กราบเรียน ท่านประธานสภาผู้แทนราษฎรที่เคารพครับ กระผม ศาสตราจารย์โกวิทย์ พวงงาม สมาชิก สภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ พรรคพลังท้องถิ่นไท ผมเป็นคนจังหวัดนครศรีธรรมราช กระทู้ของผมวันนี้เป็นกระทู้ที่ตั้งหัวเรื่องว่าขอให้อุดหนุนโครงการอาหารกลางวันสำหรับ นักเรียนในโรงเรียนเอกชนในระดับก่อนประถมศึกษาและระดับประถมศึกษาให้ได้รับสิทธิ ขั้นพื้นฐานเท่าเทียมกันกับนักเรียนในโรงเรียนของรัฐและโรงเรียนขององค์กรปกครอง ส่วนท้องถิ่น นั่นคือกระทู้ที่ผมได้ตั้งเรื่องไว้ท่านประธานครับ แต่ว่าผมขออนุญาต ท่านประธานได้เท้าความสักนิดหนึ่งว่าความจริงเรื่องของปัญหาเกี่ยวกับโครงการอาหาร กลางวันของนักเรียนผมคิดว่าเป็นเรื่องใหญ่ เพราะว่านักเรียนก่อนวัยเรียนก็ดี นักเรียนที่อยู่ ในการศึกษาภาคบังคับก็ดี ผมคิดว่าควรได้รับการพัฒนาเรื่องของอาหารกลางวันให้มีคุณภาพ ชีวิตที่ดี แล้วก็ลดภาระค่าครองชีพของผู้ปกครอง เรื่องนี้ผมได้รับการร้องเรียน มาจากคุณณัฐวุฒิ ภารพบ ซึ่งเป็นตัวแทนขององค์กรคณะกรรมการส่งเสริมของโรงเรียน เอกชนทั่วประเทศเขาก็ให้ตัวเลขมา ผมอยากเรียนท่านประธานว่าตัวเลขที่เห็นมันจะทำให้ เห็นความเหลื่อมล้ำ ความไม่เท่าเทียม ซึ่งเมื่อสักครู่นอกรอบผมขอขอบคุณท่านรัฐมนตรี ที่ท่านก็ห่วงใย และถือว่าเป็นนโยบายส่วนหนึ่งของพรรคประชาธิปัตย์ ผมก็ยินดีด้วย แต่จริง ๆ ผมอยู่ในวงการศึกษาผมเห็นเรื่องนี้ว่ามันมีความเหลื่อมล้ำอยู่จริง ๆ ผมก็ ขอบคุณท่านประธานถึงรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ คุณหญิงกัลยา โสภณพนิช ที่ได้กรุณามาตอบในวันนี้ จากข้อมูล ถ้าข้อมูลผิดต้องขออภัยท่านรัฐมนตรีด้วย ข้อมูล โรงเรียนนักเรียนเอกชนทั้งหมดตั้งแต่ก่อนวัยเรียนผมให้ตัวเลขถึงมัธยมก็แล้วกัน อยู่ที่ประมาณ ๑,๙๐๐,๐๐๐ บาทเศษ เศษผมไม่ขออ่านแล้วกันท่านประธาน ในจำนวนนี้ จะแบ่งเป็น ๒ ประเภท สำหรับโรงเรียนเอกชน โรงเรียนเอกชนที่เป็นโรงเรียนทั่วไปก็ประมาณ ๑,๕๐๐,๐๐๐ โรงเรียนการกุศลก็ประมาณ ๔๐๐,๐๐๐ กว่า ปัจจุบันผมดูตัวเลขใหม่ประมาณ ๔๖๐,๐๐๐ เศษที่อยู่ในโรงเรียนการกุศล แล้วยังมีนักเรียนพิการ แต่อย่างไรก็ตามถ้าดูข้อมูล นี้แล้วเราจะพบว่าในโรงเรียนที่เป็นโรงเรียนการกุศลได้ ๑๐๐ เปอร์เซ็นต์ อุดหนุนอาหาร กลางวันสำหรับนักเรียน ตัวเลขของอาหารกลางวันต่อคนจะผันแปรไปตามปี ปัจจุบันได้ ๒๑ บาท ก่อนหน้านี้ก็ได้ ๒๐ บาท ก็สูงมาเรื่อย ๆ ส่วนโรงเรียนทั่วไป อันนี้ยังมีปัญหา ที่ผมพูดเรื่องความเหลื่อมล้ำ เพราะฉะนั้นปัญหาที่ถามรัฐมนตรีวันนี้ก็เกี่ยวกับโรงเรียนทั่วไป นะครับท่านรัฐมนตรี โรงเรียนเอกชนทั่วไปที่ยังไม่สามารถได้เท่ากับโรงเรียนการกุศล และโรงเรียนของรัฐ และองค์กรท้องถิ่น อันนั้นคือประเด็นที่อยากเรียนถามท่านประธาน ผ่านไปยังท่านรัฐมนตรี ผมเรียนว่าในโรงเรียนทั่วไปไม่ใช่ว่าไม่ได้ ยังได้อยู่ประมาณ ผมไม่แน่ใจตัวเลข ได้สำหรับนักเรียนที่มีปัญหาทางโภชนาการทุกโภชนาการ แล้วก็นักเรียน ที่ขาดแคลนทุนทรัพย์ก็คือยากจน อันนี้ก็ให้ไป ตัวเลขเดิมประมาณ ๒๘ เปอร์เซ็นต์ เรียนถามท่านประธานผ่านไปยังท่านรัฐมนตรีว่าตัวเลขนี้ผันแปรไปแล้วหรือยัง ก็จะให้ ท่านรัฐมนตรีได้ตอบ เพราะว่าอย่างไรก็ตามยังไม่ครบ ๑๐๐ เปอร์เซ็นต์ ถ้าโดยทั่วไปเราจะ เห็นว่า ๒๘ เปอร์เซ็นต์ก็ดี ๓๐ เปอร์เซ็นต์ก็ดี แต่เด็กยังตกเรื่องอาหารกลางวันอยู่ประมาณ ๔๐ กว่าเปอร์เซ็นต์ถึง ๖๐ เปอร์เซ็นต์ทีเดียว ก็มีจำนวนมากอยู่ถือว่าเป็นเกือบล้านนะครับ ท่านประธาน เพราะฉะนั้นประเด็นนี้ผมจึงคิดว่าถ้าผมมาดูในรัฐธรรมนูญ มาตรา ๕๔ เขียนว่ารัฐต้องดำเนินการให้นักเรียนทุกคนได้รับการศึกษาเป็นเวลา ๑๒ ปีก่อนวัยเรียนจนถึง การศึกษาภาคบังคับอย่างมีคุณภาพ เน้นอย่างมีคุณภาพ โดยเฉพาะการส่งเสริมค่าใช้จ่าย อันนี้ถ้าได้อาหารกลางวันก็ลดค่าใช้จ่ายผู้ปกครองประมาณนั้น แล้วก็ในวรรคสอง บอกว่ารัฐต้องดำเนินการให้เด็กเล็กได้รับการดูแลพัฒนาการก่อนรับการศึกษาตามวรรคหนึ่ง ก็คือที่ผมอ่านให้ท่านประธานได้ทราบ เพื่อพัฒนาร่างกายและจิตใจ สังคม สติปัญญา แล้วก็ ส่งเสริมสนับสนุนให้โรงเรียนของรัฐและองค์กรท้องถิ่น และเอกชน เขียนอย่างนั้นนะครับ ให้มีส่วนร่วมในการดำเนินการด้วย นั่นก็คือสิ่งที่ผมพูดถึงอาหารกลางวัน เพราะฉะนั้น ในคำถามแรกของผม ท่านประธานครับ ก็ถามท่านรัฐมนตรีง่าย ๆ อาจจะพันไปสู่คำถามที่ ๒ ต่อว่ากระทรวงศึกษาธิการที่รัฐมนตรีได้เกี่ยวข้องอยู่นั้นจะมีแนวทางในการอุดหนุน อาหารกลางวันในส่วนที่ขาดที่ยังไม่เท่าเทียมและเหลื่อมล้ำอยู่ตามตัวเลขที่ผมกล่าวถึง และถ้าท่านรัฐมนตรีได้กรุณาตอบว่าตัวเลขนี้อาจจะคลาดเคลื่อนผมขออภัย แต่ว่าได้ตอบให้ ได้ทราบเป็นที่สบายใจว่าจะมีสักเท่าไร และจะมีแนวทางอุดหนุนโครงการอาหารกลางวัน สำหรับนักเรียนก่อนประถมศึกษา ประถมศึกษาในโรงเรียนเอกชน ประเภททั่วไปได้อย่าง เท่าเทียมกับโรงเรียนของรัฐและโรงเรียนของท้องถิ่นได้หรือไม่ อย่างไร เป็นคำถามแรกครับ ท่านประธานครับ ขอบคุณครับ