ท่านประธานที่เคารพ ผม ธีรัจชัย พันธุมาศ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเขตหนองจอก เขตมีนบุรี เขตลาดกระบัง กรุงเทพมหานคร พรรคก้าวไกล ขออนุญาตอภิปรายในเรื่องเกี่ยวกับปัญหาน้ำท่วมซึ่งเป็น ปัญหาหลักของประเทศก็ว่าได้ ทุกครั้งที่มีการเปิดสภาผู้แทนราษฎรหลังจากการเลือกตั้ง ปัญหาน้ำท่วมจะเป็นปัญหาที่มาเข้าสภาทุกครั้งในญัตติแต่ละญัตติขึ้นมา ผมขอเรียนในส่วน ของปัญหาน้ำท่วมที่ในเขตกรุงเทพมหานครเป็นหลัก ขอเรียนท่านประธานที่เคารพนะครับ น้ำที่จะมาท่วมในกรุงเทพมหานครนั้นมีทั้งหมด ๔-๕ อัน แต่หลัก ๆ ๓ อัน ก็คือ ๑. น้ำเหนือที่จะมา น้ำเหนือที่จะมาก็คือจะมา ๒ ปีก ปีกแรกมาจากแม่น้ำเจ้าพระยา ปีกที่ ๒ มาจากแม่น้ำป่าสัก ปีกแม่น้ำเจ้าพระยาถูกั้นในส่วนของเขื่อนเจ้าพระยาที่จังหวัดชัยนาท และมีน้ำที่ออกมาคลองชัยนาท-ป่าสัก ไหลลงมาสู่คลองระพีพัฒน์แล้วก็เข้ามาสู่คลอง พระองค์เจ้าไชยานุชิตส่งเข้าสมุทรปราการแล้วออกสู่อ่าวไทย สายที่ ๒ นั้นก็มาจากเขื่อนป่าสัก ชลสิทธิ์ไหลมาลงที่คลองพระองค์เจ้าไชยานุชิตแล้วก็ผ่านจังหวัดพระนครศรีอยุธยาแล้วก็มาลง ในส่วนคลองระพีพัฒน์ก็ไหลมาสู่เหมือนกัน นอกจากนั้นใต้เขื่อนก็ออกมาจากแม่น้ำ เจ้าพระยา ทั้งหมดนี้เป็นน้ำเหนือที่เข้ามา ถ้าช่วงใดที่มีฝนตกเยอะและนำเอ่อล้น ปริมาณน้ำ จากเหนือมาก ๆ ก็จะไหลเข้ามา แต่ไม่ได้ไหลน้ำที่สะอาดเข้ามา เพราะน้ำต้องผ่านดินแดน ขึ้นมาแล้วเยอะ เป็นน้ำเน่า น้ำเสีย ผ่านเข้ามาเยอะมาท่วมในส่วนกรุงเทพมหานคร ถ้าระบายไม่ทันก็ไม่ได้ คลองในกรุงเทพมหานครเป็นคลองที่ทุก ๑ กิโลเมตร ก็จะมีคลอง ๑ กิโลเมตร มีทั้งคลองขุดคลองธรรมชาติ และคลองทั่วไปที่การป้องกันน้ำท่วมนั้นมีขยะ มีในส่วนของผักตบชวาพืชน้ำต่าง ๆ ไม่สามารถไหลต่อได้ เพราะกระบวนการที่จะขจัด เหล่านั้นมันไม่มีระบบในการจัดการที่ดีทำให้เกิดปัญหาน้ำท่วมทุกปี ผมเรียนเพิ่มเติมอีกอย่างหนึ่ง ก็คือว่าในส่วนของกรุงเทพมหานครที่มีการดำเนินการป้องกันแก้ไขน้ำท่วม โดยใช้ระบบพื้นที่ ปิดล้อมด้วยการก่อสร้างแนวป้องกันน้ำท่วมรอบพื้นที่เพื่อป้องกันน้ำจากภายนอกไหลบ่า เข้าท่วมพื้นที่และบริเวณภายในพื้นที่ปิดล้อมได้ ดำเนินการก่อสร้างเพื่อระบายน้ำท่วมขัง เนื่องจากฝนตกในพื้นที่ให้ระบายลงสู่แม่น้ำเจ้าพระยา โดยแบ่งพื้นที่เป็น ๓ พื้นที่ เรามาดู พื้นที่ทั้งหมดในการปิดล้อมมีประมาณ ๑,๕๐๐ ตารางกิโลเมตร พื้นที่ปิดล้อมด้านตะวันออก แม่น้ำเจ้าพระยาเป็นคันกั้นน้ำพระราชดำริ พื้นที่ประมาณ ๖๐๐ ตารางกิโลเมตรเป็นพื้นที่ ชุมชนและเมือง อีกพื้นที่หนึ่งคือพื้นที่เขตเลือกตั้งผมเอง ก็คือพื้นที่ด้านตะวันออกของแม่น้ำ เจ้าพระยา คันกั้นน้ำตามแนวพระราชดำริ นอกคันกั้นน้ำพื้นที่ประมาณ ๔๖๘ ตารางกิโลเมตร ซึ่งกรุงเทพมหานครใช้เป็นที่รองรับน้ำหลากตามธรรมชาติ หรือ Floodway เพื่อระบาย น้ำหลากจากพื้นที่ตอนเหนือด้านตะวันออกมาลงพื้นที่ด้านใต้สู่ทะเลไม่ให้ไหลบ่าพื้นที่ล้อม ในคันกั้นน้ำ พื้นที่ที่ ๓ คือพื้นที่ด้านตะวันตก ก็คือ ๑,๕๐๐ ตารางกิโลเมตร ผมเรียนอย่างนี้นะครับ ในพื้นที่กรุงเทพฯ ตะวันออกซึ่งค่อนข้างจะถูกเป็นที่รองรับน้ำมาตั้งแต่อย่างน้อย ๆ ก็ปี ๒๕๓๕ ๓๑ ปีแล้ว พื้นที่ตรงนี้จะถูกน้ำท่วมขังประมาณปีละ ๒-๔ เดือน ประมาณกันยายน ถึงพฤศจิกายนบ้างแล้วแต่พื้นที่ เมื่อไม่กี่วันก่อนฝนตกขึ้นมาน้ำเหนือยังไม่เต็มที่ ตอนนี้กำลัง คาอยู่ในแถวชัยนาทยังไม่เต็มที่ แต่เมื่อ ๒ วันก่อนฝนตกขึ้นมา มีปริมาณน้ำฝนประมาณ ๗๖.๕ มิลลิเมตร และปริมาณน้ำฝนตกในเขตกรุงเทพฯ ตะวันออกประมาณ ๔.๖ มิลลิเมตร ทำให้น้ำท่วมขังในคลองลำพุทรา ในเขตมีนบุรี เขตลาดกระบัง เขตหนองจอกก็เริ่มท่วมแล้ว ผมไปลงพื้นที่ก็เจอน้ำท่วมในบ้านที่อยู่ริมคลองอยู่เป็นหลายคลองเต็มไปหมดเลย นี่ขนาดว่า แค่น้ำฝน น้ำอันแรกคือน้ำเหนือที่มา อันที่ ๒ คือน้ำฝน ถ้าฝนตกเกิน ๙๐ มิลลิเมตรขึ้นไป นั่นก็คือน้ำท่วมหนักและจะขังและขังประมาณแบบนี้ทุกที ผมพูดถึงในเรื่องของน้ำทะเลหนุน ทุกเดือนตุลาคมถึงเดือนธันวาคมก็จะมีน้ำทะเลหนุนขึ้นมา ถ้าหนุนขึ้นมาสูงและประกอบกับ ๓ น้ำที่ตรงกัน ก็จะทำให้น้ำเหนือ น้ำฝน น้ำทะเลหนุน นั่นจะทำให้กรุงเทพฯ ตะวันออก ในพื้นที่เขตของผมคือหนองจอก มีนบุรี ลาดกระบัง คลองสามวา จะมีน้ำท่วม ๒ เดือน เป็นอย่างน้อย และเป็นหย่อม ๆ ในพื้นที่กว้างในส่วนตรงนี้ ผมมองถึงความไม่เท่าเทียมกัน ระหว่างการจัดการน้ำโดยใช้ระบบปิดล้อม ปิดพื้นที่ตรงนั้นไปแล้วกันไม่ให้น้ำเข้าส่วนใน ผมเชื่อว่าในขณะนี้วิธีคิดเหล่านั้นควรจะเปลี่ยน รัฐบาลควรจะหันมาทางที่ว่าจัดระบบระบายน้ำ ให้ตรงสู่แม่น้ำเจ้าพระยาหรือลงสู่ทะเลอ่าวไทยได้โดยตรง จัดระบบทางน้ำ หรือจัดที่พักน้ำ คือในส่วนที่เรียกว่าแก้มลิงขึ้นมาในพื้นที่ และชดเชยในส่วนคนที่ต้องเสียพื้นที่น้ำตรงนั้น ขึ้นมา แล้วให้ระหว่างแล้งก็สามารถมีพื้นที่ใช้ทำเกษตรได้และน้ำท่วมก็จะไม่ท่วมได้นาน หรือไม่ท่วมเลยในส่วนนี้ หรือว่าจัดในส่วนที่เป็นเมืองที่อยู่กับน้ำได้หลาย ๆ ประเทศผมไปดู จากนักวิชาการที่คิดขึ้นมาเขาทำเมืองที่อยู่กับน้ำได้และบางที่เขามีการเสนอให้มีแก้มลิง ในทะเล ซึ่งกั้นเป็น ๓๐ กิโลเมตร คูณ ๓๐ กิโลเมตร มีน้ำไหลลงสู่แล้วก็น้ำสู่ออกทะเลไป ทำให้มีเมืองอีกเมืองหนึ่งอยู่ที่ริมทะเล ตรงนี้รัฐลงทุนก็ไม่มากแต่สามารถแก้ได้เด็ดขาด และสามารถทำให้พื้นที่ตรงนี้เราแบ่งผังเมืองเป็นบล็อก ๆ เป็น Zone ขึ้นไป ๓๐ คูณ ๓๐ ในพื้นที่ตรงนี้มีสาธารณูปโภค มีอะไร โรงเรียนดี ๆ อยู่ขึ้นไป แล้วก็จัดน้ำระบายสู่บล็อก คมนาคมที่ดี ผมว่าตรงนี้ก็จะทำให้ความเหลื่อมล้ำทางด้านพื้นที่อยู่อาศัยเราจะหายไป และปัญหาน้ำท่วมกรุงเทพฯ ตะวันออกก็จะไม่มีท่านประธานครับ รัฐบาลแก้ไขด้วยการที่ แต่ละปีก็มาทำปัญหา การเยียวยาก็ช้า มาอภิปรายตรงนี้ขึ้นไปแต่ไม่เคยแก้ที่โครงสร้าง นั่นคือการทำผังเมือง การจัดระบบน้ำ การทำแก้มลิงอย่างที่ผมบอกว่าในส่วนของทะเล ในส่วนตรงนี้ขึ้นไป เมื่อไรจะทำครับ แล้วตัดสินใจสักที พื้นที่ ๔๖๘ ตารางกิโลเมตร สามารถ เป็นพื้นที่น่าอยู่ได้ ไม่จำเป็นต้องให้ประชาชนในพื้นที่ของผม หนองจอก มีนบุรี ลาดกระบัง คลองสามวา จะต้องเป็นพื้นที่ที่คอยรับเคราะห์น้ำทุกปี ๒-๔ เดือน ตรงนี้อยากจะขอให้ รัฐบาล ซึ่งนายกรัฐมนตรีมาจากประชาชนแล้วได้กรุณาเห็นคนหนองจอก มีนบุรี ลาดกระบัง เป็นคนที่มีสถานะที่เท่าเทียมกับคนในเขตพื้นที่อยู่ในคันกั้นน้ำด้วย ในศูนย์กลางด้วย และให้ โอกาสเราได้มีโอกาสใช้ชีวิตที่แห้งปกติแล้วทำเกษตรก็ได้ ทำอะไรก็ได้ในส่วนนี้ตามที่พึงจะเป็น อย่าลดทอนสิทธิความเสมอภาคของเราเลยครับ