ว่าที่ร้อยตรีหญิง อรพรรณ จันตาเรือง หารือเรื่องน้ำเป็นสิ่งสำคัญที่ช่วยให้ชีวิตของคนไทยดำเนินไปอย่างต่อเนื่อง โดยเน้นย้ำถึงปัญหาการขาดแคลนน้ำบาดาลและปัญหาน้ำบาดาลคุณภาพต่ำ เธอยังพูดถึงปัญหาน้ำประปาภูเขาและขาดแคลนน้ำอุปโภคบริโภคในพื้นที่ของเธอ ทำให้ประชาชนในพื้นที่ต้องซื้อน้ำทุกวัน และขอให้รัฐบาลตั้งคณะกรรมาธิการพิจารณาแนวทางการจัดการน้ำประปาทั้งระบบและแก้ไขปัญหาน้ำประปาชาวไทย
เรียนท่านประธานสภา ที่เคารพ ดิฉัน อรพรรณ จันตาเรือง สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่ คนอำเภอ เชียงดาว อำเภอเวียงแหง อำเภอพร้าว อำเภอไชยปราการ พรรคก้าวไกล วันนี้ดิฉันคิดว่า เรื่องน้ำเป็นสิ่งที่สำคัญสำหรับชีวิตทุกคน และเพื่อน ๆ สมาชิกทุกคนก็อภิปรายว่าน้ำคือชีวิต ขาดไม่ได้สำหรับทุกคนแน่นอน ซึ่งวันนี้ดิฉันจึงขอเป็นส่วนหนึ่งในการร่วมอภิปรายญัตติ พิจารณาศึกษาแนวทางแก้ไขปัญหา การขาดแคลนน้ำบาดาล และปัญหาน้ำบาดาลคุณภาพต่ำ ท่านประธานคะ ท่านลองคิดภาพ ตามดิฉันนะคะ ตั้งแต่เราเกิดจนถึงเราเสียชีวิต ตั้งแต่เราตื่นนอนจนถึงเราหลับ มีช่วงไหนบ้าง ที่เราไม่ใช้น้ำในการดำเนินชีวิตเลย ประเทศไทยเรามีปัญหามากมายตามที่เพื่อน ๆ สมาชิก ทุกท่านได้อภิปรายร่วมกัน ไม่ว่าจะเป็นในเรื่องของการจัดการน้ำ ในเรื่องของปัญหา ขาดแคลนน้ำ ในเรื่องน้ำขุ่น น้ำไม่ใส อีกร้อยอัน พันอย่าง มีมากมาย แล้ววันนี้ ยิ่งไปกันใหญ่สำหรับพื้นที่ชายขอบชายแดนของดิฉัน ๘๐-๙๐ เปอร์เซ็นต์ของพื้นที่ส่วนมาก ไม่ต้องถามหาว่าจะเป็นน้ำประปาภูมิภาค น้ำประปานครหลวง น้ำประปาอะไรก็ช่าง ที่เขตบ้านดิฉันมีแต่น้ำประปาภูเขา คำว่าน้ำประปาภูเขาของเรา ขอ Slide ด้วยค่ะ
(เจ้าหน้าที่ดำเนินการเปิด Clip ภาพ)
น้ำประปาภูเขา อันนี้ ใช้วิธีการต่อตรงแบบนี้ น้ำประปาภูเขาของเราได้จากแหล่งน้ำธรรมชาติแบบนี้ ใช้ต่อตรง แบบนี้ คำว่า ต่อตรง ของเราก็คือต่อตรงจากแม่น้ำเลย ซึ่งไม่ผ่านกรองอะไรใด ๆ ทั้งสิ้น ทำไมถึงไม่ผ่านกรองใช่ไหมคะ ก็เพราะมีนายกคนหนึ่งท่านได้มาระบายให้ฟังว่าน้ำแม่แมะ สายหนึ่ง รู้ไหมว่าน้ำเส้นหนึ่งใช้กี่หมู่บ้าน ใช้ ๔-๕ หมู่บ้าน ไม่ว่าจะเป็นบ้านแม่นะ บ้านป่าบง บ้านจอมคีรี บ้านห้วยโจ้ ใช้น้ำเส้นเดียวกันหมดเลยแต่ไม่ผ่านการกรอง เพราะอะไรคะ เพราะว่าพื้นที่ของเทศบาลไม่สามารถขอใช้พื้นที่ในเขตป่าได้ เนื่องจากติดปัญหาในเรื่อง ของป่า แค่จะใช้พื้นที่แค่ ๑ เมตร คูณ ๑ เมตร ต้องขออนุญาตอธิบดีกรมป่าไม้ แล้วยังไม่พอ พื้นที่ที่เคยขอไป ไปกองกันตรงที่อธิบดีกรมป่าไม้หมดแล้ว ตอนนี้มีประมาณ ๑๐,๐๐๐ กว่าเรื่อง แต่ยังไม่ได้รับการพิจารณาใด ๆ เลย ยังไม่พอ ยังมีพื้นที่ น.ส.ล. ที่เรียกว่าหนังสือสำคัญ สำหรับที่หลวง ขออนุญาตต้องขอจากผู้ว่าราชการจังหวัด นายกบางรายทำเรื่องตั้งแต่ รับตำแหน่งจนหมดวาระไปแล้วยังไม่สามารถดำเนินการได้เลย แต่ผู้ว่าราชการจังหวัดบางคน มาบรรจุไม่ถึงเดือนก็ต้องย้าย ยังไม่ทันรู้เลยว่าที่ น.ส.ล. อยู่ที่ไหนบ้าง แล้วใครที่รู้ปัญหา ที่ดีที่สุด ไม่ใช่นายกท้องถิ่นหรือคะ แล้วแบบนี้ยังไม่กระจายอำนาจอีกหรือ พี่น้องประชาชน บ้านดิฉันต้องซื้อน้ำอุปโภคบริโภค อันนี้คืออนุสาวรีย์ที่มีไว้แต่ไม่สามารถทำอะไรได้ ซื้อน้ำวันละ ๒๐๐-๓๐๐ บาทต่อน้ำ ๒,๐๐๐ ลิตร แบบนี้ทุกวัน ไม่ต้องถามหาคุณภาพว่า น้ำจะดื่มได้หรือเปล่า แค่น้ำจะใช้ยังไม่มีพอเลย ยิ่งช่วงหน้าแล้งยิ่งไปกันใหญ่ อันนี้คือ น้ำในโรงพยาบาลเชียงดาว คุณภาพน้ำตามนี้เลยค่ะ ช่วงหน้าแล้งดิฉันอยากจะชวนมาดู มหกรรมขนน้ำที่อำเภอเชียงดาว วิ่งแข่งกันจนให้สมกับความต้องการของพี่น้อง ประชาชน ในพื้นที่ของดิฉันต้องนำเงินมาซื้อน้ำ ทั้ง ๆ ที่ควรจะซื้อข้าว ซื้ออาหาร ซื้อเครื่องใช้ให้ลูก ไปโรงเรียน แต่ชีวิตต้องมาถูกบีบบังคับให้ซื้อน้ำใช้อุปโภคบริโภค แล้วไม่สามารถเข้าถึง โครงสร้างพื้นฐานแบบนี้ได้ ขาดแคลนน้ำอุปโภคบริโภค การจัดการปัญหามากมาย หลายอย่างขึ้นอยู่กับอะไรกันแน่ ขึ้นอยู่กับกฎหมายหรือขึ้นอยู่กับการมีเงิน ปัญหาขาดแคลน น้ำอุปโภคบริโภค นี่คือการยกตัวอย่างในพื้นที่ของดิฉัน ไม่ว่าจะเป็นอำเภอเชียงดาว อำเภอเวียงแหง อำเภอพร้าว อำเภอไชยปราการ เกิดปัญหาแบบนี้ทั้งหมดเลย โดยเฉพาะ พื้นที่ที่เกี่ยวกับน้ำประปาขุ่น ยังไม่พอค่ะ พี่น้องบ้านของดิฉันฝากมาบอกว่าไม่ว่ารัฐบาล ชุดไหนเวลามาหาเสียงก็บอกว่าจะแก้ไขในเรื่องปากเรื่องท้อง แก้ไขในเรื่องโครงสร้างพื้นฐาน ทั้งนั้นเลย แต่วันนี้รัฐบาลก็ผ่านไปหลายรัฐบาลแล้วก็ยังไม่สามารถแก้ไขโครงสร้างพื้นฐาน แบบนี้ได้เลยแล้วจะแก้ไขปัญหาอะไรได้ ยังไม่พอค่ะ ชาวบ้านดิฉันฝากมาบอกว่า สูงไหนหื้อก๊ำ ต่ำล้ำหื้อยอ หลักต๋อหื้อขุดกุ่น ดิฉันเห็นด้วยอย่างยิ่งที่จะมีการตั้งคณะกรรมาธิการสามัญ พิจารณาแนวทางการจัดการน้ำประปาทั้งระบบ และการแก้ไขน้ำประปาชาวไทยค่ะ ขอบคุณค่ะ ท่านประธาน