ปกรณ์วุฒิ ชูระบบเตือนภัยผ่านมือถือ หลังไทยยังไม่มีแม้เทคโนโลยีมีนาน

นายปกรณ์วุฒิ อุดมพิพัฒน์สกุล แบบบัญชีรายชื่อ

เรียนท่านประธานสภา ผู้แทนราษฎรที่เคารพครับ ผม ปกรณ์วุฒิ อุดมพิพัฒน์สกุล สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ พรรคก้าวไกล ท่านประธานครับ ในญัตติในวันนี้ผมจะขออภิปราย ในเรื่องที่เกี่ยวข้องกับทั้ง ๒ เหตุการณ์ คือเหตุการณ์น้ำท่วม แล้วก็เหตุการณ์กราดยิง ที่จังหวัดหนองบัวลำภู แล้วก็จริง ๆ แล้วก็อาจจะรวมไปถึงเหตุการณ์อื่น ๆ ในอนาคตที่จะ เกิดขึ้นนะครับ นั่นก็คือเรื่องของระบบเซลล์ บรอดแคสต์ (Cell Broadcast) ซึ่งผมก็เคย ได้อภิปรายเรื่องนี้ไปแล้วเมื่อครั้งเหตุการณ์กราดยิงโคราชนะครับ คงจะไม่ได้อธิบายเพิ่มเติม สักเท่าไรว่าเซลล์ บรอดแคสต์ (Cell Broadcast) คืออะไรนะครับ บางคนก็อาจจะเคยบอกว่ารัฐมีอยู่แล้ว อาจจะเคยได้รับเอสเอ็มเอส (SMS) ในเหตุการณ์ บางเหตุการณ์ หรือในช่วงโควิด (COVID) ที่มีการส่งเอสเอ็มเอส (SMS) เตือนแจ้งว่าจะต้อง ทำอย่างไร กรมอุตุนิยมวิทยาก็บอกว่าเรามีระบบนี้อยู่แล้ว แต่จริง ๆ แล้วระบบที่เราใช้อยู่ ในปัจจุบันมันคือระบบที่เรียกว่าเอสเอ็มเอส แอลบีเอส (SMS LBS) หรือว่าโลเคชัน เบส เซอร์วิส (Location based service) ก็โฆษณาตามห้าง เวลาเราเดินเข้าห้างแล้วมี เอสเอ็มเอส (SMS) ยิงโปรโมชัน (Promotion) เข้ามา อันนั้นละครับที่เป็นเอสเอ็มเอส (SMS) ที่เป็นโลเคชัน เบส เซอร์วิส (Location based service) ยังไม่ใช่เซลล์ บรอดแคสต์ (Cell broadcast) แล้วมันต่างกันอย่างไร ลำดับแรกที่เห็นบนจอในรูปภาพนี้ก็คือเอสเอ็มเอส (SMS) ก็จะเป็นข้อความที่ถูกยิงเข้าแอปพลิเคชัน เอสเอ็มเอส (Application SMS) ที่อยู่บน โทรศัพท์มือถือของเรา แต่ว่าเซลล์ บรอดแคสต์ (Cell broadcast) จะถูกแยกออกมา หน้าตา จะไม่เหมือนกัน ๑. หน้าตาไม่เหมือนกัน ๒. มีหลายภาษา คือถ้าสมมุติเราไปญี่ปุ่นแล้วเกิดมี แผ่นดินไหว เซลล์ บรอดแคสต์ (Cell broadcast) จะส่งให้เราเป็นภาษาไทย ไม่ใช่เป็นภาษาญี่ปุ่น เพราะถ้าเป็นภาษาญี่ปุ่นเราก็จะอ่านไม่รู้เรื่องอยู่ดี ก็จะสามารถ แยกเป็นหลายภาษาได้ แยกได้ตามสัญญาณที่เราใช้อยู่หรือว่าเซ็ตติง (Setting) ที่เรากำหนด เอาไว้ในโทรศัพท์ อีกอันดับหนึ่งก็คือเสียงเตือนครับ เอสเอ็มเอส (SMS) ถ้าเราปิดเสียงเอาไว้ มันเข้ามาเราก็ไม่รู้ครับ แต่ตัวเซลล์ บรอดแคสต์ (Cell broadcast) มันสามารถตั้งให้เสียง ไม่เหมือนกับเอสเอ็มเอส (SMS) ก็ได้ เป็นเสียงเหมือนนาฬิกาปลุกที่ทำให้เราสนใจแล้วเรา จะต้องหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูว่ามันเกิดอะไรขึ้น อีกอันหนึ่งก็คือระบบที่เขาเรียกว่า รีพีต (Repeat) มันจะรีพีต (Repeat) ไปเรื่อย ๆ หมายความว่าอย่างไรครับ หมายความว่า ถ้าเกิดเหตุกราดยิงที่หนองบัวลำภูขึ้นมา ถ้าเรามีการเซลล์ บรอดแคสต์ (Cell broadcast) ที่เขตจังหวัดหนองบัวลำภู สมมุติว่าอีก ๒๐ นาทีต่อมาผมเพิ่งขับรถเข้าไปในเขตนั้น ผมก็ยังคงจะได้รับข้อความนั้นอยู่ เอสเอ็มเอส (SMS) มันอาจจะยิงไปครั้งเดียว แต่อันนี้ มันจะคงอยู่ได้แล้วก็ทำให้ทุกคนที่เข้าไปในเขตนั้นได้รับข้อความ อีกอันหนึ่งก็คือในด้าน เทคนิคก็คือเรื่องคอขวด เอสเอ็มเอส (SMS) มันมีคอขวดของมัน มันไม่สามารถส่งให้โทรศัพท์ เป็นหลายพันหลายหมื่นเครื่องพร้อม ๆ กันได้ มันต้องใช้เวลา แต่เซลล์ บรอดแคสต์ (Cell broadcast) ศักยภาพของมันคือมันสามารถส่งให้หลายล้านเครื่องได้ภายในไม่เกิน ๑๐ วินาที ถ้าเราเคยดูหนังเราอาจจะเคยเห็นที่โทรศัพท์ทุกคนดังพร้อมกัน นั่นละครับ ศักยภาพของระบบเซลล์ บรอดแคสต์ (Cell broadcast) แล้วมันก็ใช้ได้หลายอย่างครับ ไม่ว่าจะเป็นน้ำท่วม แจ้งให้คนอพยพ แจ้งให้คนขนของหนี เหตุการณ์กราดยิง เหตุการณ์ ก่อการร้ายอื่น ๆ หรือแผ่นดินไหว หรือแก๊สรั่ว หรืออะไรก็ตาม คำถามก็คือทำไมเรายังไม่มี ระบบนี้ สิ่งที่ผมยกมาเมื่อสักครู่เหตุการณ์ต่าง ๆ มันเรียกรวม ๆ ก็คงต้องเรียกว่าสาธารณภัย ดังนั้นแน่นอนว่าเจ้าภาพในงานนี้คงต้องเป็น ปภ. ซึ่งผมก็ต้องชื่นชมครับ วันนี้สด ๆ ร้อน ๆ เลยครับ ผมเชิญหน่วยงานต่าง ๆ เข้ามาชี้แจงในคณะกรรมาธิการการสื่อสาร โทรคมนาคม และดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม แล้วท่านอธิบดี ปภ. ก็ให้ความใส่ใจ แล้วก็อยากจะ ผลักดันเรื่องนี้อย่างจริงจัง ผมก็ต้องชื่นชม แล้วก็ในรูปภาพเมื่อสักครู่ ขอขึ้นอีกทีหนึ่งครับ

(เจ้าหน้าที่ดำเนินการเปิดคลิปภาพ)

อันนี้เป็นแผนผังคร่าว ๆ ของระบบเซลล์ บรอดแคสต์ติง (Cell broadcasting) ผมแบ่งเส้นสีแดงเพื่อให้เห็นว่าฝั่งซ้าย จะเป็นเรื่องของเอกชน ฝั่งขวาจะเป็นเรื่องของภาครัฐ ขวาสุดก็คือหน่วยงาน ผมสมมุติว่าเป็น ปภ. แล้วกันอันเดียว ซ้ายสุดก็คือมือถือของทุกคน แล้วก็เสาสัญญาณซึ่งเอกชนมีอยู่แล้ว แต่หัวใจสำคัญของมันก็คือตรงกลาง ๒ อัน คือเซลล์ บรอดแคสต์ เซ็นเตอร์ (Cell broadcast center) ซึ่งภาครัฐจะต้องเป็นเจ้าของเพื่อที่จะยิงสัญญาณจากหน่วยงาน และสัญญาณจากเซลล์ บรอดแคสต์ (Cell broadcast) มันจะส่งไปที่โอเปอเรเตอร์ (Operator) ต่าง ๆ โดยที่โอเปอเรเตอร์ (Operator) ต่าง ๆ ต้องมีเครื่องมือบางอย่างที่จะทำให้ โครงข่ายของเขาสามารถใช้เซลล์ บรอดแคสต์ติง (Cell broadcasting) ได้ สิ่งที่น่าตกใจก็คือ ทั้งเซลล์ บรอดแคสต์ เซ็นเตอร์ (Cell broadcast center) แล้วก็ระบบที่จะทำให้ โอเปอเรเตอร์ (Operator) สามารถส่งเซลล์ บรอดแคสต์ (Cell broadcast) ได้ ประเทศไทย ไม่มีครับ ไม่มีเลย แสดงว่าที่ผ่านมาเราไม่เคยได้เตรียมการอะไรเรื่องนี้เลยแม้แต่นิดเดียว แล้ว ที่ผมยืนยันอย่างนี้ได้ก็เพราะว่าแม้กระทั่งหน่วยงานอย่าง ปภ. เองก็ยังไม่ทราบว่า เซลล์ บรอดแคสต์ เซ็นเตอร์ (Cell broadcast center) ถ้าจะทำมันต้องใช้งบประมาณ เท่าไร ไม่ทราบแม้กระทั่งเรื่องนี้ด้วยซ้ำ แสดงว่าเราไม่เคยเตรียมการอะไรไว้เลย ทั้ง ๆ ที่มัน ไม่ใช่เทคโนโลยีใหม่อะไร ใช้กันมา ๑๐ กว่าปีแล้ว เหตุการณ์ที่อิแทวอน (Itaewon) ล่าสุด ก็มีการส่งเซลล์ บรอดแคสต์ (Cell broadcast) ให้ผู้คนที่อยู่ในพื้นที่ใกล้เคียงเฝ้าระวังเช่นกัน บางประเทศเขาไปไกลกว่านี้แล้วนะครับ บางประเทศสามารถที่จะแทรกสัญญาณเข้าไปใน โทรทัศน์ทุกช่อง แทรกสัญญาณเข้าไปในวิทยุ แทรกสัญญาณเข้าไปในป้ายโฆษณาที่เป็นจอ บิลล์บอร์ด (Bill board) ได้ทันที สามารถเตือนภัยประชาชนได้ในทันที แต่เรากลับไม่มีการ วางแผนใด ๆ เลย สุดท้ายครับท่านประธาน เวลาวันนี้ผมมีน้อย ผมคงไม่ได้อภิปรายทุกสิ่ง ที่ผมเตรียมไว้ สุดท้ายผมคิดว่ามันคงถึงเวลาแล้วครับที่เราจะต้องจริงจังเรื่องนี้จริง ๆ ผมอ้างอิงนิดหนึ่ง ก็คือข้อมูลที่ผมได้มาอาจจะหลายปีแล้วนะครับ อาจจะอ้างอิงไม่ได้ ๑๐๐ เปอร์เซ็นต์ ก็คือ สภาครองเกรสของสหรัฐอเมริกาได้อนุมัติงบประมาณประมาณ ๑๐๖ ล้านเหรียญสหรัฐ เพื่อทำระบบเซลล์ บรอดแคสต์ (Cell broadcast) ทั่วประเทศสหรัฐอเมริกา ถ้าตีเป็นเงินไทย ผมคิดว่า ๓,๐๐๐ กว่าล้านบาทนี่มันราคาถูกมาก ถ้าเทียบกับความปลอดภัยของชีวิต และประชาชนในประเทศของเรา แล้วผมคิดว่าความปลอดภัยของชีวิตและทรัพย์สินของ ประชาชนนี่ละครับคือความมั่นคงของชาติที่แท้จริง ขอบคุณท่านประธานครับ