นางสาวละออง ติยะไพรัช เชียงราย

กราบเรียนท่านประธานสภา ที่เคารพ ดิฉัน ละออง ติยะไพรัช สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงราย พรรคเพื่อไทย ดิฉันได้อ่านรายงานการปฏิบัติงานของเจ้าพนักงาน ป.ป.ส. นะคะ ดิฉันเห็นตัวเลข ดิฉัน ไม่มั่นใจว่าอันนี้คือความสำเร็จหรือความล้มเหลวในการทำงาน เพราะคดีมีประมาณเกือบ ๓๐๐,๐๐๐ คดี เรามองว่าถ้า ๓๐๐,๐๐๐ คนนี่คือบุคลากรที่สามารถที่จะพัฒนาประเทศได้ ก็คือจะเป็นสิ่งที่น่าเสียดาย แต่วันนี้ดิฉันอยากจะทราบว่า ป.ป.ส. หรือหน่วยงานของรัฐบาล เองเราได้เคยทำวิจัยไหมว่าในส่วนของ ๓๐๐,๐๐๐ คน เขาเกิดจากปัญหาอะไรเขาถึงมาใช้ ยาเสพติด เขาเกิดปัญหาอะไรที่เขาจะต้องค้ายาเสพติด ซึ่งดิฉันก็ได้อ่าน บางคดีที่ท่านได้ รายงานก็คือว่าคนที่ค้ายาเสพติดเนื่องจากมีหนี้สิน อันนี้ก็คือสิ่งที่ถ้าไม่มีหนี้สินเขาคงจะไม่ค้า ยาเสพติด ดิฉันก็คิดอย่างนี้ วันนี้เราได้ช่วยเขาไหมคะ เราได้ช่วยคนที่ติดยาเสพติดด้วยความ เมตตาเขาหรือเปล่า หรือเรามีคุกไว้ขังกับคนทั้ง ๓๐๐,๐๐๐ คน ซึ่งดิฉันทราบว่าส่วนใหญ่ คนที่อยู่ที่เรือนจำก็คือคนที่ติดยาเสพติด ดิฉันก็มาคิดนะคะว่าเราได้ช่วยอะไรเขาบ้าง ในส่วน ของเด็กหรือเยาวชนที่ติดยาเสพติด แต่ในส่วนที่ดิฉันก็อยู่ในพื้นที่ก็มีกำนัน ผู้ใหญ่บ้าน โดยเฉพาะตำบลป่าตึง อำเภอแม่จัน จังหวัดเชียงราย ดิฉันเคยไปเยี่ยมที่ศูนย์บำบัดยาเสพติด คือเขาช่วยกันเองค่ะ แล้วก็มีส่วนของทหารที่อยู่ตามชายแดนเข้ามาช่วยด้วย แล้วก็ช่วย ในการอบรม ดิฉันมองแล้วก็เห็นว่าถ้าเราทำแบบนี้มันก็สามารถที่จะช่วยเหลือเขาได้ เราสามารถที่จะรู้ปัญหาเขาได้ว่า เขาติดยาเสพติดนี้เขาติดเพราะอะไร และยิ่งท่านได้รายงาน มาตั้งแต่ปี ๒๕๕๘-๒๕๖๓ ดิฉันไม่เห็นตัวเลขที่มันลดลงเลย ก็คือจะมีจำนวนที่คงที่ แล้วก็ ยาเสพติดที่ท่านได้จับกุมก็มากมายมหาศาล ดิฉันยิ่งได้ฟังท่านผู้อภิปรายเมื่อสักครู่นี้ว่า ทั้งมาเลเซีย สิงคโปร์ อินโดนีเซียไม่มีคนกินยาบ้า และยาพวกนี้มันอยู่ที่ไหน ทำไมคนไทย หรือว่าคนที่ใช้แรงงานถึงใช้ยานี้จำนวนมาก เขาเป็นโรคอะไรหรือเปล่า ทำไมเขาไม่มีเงินที่จะ ดูแลครอบครัว แต่ทำไมเขามีเงินที่ใช้กับยาเสพติด ซึ่งดิฉันเองนี้อยากจะให้หน่วยงาน ป.ป.ส. ซึ่งมีจำนวน ๑๖,๐๐๐ คน และมีเจ้าหน้าที่อีก ดิฉันมองว่าถ้าเราช่วยกันในการวิเคราะห์ ปัญหา ปัญหาตรงนี้ประเทศไทยของเราใช้งบประมาณเป็นจำนวนมาก ทั้งในเรื่องของ การจับกุม ในเรื่องของรางวัลกับตำรวจที่ ป.ป.ส. ที่จับได้ คือดิฉันพยายามนะคะว่าจะอ่าน แล้วก็ดูตัวเลขว่างบประมาณที่เราใช้ในเรื่องของการปราบปรามยาเสพติดของ ป.ป.ส. นี้ มีจำนวนเท่าไร เป็นเงินเท่าไร และเงินจำนวนนี้มันเป็นเงินที่สามารถที่จะสร้างแรงงาน สร้างการศึกษาให้กับพี่น้องที่ยากจนหรือคนไม่มีทางออก คนที่เป็นหนี้ คนที่ไม่สามารถที่จะ ใช้ชีวิตปกติได้ มันคงจะเป็นหนทางสุดท้ายที่ดิฉันอ่านนี่นะคะ ที่ไปค้ายาเสพติด เพื่อที่จะ เอาเงินมาดูแลครอบครัว ดูแลลูก แล้วก็ตัวเองนี้ถูกจับไม่เป็นไร อย่างนี้ค่ะ ดิฉันมองด้วย ความเมตตาเป็นอย่างนี้ แต่ในส่วนของการที่เราปราบปราม แล้วก็ทำให้เขาติดคุกนี้นะคะ ท่านประธาน ดิฉันว่าเราต้องช่วยกันนะคะว่าสังคมนี่ตอนนี้งานก็ไม่มีทำ แล้วก็ตกงาน พี่น้อง เกษตรกรส่วนใหญ่ที่ใช้แรงงาน ขายข้าวก็ราคาถูก แล้วลูกก็ต้องเรียนหนังสือ ถึงจะเรียน ออนไลน์ (Online) ตอนนี้ก็คือค่าใช้จ่ายก็เพิ่มมากมาย ดิฉันมีความรู้สึกว่าเราน่าจะช่วยกัน ว่ายาเสพติดเราจะให้มันลดลงจากประเทศไทยได้อย่างไร ทั้งที่เราเป็นเมืองพุทธ เป็นเมืองที่เราไม่ทำบาป เมืองที่ภาษีบาปก็ต้องเอาไปช่วยคนอย่างนี้ ดิฉันอยากจะให้ ท่านประธาน แล้วก็ ป.ป.ส. ลองมาวิเคราะห์ปัญหาทำวิจัยกันจริง ๆ จัง ๆ ว่าเราจะสามารถ ที่จะช่วยพี่น้องประชาชนคนไทยของเราได้อย่างไร แล้วดิฉันก็ไม่สบายใจที่เห็นตัวเลขที่ท่านจับกุมได้เป็น ๓๐๐,๐๐๐ ดิฉันไม่ได้ใช่ผลงาน แต่ดิฉันมองว่าเป็นความล้มเหลวมากกว่า ถ้าเรามีคนติดยาเสพติด เรามีคนขายยาเสพติด เต็มบ้านเต็มเมืองแบบนี้ ท่านบอกว่าถ้าสมมติว่าท่านไม่มีตัวเลขจับกุมมันก็ไม่มีผลงาน มันไม่ใช่ แต่เราเห็นว่าคนในหมู่บ้านเรา คนในประเทศไทยเรายังมีการติดยาเสพติดก็แสดงว่า การทำงานของ ป.ป.ส. เองนี่ก็คือความล้มเหลวค่ะ และท่านประธานคะดิฉันอยากให้รัฐบาล และหน่วยงานทุกที่ช่วยกันในเรื่องของเยาวชน ในเรื่องของอาชีพ ในเรื่องของการดูแลพี่น้อง ประชาชนคนไทยของเราให้มีคุณภาพชีวิตที่ดี อยู่ดีกินดี ถ้าเป็นแบบนี้ดิฉันเชื่อมั่นว่าคนเรา จะไม่หันไปใช้ยาเสพติดแน่นอนค่ะท่านประธาน