กราบเรียนท่านประธานที่เคารพ กระผม จิรายุ ห่วงทรัพย์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร เขตคลองสามวา พรรคเพื่อไทย ท่านประธานครับ ขออนุญาตแสดงความคิดเห็นเพื่อให้รัฐบาลได้นำไปแก้ไข แต่ว่าก่อนจะแสดงความคิดเห็น เพื่อนสมาชิกฝากถามมาครับว่าที่สำนักนายกรัฐมนตรีตั้งโต๊ะ รับบริจาคเงินเข้าบัญชีกองทุนช่วยเหลือผู้ประสบภัย ตอนนี้เงินเข้าไปเท่าไรแล้ว และเอาไป จ่ายเยียวยาญาติผู้เสียชีวิต ครอบครัวเขาหรือยัง ถ้าลืมท่านนายกรัฐมนตรีประยุทธ์ช่วยนำไป จ่ายด่วน ชาวบ้านเขาฝากถามมาครับ
เรื่องต่อมา ท่านประธานครับ ในเรื่องของการกราดยิงนั้นมันไม่ได้เกิดขึ้นบ่อย อันนี้เข้าใจได้ แต่เกิดขึ้นแล้วเราจะหาทางป้องกันอย่างไร มีคนพยายามจะสอบถามว่า อาวุธปืนมันหาได้ง่ายจริงไหม และควรจะจำกัดอาวุธปืนหรือไม่ เรามาลองดูตัวเลขก่อนว่า ในภูมิภาคอาเซียน (ASEAN) ไทย ลาว กัมพูชา เวียดนาม ฟิลิปปินส์ สิงคโปร์ อินโดนีเซีย บรูไน เขามีปืนกันจำนวนเท่าไร ท่านประธานครับ พอไปดูตัวเลขประเทศไทยนั้นเป็นอันดับ ๑ อันดับต้น ๆ ของอาเซียน (ASEAN) ครับ มีอยู่ประมาณ ๑๐.๓ ล้านกระบอก หมายความว่า ๖ คนจะมีปืน ๑ กระบอก ๑ คนอาจจะมีมากมาย แล้วแต่ประเภท ไม่ได้ตำหนิคนมีปืนมากหรือน้อย บางคนมีปืนมาก อาจจะมีจิตใจที่แม่นยำ มั่นคงในการที่จะก่ออาชญากรรมได้ดีกว่าคนที่ไม่เคยมีปืน และไปขโมยปืนคนอื่นมา ประเทศไทยเป็นประเทศอันดับ ๑๓ ของโลกที่มีอาวุธปืนมาก และ รองลงมาก็คือประเทศอิรักและประเทศฟิลิปปินส์ ประเทศฟิลิปปินส์นี่เป็นเกาะ ท่านประธาน ที่เคารพครับ ผมเคยไป เรียกว่า รปภ. ทุกคนนั้นถือปืน โรงแรมก็ถือปืน ประเทศอิรักนี่ชัดเจน ครับ เป็นประเทศที่อยู่ท่ามกลางความขัดแย้ง แต่ท่านประธานครับ เคยมีการสำรวจว่าปืนที่ ถูกต้องตามกฎหมาย มี ป.๔ ป.๔ ก็คือแบบปืนฉบับที่ ๔ เป็นใบครอบครอง มีและใช้อาวุธปืน ตามอายุปืนหรือตามเจ้าของปืน อยู่จำนวนประมาณ ๖,๒๐๐,๐๐๐ กระบอก และทุกวันนี้มี ปืนที่เรียกกันว่าปืนสวัสดิการอีกจำนวนมาก ถ้าราคาปืนยี่ห้อหนึ่ง ๕๐,๐๐๐ บาท ซื้อปืน สวัสดิการประมาณ ๓๐,๐๐๐ บาท ไม่เป็นไรครับ เพราะปืนสวัสดิการส่วนใหญ่จะมาจาก ข้าราชการที่สามารถตรวจลายนิ้วมือ ผ่านประวัติอาชญากร อาชญากรรมกันมาเป็น ที่เรียบร้อยจึงเข้าถึงได้ง่าย แต่ท่านประธานที่เคารพครับ ผมอยากจะฝากความคิดเห็นไปยัง รัฐบาลโดยเฉพาะกระทรวงมหาดไทยนะครับ สมัยก่อนการขออนุญาตพกพาอาวุธปืนไป ในทางสาธารณะ เขาเรียกกันว่า ป.๑๒ มีอายุ ๑ ปีให้กับเอกชนพลเรือน หลัง ๆ นี้ไม่ค่อยมี คนไปขอเพราะว่าขั้นตอนซับซ้อน พอขอแล้วปรากฏว่าชนปี ก็เลยใช้วิธีการพากัน ถอดกระสุนปืนบ้าง ถอดแมกกาซีน (Magazine) ไว้ที่อื่นบ้าง เพื่อที่จะอธิบายเจ้าหน้าที่ ตำรวจ อันนั้นเป็นบุคคลทั่วไปที่เขาพกพาอาวุธปืนหรือพาอาวุธปืนไปในทางสาธารณะครับ แต่ที่ผมอยากจะถามท่านประธานผ่านไปยังรัฐบาลครับว่าเดี๋ยวนี้ท่านตามทันวิธีการขอ อาวุธปืนไหม เดี๋ยวนี้ใครอยากจะมีอาวุธปืนท่านก็เพียงแค่ไปขอใบอนุญาต ป.๓ ร้านค้าปืน ผมไม่อยากจะเอ่ยนาม ท่านประธานครับ มี ๓,๐๐๐ บาท ๔,๐๐๐ บาท ส่งเอกสารไป เดี๋ยวเขาจัดทำให้เรียบร้อยจริงไหม พลเอก อนุพงษ์ เผ่าจินดา มท. ๑ ช่วยไปตรวจสอบด้วย ท่านจ่าย ๓,๐๐๐ บาทออกใบ ป.๓ ครับ ป.๓ มาปุ๊บก็ไปซื้อปืน ปืนก็จะออกเป็นใบอนุญาต เรียกว่า ป.๔ มา อันนั้นไม่ว่ากันครับ มันมีที่มาที่ไป
แต่ท่านประธานที่เคารพครับ ปืนที่มีอยู่เกลื่อนกลาดก็คือปืนเถื่อน นำเข้ามา ตามตะเข็บชายแดนบ้าง มาทางพัสดุไปรษณีย์ ดัดแปลงจากปืนบีบีกัน (BB Gun) ไปเป็นปืน ที่ยิงได้บ้าง มีจำนวนมากกว่า ๔ ล้านกระบอกจริงไหม ถ้าจริงรัฐบาลไทยจะทำอย่างไรครับ ผมเห็นข่าวเมื่อก่อนหน้านี้ว่ากระทรวงมหาดไทยจะเปิดให้คนถือปืนเถื่อนมาขึ้นทะเบียน ผมถามจริง ๆ เถอะครับ คนถือปืนเถื่อนก็คนเถื่อน วิธีคิดก็เถื่อน ๆ จะกล้ามาขึ้นทะเบียน หรือครับ และปืนที่ถืออยู่ใครจะมาแสดงตนครับ เพราะต้องถูกบันทึกเป็นหลักฐาน มีพยาน มากมาย ผมจึงถามไปยังรัฐบาลว่าวิธีคิดในการที่จะแก้ไขปัญหานี้ เอาต้นทางก่อนนะครับ ยังไม่พูดถึงเรื่องจิตของมนุษย์ ผมเคยศึกษาเรื่องของตำรวจเอฟบีไอ (FBI) สมัยหนุ่ม ๆ ผมมีโอกาสได้ไปเรียนโรงเรียนลอส ฮอลล์ เทคนิเชียน ที่ประเทศสหรัฐอเมริกา เป็นของ สำนักงานสอบกลาง เอฟบีไอ (FBI) เขาพูดถึงเรื่องจิตวิทยาในการอาชญากรครับว่ามูลเหตุ จูงใจนั้นเกิดอะไรขึ้น และวิธีการป้องปรามและป้องกันต้องทำอย่างไร ผมฝากไปยังรัฐบาลว่า วันนี้ท่านลองดูเรื่องของปืนนะครับ มีไม่ใช่ปัญหา แต่ลักษณะของปืนเปลี่ยนไปนะครับ เดี๋ยวนี้ท่านขอปืนที่เป็นปืนพกพา ท่านประธานครับ ถ้าปืนพกสั้นเรารู้นะครับ เดี๋ยวนี้รูปร่าง หน้าตามันคล้าย ๆ กับปืนอูซี แต่ใช้กระสุน ๙ มม. เหมือนรถยนต์ในปัจจุบันครับ บอกว่า ห้ามรถบรรทุกไม่เกินเท่านั้นเท่านี้ ห้ามรถ ๔ ล้อ รถ ๔ ล้อเข้าได้ ๖ ล้อเข้าไม่ได้ สิบล้อ เข้าไม่ได้ ก็ไปดัดแปลงรถเหลือแค่ ๔ ล้อ แต่ว่าบรรทุกได้หนักเหมือนเดิม ปืนก็เช่นเดียวกัน เดี๋ยวนี้ ๙ มิลลิเมตร มีขนาดใหญ่คล้ายกับปืนอูซี ต่อแมกกาซีน (Magazine) ๒ อัน บรรจุ กระสุนได้ ๖๐ นัด ผมจึงถาม มท. ๑ ครับว่านี่คือแนวทางป้องกันไม่ให้คนมีอาวุธปืนได้ง่าย อาจจะไม่ใช่ทางแก้ปัญหา แต่มีแล้วเราตรวจสอบประวัติ เช็ก (Check) เขาได้ไหม เหมือนรถ ผ่านไปแล้วสัก ๑๐ ปีลองเรียกมาดูหน่อยได้ไหมว่าท่านถือครองอาวุธปืนนี่ท่านจะทำอย่างไร ได้บ้าง มีจิตที่จะสามารถควบคุมอาวุธปืนตนเองได้หรือไม่ จึงขออนุญาตฝากท่านประธาน ผ่านไปยังกระทรวงมหาดไทยนะครับ แม้จะเป็นเสี้ยวหนึ่งของความคิดเห็นของจิรายุ แต่ก็เป็นประโยชน์ต่อพี่น้องประชาชนในการป้องกันภัยและระมัดระวังภัย ขอขอบพระคุณครับ