อมรัตน์ โชคปมิตต์กุล แสดงความเสียใจและวิพากษ์วิจารณ์การจัดการของภาครัฐหลังเหตุกราดยิงที่หนองบัวลำภู โดยเรียกร้องให้มีการปรับปรุงการตรวจสอบสุขภาพจิตของเจ้าหน้าที่ที่เสี่ยง และการประเมินสุขภาพจิตของผู้นำที่มีปัญหาสุขภาพจิต นอกจากนี้ยังเรียกร้องให้ไม่ซุกปัญหาต่างๆ ไว้ใต้พรม
ท่านประธานสภาที่เคารพ ดิฉัน อมรัตน์ โชคปมิตต์กุล สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ พรรคก้าวไกล จากจังหวัดนครปฐม ขอบคุณนะคะที่ให้ดิฉันมีส่วนร่วมในการอภิปรายเหตุกราดยิง ที่หนองบัวลำภู ในระยะเวลาเพียง ๒ ปีที่ผ่านมา เกิดเหตุกราดยิงมากถึง ๔ ครั้ง ทั้ง ๔ ครั้ง เกิดจากทหาร ตำรวจ ที่เป็นอาชีพที่ควรจะเป็นคนที่ปกป้องให้ความปลอดภัยกับประชาชน ในเดือนกุมภาพันธ์ ปี ๒๕๖๓ เกิดเหตุกราดยิงโคราช เดือนมิถุนายน ๒๕๖๔ เกิดเหตุกราดยิง โรงพยาบาลสนามที่จังหวัดปทุมธานี เดือนกันยายน ๒๕๖๕ เกิดเหตุกราดยิงใน กรมยุทธศึกษาทหารบก และล่าสุดวันที่ ๖ ตุลาคม ๒๕๖๕ ที่ผ่านมาเวลาเที่ยงเกิดโศกนาฏกรรมที่จะเป็นฝันร้าย ที่ยากจะลืมเลือนของประเทศไทยไปอีกนานแสนนานค่ะ ท่านประธานคะ เหตุเกิดวันที่ ๖ ตุลาคมปีนี้ เกือบเดือนที่ผ่านมา ภายในเวลาประมาณแค่ ๒๐ ชั่วโมง ยังไม่ครบ ๒๔ ชั่วโมง ยังไม่ครบวันเลยคือในวันรุ่งขึ้น ในวันที่ ๗ ตุลาคม เวลาประมาณ ๐๘.๓๐ นาฬิกา นอกจาก การตอบคำถามที่น่าผิดหวังของคนระดับรองนายกรัฐมนตรี พลเอก ประวิตร วงษ์สุวรรณ ที่ตอบคำถามว่าเหตุมันเกิดเพราะว่าจะให้ทำอย่างไรละก็เด็กมันติดยา ก็คนมันติดยา เป็นการปัดความรับผิดชอบจากปัญหาโครงสร้าง ปัญหาการกดดันในอาชีพ ปัญหาการกดดัน ในสังคมให้กลายเป็นปัญหาส่วนตัว ให้กลายเป็นปัญหาของปัจเจกชน ไม่พอค่ะ ในเวลาที่ อ่อนไหวเจ็บปวดร่วมกันทั้งสังคมในวันนั้น ยังมีภาพที่มันย้อนแย้งขัดแย้งทำให้ผู้คนก่นด่า แล้วก็วิพากษ์วิจารณ์กันอย่างกว้างขวาง เสียความรู้สึกนะคะ คือการมีภาพพิธีการของ ส่วนราชการที่ถูกวิจารณ์ถึงความไม่เหมาะสมและไม่ถูกกาลเทศะ มีการให้ความสำคัญ กับพิธีรีตอง ไม่ยอมคำนึงถึงความเหมาะสม ความเรียบง่าย แล้วก็ความจริงใจที่จะจัด วิสัยทัศน์เช่นนี้ของส่วนราชการถึงเวลาที่จะต้องปฏิรูป เรื่องระเบียบราชการแล้วก็ระเบียบ พิธีการ อันนี้ดิฉันพูดหมายถึงแค่ในระเบียบราชการ ไม่ได้ก้าวล่วงไปถึงสถาบันอื่น ๆ นะคะ วิสัยวิสัยทัศน์เช่นนี้ทำให้ประเทศเราอยู่ในหลุมดำยาวนานมากเกิน ๘ ปีแล้วค่ะ การเหยียบย่ำ ความรู้สึกของผู้สูญเสียผู้ปวดร้าว ดิฉันไม่คิดว่าภาครัฐมันน่าจะต้องคิดได้ ดิฉัน มีประสบการณ์การสูญเสียค่ะ ไม่ว่าจะเป็นคุณพ่อเสียที่โรงพยาบาลดิฉันยังไม่อยากจะ กลับมาในที่เกิดเหตุ ไม่อยากจะไปดูที่ตึกนั้น บางคนเสียลูกจากการจมน้ำก็ไม่อยากจะไป บริเวณที่เกิดเหตุ รถชนอุบัติเหตุที่ไหน คนในครอบครัวที่สูญเสียต้องเลี่ยงเส้นทางอ้อมไปไกล เพื่อจะไม่ผ่านถนนเส้นที่ทำให้หวนคืนคิดกลับถึงเหตุการณ์ร้ายแรงนั้นอีก เพราะว่ามันเกิด ความสะเทือนใจอย่างรุนแรงในครอบครัวค่ะ แต่ท่านประธานคิดดูสิคะ การเอาพ่อแม่ ผู้ปกครองของ ๓๘ ชีวิตไปอยู่ในสถานที่เกิดเหตุในวันรุ่งขึ้นหลังเกิดเหตุการณ์เพียงไม่ถึง ๑ วัน ถามเขาหรือยังว่าพวกเขาสมัครใจที่จะไปหรือเปล่า อยากให้คำนึงถึงจิตใจของเขาด้วย การนำผู้ปกครองไปในสถานที่ที่ลูกตัวเองต้องเสียชีวิตขนาดนั้น แล้วมีภาพที่คุณแม่ กอดผ้าห่มลูกทรุดตัวลง ดิฉันสะท้อนใจจริง ๆ ดิฉันไม่ทราบว่าทั้ง ๓๘ ครอบครัวเขายินยอม พร้อมใจสมัครใจหรือไม่ค่ะ ท่านประธานคะ ในมือดิฉันนี่เป็นคู่มือการบริหารจัดการสถานที่ เกิดเหตุของเจ้าหน้าที่ตำรวจ สำหรับการเกิดเหตุร้ายแรง ซึ่งมีทั้งหมด ๑๓ ขั้นตอน ในขั้นตอนที่ ๓ เกี่ยวกับการป้องกันรักษาสถานที่เกิดเหตุ และในขั้นตอนที่ ๑๒ คือการส่งคืน สถานที่เกิดเหตุ ขอสไลด์ (Slide) ค่ะ
(เจ้าหน้าที่ดำเนินการเปิดคลิปภาพ)
การเกิดเหตุในต่างประเทศ ที่มีความเป็นสากลเขาจะมีเชือกกั้นแบบนี้ในที่เกิดเหตุ ไม่ใช่มาปูพรมทำพิธีการอะไร ที่ฟุ่มเฟือยเยิ่นเย้อ แล้วก็ไม่เหมาะกับกาลเทศะ ดิฉันจึงคิดว่าเห็นควรที่จะต้องมีการปรับปรุง ตรงนี้ค่ะ และระบบการตรวจสอบสุขภาพจิตของคนทำงานที่อยู่ในอาชีพที่เสี่ยง มีความเครียดสูง จะต้องมีการตรวจสุขภาพจิตประจำปีหรือประจำ ๒ ปีอย่างสม่ำเสมอด้วย เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดเหตุแบบนี้อีก และการประเมินสุขภาพจิตไม่เฉพาะทหาร ตำรวจเท่านั้น คนที่อยู่ในทำเนียบ ผู้นำเราที่มีปัญหาสุขภาพจิตก็ควรจะต้องถูกประเมินเยียวยา รักษาสุขภาพจิตด้วย ดิฉันสงสัยว่าตั้งแต่เหตุกราดยิงที่โคราชในปี ๒๕๖๓ ได้มีการ ถอดบทเรียนและมีป้องกัน ป้องกันอย่างไรถึงได้เกิดเหตุการณ์ซ้ำซากจากเจ้าหน้าที่รัฐที่อยู่ ใกล้อาวุธปืน ดิฉันเห็นพรมแดงที่ศูนย์เด็กเล็กที่จังหวัดหนองบัวลำภู ดิฉันยังมองว่า พรมแดงนั้นเปรียบเสมือนการซุกปัญหาเอาไว้ใต้พรม ปัญหายาเสพติด ปัญหาการไม่ถอด บทเรียน ปัญหาการที่เจ้าหน้าที่เกษียณราชการแล้วยังสามารถพกพาอาวุธปืนได้ก็เป็นปัญหา ท่านประธานคะ ดิฉันขอจบการอภิปรายเท่านี้ค่ะ แต่ดิฉันได้ทราบจากเจ้าหน้าที่ว่า ท่านประธานไม่ยอมให้ดิฉันนำสไลด์ (Slide) อีกภาพหนึ่งที่เป็นภาพวันรุ่งขึ้นของเหตุกราดยิง ที่จังหวัดหนองบัวลำภูได้ขึ้นจอในวันนี้ ดิฉันไม่ทราบเหตุผลค่ะ