ศักดินัย หารือปัญหาราคายาง-มังคุดตก หนุนแปรรูป-รวมกลุ่มเกษตรกร

นายศักดินัย นุ่มหนู ตราด

เรียนท่านประธานสภาที่เคารพ กระผม ศักดินัย นุ่มหนู สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดตราด พรรคก้าวไกล ผมขอมีส่วนร่วม ในญัตตินี้นะครับ เพราะเนื่องจากว่าในพื้นที่จังหวัดตราดเองก็เป็นพื้นที่เกษตรกรรม แล้วก็พี่น้องก็มีความเดือดร้อนได้รับผลกระทบกันมาค่อนข้างเยอะ ท่านประธานครับ ผมอยากพูดถึงสินค้าเกษตรพืชเศรษฐกิจตัวหลัก ๒ ชนิดด้วยกัน

เรื่องแรก ก็คือเรื่องของยางพารา บ้านผมนี่ยางพาราเยอะมากครับ และผม จำได้ตอนเป็นผู้แทนใหม่ ๆ ตอนอยู่ที่ TOT เรื่องนี้เป็นเรื่องแรก ๆ เลยที่มีการนำเสนอ เข้ามาพิจารณาของสภาผู้แทนราษฎร เป็นญัตติแรก ๆ เลยนะครับ แล้วก็พูดกันนานมาก แล้วก็จำได้ว่ายางพาราเป็นเรื่องหนึ่งที่สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรอภิปรายในสภาเยอะ เสนอปัญหาต่อรัฐบาลให้ไปดูแลแก้ไข แต่ว่า ๔ ปีที่ผ่านมาจนถึงปัจจุบันนี้ปัญหาราคายางพาราตกต่ำที่ได้พูดจนกระทั่งถึงวันนี้อีก ราคายางพาราก็ยังไปไม่ได้ไกลเลยนะครับ แถวบ้านผมนี่เขาทำเป็นขี้ยางก้อนถ้วยกัน ราคายางก้อนถ้วยจะอยู่ประมาณที่ ๑๘-๒๑ บาท ตลอด ๔-๕ ปีมานี้ก็แกว่งอยู่แค่นี้ ๑๘-๑๙ บาท ๒๐-๒๑ บาท ซึ่งถ้าพูดถึงเรื่องของการกรีดยางมันจะมีอย่างนี้ครับ เขาจะมีการกรีดแบ่งครึ่ง ถ้าวันไหนราคาเหลือแค่ ๑๘ บาทก็จะได้คนละ ๙ บาท ก็แทบจะไม่พอกินเลย แต่ลูกชาวสวนจะทำอย่างไรได้ หมูเห็ดเป็ดไก่ก็ขึ้นราคากันไปแล้ว เพราะฉะนั้นเรื่องนี้เป็น เรื่องที่อยากเห็นกระบวนการในการแก้ไขปัญหาจริง ๆ จัง ๆ เรื่องของยางพารา เพราะว่า จังหวัดตราดบ้านผมก็เริ่มมีการโค่นยางพาราเยอะขึ้นเพื่อที่จะไปปลูกทุเรียน มังคุด เงาะ อะไรต่าง ๆ เพิ่มมากขึ้น ซึ่งมันก็จะเกิดปัญหาติดตามมาว่าผลผลิตที่มันล้นตลาดบ้าง เรื่องน้ำ ซึ่งเป็นปัจจัยสำคัญก็จะต้องมาแย่งน้ำกันอีก เพียงถ้าหากวันนี้ถ้ารัฐบาลสามารถที่จะดูแล แก้ไขแล้วหาทางออกได้ให้กับพี่น้องเกษตรกรชาวสวนยางเขาจะได้ไม่ต้องไปโค่นกัน เขาก็สามารถที่จะปลูกต่อไปได้ แต่ถ้าราคาขนาดนี้ผลผลิตน้ำยางมันก็ลดลงเรื่อย ๆ เพราะว่า อะไร เพราะว่าเมื่อมันขายได้น้อยเงินที่จะเอาไปซื้อในการลงทุนเรื่องปุ๋ยก็ไม่มีไม่รู้จะซื้อ อย่างไร และอาชีพนี้ค่อนข้างลำบาก ท่านประธานอาจจะไม่เคยกรีดยางเหมือนผม ผมเคยกรีดยางมาก่อน ก่อนที่จะมาเป็นผู้แทน กว่าจะลุกขึ้นไปกรีดยางต้องดึก ๆ ดื่น ๆ แต่ละต้นเดินกันไปสมัยพ่อผมต้องกินยาทัมใจ นึกออกไหมครับ มันจะช่วยแก้เมื่อปวดหลัง มันต้องก้ม ๆ เงย ๆ ต้นต่อต้น ลำบากมากชีวิตของคนที่เป็นพี่น้องเกษตรกรชาวสวนยาง เพราะฉะนั้นรัฐบาลต้องดูแลให้เขาคุ้มค่า เพราะฉะนั้นในเรื่องของการแปรรูปขั้นสูงก็ดี อุตสาหกรรมการแปรรูปจะต้องเข้ามาในการที่ต้องดูแลในการให้พี่น้องเกษตรกรชาวสวนยาง เรามีทางออกให้ได้ ไม่ใช่ราคาอยู่กันแบบนี้ ก็เป็นเรื่องที่ต้องฝากไว้นะครับ

สำหรับอีกเรื่องหนึ่งนะครับ สำหรับพี่น้องเกษตรกรชาวสวนมังคุด เมื่อสักครู่ เรื่องยางไปแล้วที่จังหวัดตราดมีเรื่องนี้ที่ผมต้องพูดส่งเสียงแทนเขา ถึงแม้ว่าสภาผู้แทนราษฎร แห่งนี้จะพูดไปแล้วหลายท่านก็ตามที แต่ก็ต้องส่งเสียงแทนเขาว่าเขาเดือดร้อนอย่างไร

อีกอันหนึ่ง ก็คือเรื่องของมังคุดราคาตกต่ำ ผลผลิตมังคุด ท่านประธานครับ เราเห็นที่จังหวัดนครศรีธรรมราชใช่ไหมที่มีการเอามาเทบนท้องถนน ตอนนี้ภาคตะวันออก มันเก็บเกี่ยวมังคุดหมดไปแล้ว มันจะเก็บเกี่ยวกันอีกครั้งหนึ่งก็คือประมาณเมษายน พฤษภาคมในครั้งหน้า แต่สถานการณ์แบบนี้ก็ทำให้มีการหวั่นใจไม่น้อยสำหรับสถานการณ์ ในวันหน้านี้จะถูกได้รับการแก้ไขหรือไม่ รัฐมนตรีลงไปดูหน้างานแล้วแก้ไขปัญหาได้หรือไม่ หรือว่าจะต้องให้ทางภาคตะวันออกต้องเอามาทิ้งบนถนนอีกอย่างนี้ใช่ไหม มันก็ไม่ควร ที่จะต้องเป็นอย่างนี้ เพราะฉะนั้นปัญหานี้สร้างความหวั่นวิตกให้กับพี่น้องเกษตรกร ชาวสวนมังคุดที่จังหวัดตราดในภาคตะวันออก จันทบุรีและระยองพอสมควรเลยทีเดียว ทีนี้ปัญหาอย่างนี้ท่านประธานครับ ราคามังคุดตกต่ำมันมีปัญหามาอย่างนี้ว่าล้งที่รับซื้อ มีจำนวนน้อยแล้วเขารวมตัวกันได้ พอรวมตัวกันได้นี่มันฮั้วกันได้นะครับ และกลไก ในการเข้าจัดการของภาครัฐเรายังไม่เห็น เรายังไม่เคยเจอนะครับ

อันที่ ๒ ก็คือระบบตลาดที่มีการซื้อขายผ่านคนกลางหลายทอด พอผ่าน คนกลาง กลไกของการถูกกดเพื่อจะฟันกำไรมันก็หายไป มันมีหลายทอดแบบนี้ เพราะฉะนั้น ก็เป็นอีกประเด็นหนึ่งที่มันเป็นปัญหาว่าราคามังคุดตกต่ำ อีกประเด็นหนึ่ง คือผลผลิตของ มังคุดที่ด้อยคุณภาพและมีปริมาณมาก มันไปดึงเอามังคุดคุณภาพ ราคามันตกลงไปด้วย เพราะฉะนั้นเวลาเขาเอามังคุดไปขาย มันก็เลยถูกคัด Grade คัดอะไรยิบ ๆ ย่อย ๆ มากเลย เยอะแยะเลยครับ หลาย Grade แล้วก็หลายราคา ทีนี้ผมอยากจะเสนอทางออกภายใต้เวลา ที่พอมีเหลืออยู่ว่าทางออกหรือแนวทางแก้ไขมันควรจะเป็นอย่างไรไม่ให้เกิดการซ้ำรอย ในเรื่องปัญหาเดิม ๆ ที่ต้องกลับมาเกิดขึ้นอีก

เรื่องแรกเลย ก็คือเรื่องของการที่จะส่งเสริมการรวมกลุ่มของเกษตรกร รวมกลุ่มเพื่อยกระดับการพัฒนาเชิงคุณภาพ อันนี้ต้องเป็นเรื่องที่ผมเข้าใจว่ามีการทำอยู่แล้ว แต่มันไม่ได้เคยจริงจังว่าการรวมกลุ่มพัฒนาคุณภาพจริง ๆ แล้วมันควรจะต้องทำอย่างไร ถ้าเราไม่เอาจริงจังเรื่องคุณภาพ การแข่งขัน หรือการสู้กันในระดับนานาประเทศ เราก็ไม่สามารถที่จะไปได้ เพราะฉะนั้นเรื่องนี้เป็นเรื่องที่ต้องจริงจัง

เรื่องที่ต้องจริงจังในเรื่องที่ ๒ นั่นก็คือเรื่องของการผลักดันให้กลไกของระบบ สหกรณ์สามารถนำทำงานเพื่อสมาชิกเกษตรกรได้จริง ๆ สหกรณ์ที่ผ่านมาก็จะอยู่กับ เรื่องของการให้สินเชื่อเสียมากกว่า การมีองค์กรแบบนี้ไม่สามารถที่จะสร้างอำนาจ การต่อรองได้ ร่วมคิด ร่วมผลิต ร่วมขาย ยังไม่สามารถที่จะทำได้จริง

เรื่องที่ ๓ เราต้องส่งเสริมอุตสาหกรรมการแปรรูป เพื่อที่จะดึงมังคุด ด้อยคุณภาพนี้ให้มันมีราคา มังคุดที่ด้อยคุณภาพก็ไปแปรรูปเป็นไวน์ เป็นสุรา หรือว่าจะเป็น น้ำมังคุดอะไรก็แล้วแต่

สุดท้ายนะครับ จริง ๆ ผมยังมีเรื่องของการที่จะต้องดำเนินการควบคุม ในเรื่องการติดป้ายราคามังคุดเหมือนกับทุเรียน ทีนี้ที่ตราดมันมีกลุ่มมังคุดเรียกว่ากลุ่มมังคุด วัดดงกลาง ผมอยากจะกล่าวถึงสักนิดหนึ่ง กลุ่มนี้เป็นกลุ่มที่เขารวมตัวกัน แล้วเขาใช้พื้นที่ ของวัดดงกลาง ในการที่จะให้พ่อค้ากับชาวสวนมาเจอกันเพื่อลดจำนวนคนกลาง กระบวนการของคนกลางออกไปนี้ แต่ปีที่ผ่านมาชาวสวนมังคุดวัดดงกลางเขาส่งออกไปเอง ได้ครับ เขาส่งออกไปเองแต่ว่ามันมีอุปสรรคเยอะ ราคาที่มันไม่ดีแต่ราคาปลายทางมันยังดีอยู่ พอส่งออกไปเองมันก็ยังมีอุปสรรคหลายอย่าง ผมอยากฝากรัฐบาลไว้ด้วยว่าสำหรับ กลุ่มมังคุดวัดดงกลางที่จังหวัดตราด เผื่อจะได้เป็นต้นแบบของกลุ่มเกษตรกรที่เขารวมตัวกัน แล้วเขาสามารถที่จะส่งออกได้ แล้วเขาได้ราคาที่ดี เพียงแต่ว่ากลไกของรัฐที่เรามีอยู่นี้จะช่วย สนับสนุนให้เขาสามารถที่จะส่งออกได้อย่างต่อเนื่อง มีประสิทธิภาพ มีความเข้มข้น และได้ราคา ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของการเจรจาปลายทางก็ดี เรื่องเอกสารก็ดี เรื่องการขนส่ง หรือแม้แต่เรื่องของเงินทุน ผมก็ถือโอกาสนี้ฝากกลุ่มมังคุดวัดดงกลางไว้ด้วยของจังหวัดตราด ซึ่งจะเป็นต้นแบบของการที่กลุ่มเกษตรกรสามารถที่จะส่งออกเองได้ ขอบคุณมากครับ ท่านประธานครับ