นายชวน หลีกภัย ประธานสภาผู้แทนราษฎร

ขอบคุณมากครับ คุณพิจารณ์ครับ ประเดี๋ยวตอนบ่าย ตอนผมที่พัก ท่านรองประธานขึ้นมาทำหน้าที่แทน ผมนัดพวกเรา ๓ ฝ่ายไปหารือ ก็ถือโอกาสเรียนเสียตอนนี้เลยว่าตั้งใจจะหารือเรื่องหนึ่งก็คือ เรื่ององค์ประชุมของเรา คือผมก็เข้าใจ เมื่อวานนี้ผมก็มาไม่ทัน เพราะว่าเช้าก็นำข้าราชการ ไปวางพานพุ่มสมเด็จพระนเรศวรมหาราชที่ดอนเจดีย์ กลับมาก็มาไม่ทัน ซึ่งองค์ประชุม ล้มไปเร็วเมื่อวานนี้ แต่ว่าอยากเรียนพวกเราด้วยความเคารพต่อดุลยพินิจทุกคนว่า เข้าใจดีว่า กฎหมายที่เราพิจารณาหลายท่านไม่เห็นด้วย แต่วิธีในการที่ไม่ให้ครบองค์ประชุม เพื่อไม่ให้ ประชุม ไม่ใช่วิธีของพวกเราครับ เป็นวิธีหนีปัญหา วิธีพวกเราก็คือไม่รับ เมื่อเราไม่เห็นด้วย เราก็ไม่รับ ผมอยากเรียนว่าตอนบ่ายที่จะหารือก็เรื่องนี้ มิฉะนั้นจะเสียหายไปถึงพวกเรา ทั้งหมด รวมทั้งพวกเราที่อยู่นะครับ ผมรู้ดีว่าในห้องประชุมปกติองค์ประชุมครบ แต่ตอนกด บางทีเราก็ไม่กด แล้วก็ไปกดตอนลงมติ ฉะนั้นคะแนนผลที่ออกมาก็จะต่างกันมาก อันนี้ เป็นเรื่องหนึ่งที่ขอปรารภเอาไว้ว่าเราต้องเผชิญกับปัญหาแล้วเราต้องสู้ปัญหาครับ อย่าไป หนีปัญหา เมื่อเราไม่พอใจหรือไม่เห็นด้วยกฎหมายใดเราก็ไม่รับ เป็นการแสดงความกล้าหาญ ในการตัดสินใจพวกเราเอง นั่นเป็นเรื่องหนึ่ง ก็ขอร้องพวกเราในที่นี้เลยว่าขอให้เวลา ที่เหลืออยู่เพียงไม่นานนัก ๕ สัปดาห์ ขอให้มาประชุมพร้อมกัน แล้วผมคิดว่าแม้กฎหมาย ที่เราเห็นว่ายาว เราสามารถพิจารณาได้ครับ จบได้ถ้าเราอยู่พร้อม ค่ำมืดหน่อยไม่เป็นไร แต่ไปให้จบ ส่วนประเด็นกฎหมายที่คุณพิจารณ์พูดถึงผมพอจะเข้าใจครับ กฎหมายที่ กรรมาธิการพิจารณาเสร็จแล้วค้างอยู่บางเรื่อง ซึ่งทราบจากพวกเราได้ปรารภกันอยู่ เหมือนกันว่า ไหวไหมถ้าประธานจะนำเรื่องนั้นขึ้นมา อันนี้อยู่ในวิสัยของความร่วมมือ ที่ทำได้แต่ละครั้งนี้ผมต้องเรียนครับ ด้วยความร่วมมือพวกเรานะครับ เมื่อ ๒ สัปดาห์ที่แล้ว เรื่องที่กรรมาธิการพิจารณาเสร็จแล้ว ๕ ฉบับผ่านไป ไม่ใช่เป็นเรื่องความสามารถของผม อะไรเลย เป็นเรื่องความร่วมมือพวกเรา พวกเราร่วมมือกันก็ผ่านไปได้ วันนี้ถ้าพวกเราร่วมมือ ก็ผ่านไปได้ กฎหมายที่กรรมาธิการพิจารณาเสร็จแล้ว เช่น ร่างพระราชบัญญัติคู่ชีวิต พ.ศ. .... ร่างพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ (ฉบับที่ ..) พ.ศ. .... ผมได้ยินปรารภเรื่องนี้อยู่ และร่างพระราชบัญญัติการขนส่งทางราง พ.ศ. .... ซึ่งผู้ที่เกี่ยวข้องก็ปรารภอยู่ สามารถพิจารณาเป็นวาระพิเศษได้ แต่ประธานจะตัดสินด้วย ตัวเองโดยไม่หารือพวกเราก็ไม่ได้ จึงคิดว่าวันนี้บ่าย ๆ ก็จะหารือกัน เพราะฉะนั้นสิ่งที่ท่านพิจารณ์ ได้หารือเป็นสิ่งที่สามารถทำได้โดยพวกเราต้องมีความเห็นร่วมกัน แล้วเราก็ต้องอยู่เมื่อพิจารณา ถึงเรื่องนั้น จะกี่มาตราก็ตาม เวลาเท่าไรก็ตาม อยู่แล้วลงมติ ถ้าเราไม่มาเพราะไม่อยากให้ เรื่องนั้นผ่าน เราไม่มาเท่ากับเราหนีปัญหา

-๓๙/๑ ก็เรียนย้ำว่าอันนี้ก็คือแนวที่เราจะใช้เวลาที่เหลืออยู่ให้เป็นประโยชน์ ๕ สัปดาห์ไม่มากนัก ถ้ามอง ๔ ปี เป็นสมัยประชุม แต่ว่าเวลาเป็นของมีค่าก็มีความหมาย เพราะเราสามารถทำให้ ญัตติ เช่น ผมยกตัวอย่างเรื่องที่กรรมาธิการพิจารณาเสร็จแล้ว ผมตั้งใจให้ผ่านร้อยทั้งร้อย เลยครับ ไม่อยากให้ผลงานที่ท่านเหนื่อยทำกันมา บางคณะประชุม ๒ ปีกว่า งบประมาณ เบี้ยประชุมเป็นล้าน ๆ แล้วค้างอยู่อย่างนี้มันน่าเสียดาย เพราะฉะนั้นตั้งใจว่าจะทำเรื่องที่ กรรมาธิการพิจารณาเสร็จแล้ว ขณะนี้ที่เล่าสถานภาพไปเมื่อสัปดาห์ที่แล้วก็คืออยู่ใน กรรมาธิการสามัญ ๑ เรื่องที่ยังไม่ส่งมา กรรมาธิการวิสามัญ ๓ เรื่อง ก็ประมาณ ๔ เรื่อง ของสภาผู้แทนราษฎร ของรัฐสภาก็ ๑ เรื่อง เพราะฉะนั้นผมคิดว่าถ้าเราร่วมมือกันเราก็ทำได้ หลายสิ่งจะผ่านไปได้อย่างไม่เคยปรากฏมาก่อน อันนี้ก็ถือโอกาสเรียนให้ทราบ สำหรับวันนี้ ก็เป็นความร่วมมือของท่าน ซึ่งผมเห็นว่าเป็นประโยชน์ แล้วก็อันนี้ไม่ได้เป็นประโยชน์ต่อชาติ บ้านเมือง ก็คิดว่าถ้าเราทำอย่างนี้ ข้อที่เราวิตกกังวลก็จะผ่านไปได้ ขออย่างเดียวครับ ในวันปกติพิจารณาร่างพระราชบัญญัติกัญชา กัญชง พ.ศ. .... ก็ดี ประชุมรัฐสภาพิจารณา ร่างพระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. .... ก็ดี ผมรู้ครับพวกเราหลายคนไม่เห็นด้วยกับ กฎหมาย แต่เราก็มาลงมติว่าเราไม่เห็นด้วย อย่าหนีครับ ก็ขอความร่วมมือพวกเราทุกคนครับ ผมขออนุญาตเรียนเพื่อที่ประชุมได้มีโอกาสได้รับทราบ และหวังอย่างยิ่งว่าเราจะร่วมมือกัน ต่อไปนะครับ คุณอรรถกร เชิญครับ