นายชลธานี เชื้อน้อย ลำปาง

เรียนประธานสภาที่เคารพครับ ผม ชลธานี เชื้อน้อย สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำปาง เขต ๓ พรรคก้าวไกล อำเภอเมือง อำเภอแม่เมาะ และอำเภอแม่ทะ ประสงค์ที่จะอภิปรายร่วมในญัตติน้ำท่วมในพื้นที่ ภาคเหนือ ท่านประธานครับเมื่อสุดสัปดาห์ที่ผ่านมาฝนตกหนักทำให้เกิดน้ำป่าหลากเข้าท่วม บ้านเรือน ตัดเส้นทางสัญจร ทำความเสียหายเป็นอย่างมาก น้ำป่ามาเร็วแรง และไป อย่างเร็ว แต่ทิ้งความเสียหายไว้อย่างมหาศาล อาทิตย์นี้ทราบว่าจะมีพายุเข้ามาอีก ครับท่านประธาน ชาวบ้านเพิ่งทำความสะอาดบ้านไป ยังไม่ทันจะเรียบร้อยต้องมาเฝ้าระวัง อีกว่าอาทิตย์นี้จะไปอยู่ตรงไหน นอนหลับไม่เต็มตา ผมว่ามาตรการสำคัญคือเราจะมีการเตือน ชาวบ้านอย่างไรให้ทันท่วงทีก่อนน้ำป่ามาถึง เมื่อต้นน้ำต้องอุ้มน้ำเป็นจำนวนมากน้ำถึงจะ หลากลงมา ผมเชื่อว่าหน่วยงานที่จัดการน้ำย่อมมีข้อมูล ย่อมมีสถิติ เราควรจะนำข้อมูล เหล่านั้นมาประเมินเส้นทางน้ำ ปริมาณน้ำฝน หรือจุดติดตั้งเครื่องวัดปริมาณน้ำ ซึ่งสามารถ ส่งข้อมูลไปยังหน่วยงานหลักที่มีการบูรณาการร่วมกัน

ผมทราบมาว่าบางหน่วยงานก็มี Application แต่ว่าเป็นการเข้าถึงที่ยุ่งยาก มากครับ ต้อง Download เข้ามาในโทรศัพท์ส่วนตัว บางท่านพ่อแก่แม่เฒ่าอยู่ที่บ้าน คนเดียวใช้โทรศัพท์ 2G Download Application ไม่เป็น 3G ใช้ไม่เป็น เพราะฉะนั้น Cell Broadcast ควรจะเป็นหนึ่งในเทคโนโลยีที่เรานำเข้ามาสำหรับภัยพิบัตินี้นะครับ อย่างเพื่อนผม สส. ภัทรพงษ์ ลีลาภัทร์ ซึ่งก็อภิปรายในประเด็นของ Cell Broadcast ไป เมื่อ กสทช. เข้ามารายงาน ซึ่งปีนี้ ปี ๒๕๖๖ แล้วประสิทธิภาพของ Cell Broadcast ดีกว่า SMS ครับ ไม่ใช่แค่เหตุการณ์น้ำท่วม แต่เหตุการณ์ยิงกันที่ห้างสรรพสินค้า เมื่อวาน ก็สามารถใช้เทคโนโลยีตัวนี้เข้ามาช่วยเหลือได้นะครับ

อีกประการหนึ่ง นอกจากการแจ้งเตือนแล้วก็คือปัญหาสุขภาพที่มากับน้ำป่า น้ำหลาก น้ำท่วม สมาชิกหลาย ๆ ท่านในสภาแห่งนี้ก็คงทราบดีและมีประสบการณ์ การลงพื้นที่ช่วยเหลือน้ำท่วม ฉี่หนูเอย ฮ่องกงฟุตเอย สุขภาพอนามัยจากการกินเอย ผมเพิ่งไปลงพื้นที่มาเมื่ออาทิตย์ที่แล้ว ปัจจุบันก็ยังคันเท้าอยู่เลยครับท่านประธาน แต่พี่น้องประชาชนอยู่กับน้ำเกิน ๒๔ ชั่วโมง โรคที่ติดตามมาจะเป็นอย่างไร

ประเด็นสุดท้าย การซ่อมแซมเยียวยา ผมจะขอเน้นแค่ประเด็น สาธารณูปโภค ไม่ว่าจะเป็นถนน สะพาน หรือตลิ่งที่ทรุด ต้องยอมรับว่าหลาย ๆ พื้นที่ ก็ติดเขตป่าใช้เวลาเป็นปี ๆ กว่าจะได้ซ่อมแซม หรือบางที่อาจจะทำไม่ได้เลย เป็นไปได้หรือไม่ครับว่าเราจะมีคณะกรรมการในแต่ละจังหวัดที่อนุญาต อนุมัติ ให้มีการซ่อมแซมบนสาธารณูปโภคเดิมได้เลย โดยไม่ต้องขอความเห็นจากหน่วยงาน ส่วนกลางเพื่อเป็นการลัดขั้นตอน หรือที่เราชอบพูดกันว่าเป็นการกิโยตีนกฎหมาย ซึ่งผู้ว่าราชการจังหวัดมีอำนาจในการประกาศเขตภัยพิบัติ เมื่อผู้ว่าราชการจังหวัด เป็นประธานก็อยากให้ผู้ว่าราชการจังหวัดตั้งคณะกรรมการขึ้นมา โดยมีการร่วมกัน ของหัวหน้าส่วนราชการในจังหวัดลำปางหรือในจังหวัดอื่น ๆ ที่จะสามารถอนุมัติงบประมาณ ในการซ่อมแซมในพื้นที่เดิม เราต้องยอมรับครับว่าในพื้นที่เขตภาคเหนือหรือในพื้นที่ ของจังหวัดลำปางมีหลายที่พ่อแม่พี่น้องไม่มีเอกสารสิทธิในการใช้ชีวิตเป็นถิ่นที่อยู่ แต่มีถนน มีสาธารณูปโภค มีสะพานที่ใช้ในการสัญจรมากว่า ๔๐-๕๐ ปี แต่ว่า เมื่อเกิดอุทกภัย หรือเกิดภัยพิบัติต่าง ๆ ไม่สามารถซ่อมแซมได้ทั้งที่เรามีงบประมาณ ปัญหาตัวนี้ต้องย้อนไปถึง พ.ร.บ. ป่าไม้ พ.ศ. ๒๔๘๔ พ.ร.บ. ป่าสงวน พ.ศ. ๒๕๐๗ ที่นิยามว่าพื้นที่ใดที่ไม่มีเอกสารสิทธิถือว่าเป็นพื้นที่ป่า เพราะฉะนั้นหน่วยงานท้องถิ่น หน่วยงานในจังหวัด อบจ. อปท. เทศบาลตำบล ไม่สามารถและไม่กล้าที่จะอนุมัติ งบประมาณเหล่านี้มาแก้ไข กฎหมาย ๒ ตัวนี้ไม่ทันยุคทันสมัย ถึงเวลาสังคายนากฎหมาย เพื่อให้อำนวยความสะดวกกับประชาชน ถ้าให้พูด Case นี้อีก ๒ ชั่วโมงก็พูดได้ครับ เพราะฉะนั้นเฉพาะหน้านี้การให้พื้นที่โดยให้ผู้ว่าราชการจังหวัดประกาศเขตภัยพิบัติแล้ว ควรให้อำนาจสั่งการกระจายอำนาจลงไป ท่านที่อยู่ส่วนกลาง อยู่กระทรวง จะไปรู้ดีเท่าคน ในพื้นที่ได้อย่างไร ฝากถึงรัฐบาล แม้ท่านเพิ่งจะมาเป็นรัฐบาล แต่เราทุกคนทราบปัญหาเหล่านี้ดี ในสภาชุดที่แล้วก็มีหลายท่านอภิปรายไว้เป็นอย่างดี ปัจจุบันหลายท่านก็ไปเป็นรัฐมนตรี ขอให้นำสิ่งเหล่านี้เป็นแนวทางปฏิบัติ

สุดท้ายนี้ขอสรุป ๓ ประเด็นสั้น ๆ ๑. การเตือนภัยล่วงหน้า ๒. ภาวะ สุขภาพของประชาชนที่ประสบภัย และ ๓. การกิโยตีนกฎหมายและขั้นตอนในพื้นที่ เขตภัยพิบัติ ขอบคุณครับ