่อเนื่องครับ ด้านปัญหาลิงในพื้นที่ตำบลเกาะนางคำ อำเภอปากพะยูน จังหวัดพัทลุง ถือเป็นอีก ๑ พื้นที่ ที่พี่น้องประชาชนได้รับความเดือดร้อนจากลิงเป็นอย่างมากครับ ซึ่งเกิดจากการขยายจำนวน ของประชากรลิงอย่างรวดเร็ว และนอกจากนั้นบางส่วนชาวบ้านคาดกันว่ามีการนำลิงจาก ที่อื่นแล้วมาปล่อยในพื้นที่เกาะนางคำ โดยลิงเหล่านี้ทำลายพืชผลทางการเกษตร ลงมากิน พืชผัก ผลไม้ของชาวบ้าน ไม่ว่าจะเป็นลองกอง สะตอ ตอนนี้ชาวบ้านเรียนว่าทุเรียนลิงก็กิน เป็นแล้ว นอกจากนี้ลิงยังขโมยอาหารชาวบ้านอื่น ๆ ไม่ว่าจะเป็นไข่เป็ด ไข่ไก่ จนตอนนี้ ชาวบ้านสูญเสียรายได้จากผลผลิตทางการเกษตร หลายส่วนไม่กล้าปลูกพืชผลอีกแล้ว จึงขอให้หน่วยงานที่เกี่ยวข้องได้เข้ามาดูแลในประเด็นนี้ด้วยนะครับ ท่านประธานที่เคารพครับ นี่เป็นเพียงตัวอย่างบางส่วนในจังหวัดพัทลุงครับ ซึ่งทราบว่าปัญหาจากลิงและสัตว์อื่น ๆ ยังมีอีกหลายพื้นที่ทั่วประเทศที่สร้างความเดือดร้อน ทั้งทำลายทรัพย์สิน ทำลายพืชผล ทางการเกษตร และทำร้ายประชาชนหรือนักท่องเที่ยว ซึ่งส่งผลกระทบในด้านความปลอดภัย ด้านสุขภาพกายและสุขภาพจิต และความเป็นอยู่ของคนในพื้นที่นั้น ๆ จนหลายครั้งเกิดการ ทำร้ายสัตว์หรือการจัดการที่รุนแรง ประกอบกับการขยายพันธุ์ที่รวดเร็วของลิง ทำให้ปัญหานี้ ทวีคูณมากยิ่งขึ้นหากไม่มีการแก้ไขอย่างเร่งด่วนครับ
สำหรับปัญหานี้ปัจจุบันมีหน่วยงานของรัฐที่รับผิดชอบในการแก้ไข ไม่ว่า จะเป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติ และสิ่งแวดล้อม และกระทรวงสาธารณสุข แต่ก็มีข้อจำกัดและอุปสรรคหลายประการ ทั้งในด้านการขาดแคลนงบประมาณ ขาดการประสานงานและแนวทางการแก้ไขปัญหาร่วมกัน อย่างเป็นระบบ ไปจนถึงอุปสรรคด้านกฎหมาย ด้านศีลธรรม และความเหมาะสม ซึ่งถือเป็น เรื่องที่มีความอ่อนไหวทั้งภายในและนานาประเทศ กระผมจึงมีความเห็นชอบให้ สภาผู้แทนราษฎรตั้งคณะกรรมาธิการวิสามัญพิจารณาศึกษาแนวทางการแก้ไขปัญหา ความเดือดร้อนอันเกิดจากลิง และปัญหาความขัดแย้งระหว่างคนกับสัตว์อื่น ๆ โดยต้อง ศึกษาด้วยความละเอียดรอบคอบครับ โดยผมมีข้อเสนอแนะให้ทางคณะกรรมาธิการ รัฐบาล และหน่วยงานที่เกี่ยวข้องได้พิจารณาศึกษาและดำเนินการ ดังต่อไปนี้ครับ
๑. ขอให้พิจารณาตั้งคณะทำงานเรื่องปัญหาระหว่างคนกับสัตว์ ไม่ว่าจะเป็น ความขัดแย้งระหว่างคนกับสัตว์ป่า ปัญหาสัตว์จรและชนิดพันธุ์รุกรานต่างถิ่น โดยมีหน่วยงาน ภาครัฐ ท้องที่ ท้องถิ่น และภาคประชาสังคมทำงานร่วมกันอย่างบูรณาการครับ
๒. ขอให้พิจารณาศึกษาแนวทางการบริหารจัดการประชากรลิง ประชากร สัตว์จรและสัตว์รุกรานต่างถิ่นที่สร้างความเดือดร้อนในพื้นที่ชุมชนว่าสามารถทำได้ด้วยวิธีใด ที่มีความเหมาะสมและมีประสิทธิภาพ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องการสร้างแนวป้องกัน การดักจับ การขึ้นทะเบียนสัตว์ การทำหมัน การฉีดวัคซีน การบริหารจัดการสถานที่ดูแล สถานสงเคราะห์ ศูนย์พักพิงหรือที่อยู่ของสัตว์ให้มีความเหมาะสม
๓. ขอให้พิจารณาศึกษาแนวทางป้องกันให้กับพี่น้องประชาชนในแต่ละพื้นที่ ที่เผชิญความขัดแย้งระหว่างคนกับสัตว์ป่า โดยเฉพาะการให้ความรู้ความเข้าใจกับพี่น้อง ประชาชน ไปจนถึงควรมีมาตรการช่วยเหลือและเยียวยาที่เหมาะสมให้กับประชาชนที่ได้รับ ความเสียหายต่อชีวิตและทรัพย์สิน
๔. ขอให้พิจารณาการแก้ไขอุปสรรคในการทำหน้าที่ของหน่วยงานภาครัฐ ในการบริหารจัดการ ไม่ว่าจะเป็นอุปสรรคในด้านกฎหมาย ด้านอำนาจหน้าที่ และการขาดแคลน อุปกรณ์และงบประมาณ โดยสมควรที่จะสนับสนุนงบประมาณและเพิ่มกำลังในการบริหาร จัดการให้หน่วยงานที่เกี่ยวข้องเพื่อบริหารจัดการและแก้ไขปัญหาสัตว์ป่าออกมารบกวน ชุมชนได้อย่างเป็นระบบครับ
๕. ข้อสุดท้าย ขอให้พิจารณาศึกษาว่าการอยู่ร่วมกันของมนุษย์และสัตว์ป่า จะมีการจัดการอย่างไรให้ยั่งยืนครับ ไม่ว่าจะเป็นประเด็นด้านกฎหมาย การจัดการพื้นที่ หรือ Zoning การฟื้นฟูสภาพป่าและแหล่งอาหาร และแหล่งอาศัยของสัตว์ไปจนถึงแนวทาง อื่น ๆ โดยอาจจะศึกษาความสำเร็จของพื้นที่หรือประเทศอื่น ๆ ประกอบด้วย ท่านประธาน ที่เคารพครับ ปัญหาระหว่างคนกับสิ่งมีชีวิตอื่น ๆ เป็นความเดือดร้อนของพี่น้องประชาชน ในหลายพื้นที่ อีกทั้งยังเป็นปัญหาในระดับประเทศและระดับนานาชาติที่ต้องป้องกัน และบริหารจัดการอย่างเป็นระบบ และท้ายที่สุดและสำคัญที่สุดครับ เราจะต้องหาทางออก ให้กับคนและสิ่งมีชีวิตอื่น ๆ ตามธรรมชาติให้สามารถอยู่ร่วมกันได้อย่างยั่งยืน ขอบคุณครับ ท่านประธานครับ