สะถิระ เผือกประพันธุ์ หารือเรื่องโศกนาฏกรรมสะพานอ่อนนุช-ลาดกระบัง และเรียกร้องการปฏิบัติตามมาตรการความปลอดภัยในการก่อสร้างสะพาน รวมถึงการออกแบบตามหลักวิศวกรรมและการทำประชาพิจารณ์
กราบเรียนท่านประธาน สภาผู้แทนราษฎรที่เคารพ ผม สะถิระ เผือกประพันธุ์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขตอำเภอสัตหีบ จังหวัดชลบุรี พรรคพลังประชารัฐ ท่านประธานครับ วันนี้ก่อนอื่น ที่ผมจะได้อภิปรายเกี่ยวกับเรื่องของโศกนาฏกรรมสะพานอ่อนนุช-ลาดกระบัง ก็ขอแสดงความเสียใจกับพี่น้องประชาชนและครอบครัว รวมถึงผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้อง ในโศกนาฏกรรมครั้งนี้ ท่านประธานครับ ทำไมผมถึงต้องลุกขึ้นพูดในโศกนาฏกรรมครั้งนี้ มันไม่ใช่แค่ที่กรุงเทพมหานครที่เดียว ท่านประธานครับ อำเภอสัตหีบของผม จังหวัดชลบุรี หรือแม้กระทั่งจังหวัดชลบุรีทั้งจังหวัด ยกตัวอย่างเช่นขณะนี้อำเภอสัตหีบของผมมีการก่อสร้างสะพานใหญ่ ๆ อยู่ ๓ สะพาน อาจจะเรียกว่าสะพานแยก กม. ๑๐ สะพานแยกเจ หรือว่าสะพานแยกเกษมพล แล้วยังมี สะพานบก สะพานกลับรถอีกประมาณ ๒๐ กว่าสะพานครับท่านประธาน ขณะนี้กำลัง ก่อสร้างอยู่ ท่านประธานครับ นี่คือสิ่งที่ผมต้องลุกขึ้นมาพูดเพื่อป้องกันไม่ให้เหตุการณ์เช่นนี้ เกิดขึ้นกับพี่น้องประชาชนอำเภอสัตหีบ จังหวัดชลบุรีของผมอีกเช่นกัน คำถามมีอยู่ว่า เพื่อนสมาชิกทุกท่านพูดถึงเรื่องความปลอดภัย ท่านประธานครับ เรื่องสะพานถล่ม มันเป็นเหตุการณ์ที่เราไม่อยากให้เกิดขึ้น มันเป็นเหตุการณ์ที่ใหญ่ แต่ท่านประธานครับ เชื่อไหมครับ ที่สัตหีบบ้านผมแค่เรื่องฝุ่นเรื่องเดียวก็ทำให้พี่น้องประชาชนอำเภอสัตหีบ ผมเสียชีวิตได้จากการก่อสร้างสะพานนี่ละครับ ท่านประธานครับ แค่เรื่องฝุ่นนะครับ ถามว่า เพราะอะไร การก่อสร้างสะพานหน้าหนาวฝุ่นเยอะไหมครับ ท่านประธานครับ หน้าฝน ท่อระบายน้ำไม่ไหล และที่สำคัญที่ทำให้พี่น้องประชาชนอำเภอสัตหีบของผมเสียชีวิต ๕ ราย ไม่เกิน ๑๐ ราย คือ Barrier ในเวลากลางคืนไม่มีสัญญาณไฟส่องสว่าง ไม่มีสัญญาณจราจร อันนี้คือสิ่งที่ผมจะบอกท่านประธานว่าอย่าว่าแต่สะพานถล่มเลย อยากให้หน่วยงานของรัฐ ที่มีมาตรการต่าง ๆ ในการก่อสร้างสะพาน ก่อสร้างถนนให้คำนึงแม้กระทั่งเรื่องฝุ่น และ Barrier หรือแม้กระทั่งไฟส่องสว่าง อันนี้คือจุดเล็ก ๆ ที่ทำให้พี่น้องประชาชน เสียชีวิตนะครับ ท่านประธาน อันนี้คือเรื่องแรกที่ผมจะนำเรียนท่านประธานเกี่ยวกับ เรื่องของความปลอดภัย เพราะขณะนี้อำเภอสัตหีบผมแม้กระทั่งเสาที่ก่อสร้างยังมีเสาเหล็ก ประมาณพัน ๆ โผล่ขึ้นมาทำให้พี่น้องประชาชนถ้ามอเตอร์ไซค์ล้มไปนี่ใครจะรับผิดชอบ ทีนี้พูดถึงใครจะรับผิดชอบ พูดถึงการเยียวยาครับท่านประธาน ผมถามว่าใครเยียวยา ผู้รับเหมาหรือภาครัฐ รัฐจำเป็นไหมที่จะต้องไปเสียภาษีกับพี่น้องประชาชนตอบแทนเยียวยา ของรัฐ ควรจะต้องเป็นผู้รับเหมาหรือเปล่า ท่านประธานครับ คำถามมีอยู่ว่าผู้รับเหมา ไปเยียวยาพี่น้องประชาชนและครอบครัวอย่างไร พี่น้องประชาชนเองไหมที่จะต้องไป ฟ้องร้องหรือรัฐจะต้องควรฟ้องร้องแทนให้พี่น้องประชาชน เพราะความลำบากมันตกอยู่กับ พี่น้องประชาชนนะครับท่านประธาน ตรงนี้ฝากท่านประธานไปถึงหน่วยงานที่เกี่ยวข้องด้วย ท่านประธานครับ เพราะว่าเป็นสิ่งที่ผมประสบปัญหามาโดยตลอดในอำเภอสัตหีบของเรา โดยเฉพาะเรื่องของเยียวยา เพราะผมดูมา พ.ร.บ. การเยียวยาหรือการทดรองราชการ ค่ารักษาพยาบาลแค่ ๕๐,๐๐๐ บาท โดยรัฐนะครับ นี่ไม่รวมของผู้รับเหมา ผู้รับเหมานี่ ถ้าประชาชนต้องไปฟ้องร้องกับผู้รับเหมาเองมันใช่เรื่องที่ประชาชนจะต้องไปฟ้องร้องไหม ท่านประธานครับ อันนี้ฝากท่านประธานผ่านไปถึงทางหน่วยงานของรัฐที่เกี่ยวข้องด้วย และที่สำคัญ ท่านประธานครับ ในการก่อสร้างสะพานแต่ละที่ การก่อสร้างถนนแต่ละที่ มันไม่ใช่มีแค่งบประมาณก่อสร้างนะครับ มันมีงบประมาณออกแบบตามหลักวิศวกรรมด้วย ตรงนี้ก็คือภาษีของประชาชนนะครับท่านประธาน และผมก็เชื่อว่าไม่ต่ำกว่าหลัก ๑๐ ล้านบาท แน่นอนสำหรับในการจ้างที่ปรึกษาออกแบบหลักวิศวกรรมตรงนี้ท่านออกแบบอย่างไร ท่านออกแบบคำนึงความปลอดภัยหรือไม่ อย่างไร แล้วหลังจากออกแบบเสร็จมีอย่างนี้ ท่านประธานครับ การทำประชาพิจารณ์ ผมเชื่อว่าพี่น้องที่อยู่อ่อนนุชหรือลาดกระบัง ต้องผ่านเรื่องการทำประชาพิจารณ์ว่าตรงนี้ควรสร้างอย่างไร แบบไหน ตามความเห็น ของพี่น้องประชาชน ที่สัตหีบก็มีครับ แต่การทำประชาพิจารณ์ของหน่วยงานของรัฐนี่ พี่น้องประชาชนไม่ทราบ ประชากรมี ๑๗๐,๐๐๐ ทราบไม่ถึง ๑,๐๐๐ ตรงนี้ ฝากท่านประธานไปถึงหน่วยงานที่เกี่ยวข้องครับ ทั้งนี้ทั้งนั้นผมฝากท่านประธาน ไปถึงเรื่องความปลอดภัย อย่างคำนึงถึงเรื่องใหญ่ ๆ แม้กระทั่งเรื่องฝุ่น ผู้รับเหมา หรือหน่วยงานที่เกี่ยวข้องก็ต้องคำนึงแล้วครับ ผม ดอกเตอร์สะถิระ สมาชิกสภาผู้แทน ราษฎรอำเภอสัตหีบ ขอบคุณครับ