นายสันติ กีระนันทน์ ประธานคณะกรรมาธิการ

กราบเรียน ท่านประธานสภาผู้แทนราษฎร ผม สันติ กีระนันทน์ กรรมาธิการครับ ขอบพระคุณ ท่านสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรที่กรุณาทักท้วงประเด็นดังกล่าว ผมจะขออนุญาต ไล่เรียงคำตอบแต่ละประเด็นที่ท่านได้ตั้งคำถาม หรือว่ามีข้อสงสัย ก่อนอื่นต้อง กราบเรียนว่า ในการพิจารณาร่างพระราชบัญญัติฉบับนี้ค่อนข้างเป็นเรื่องใหม่ในธุรกิจ การให้สินเชื่อ เพราะว่าแต่เดิมธุรกิจการให้สินเชื่อนั้นมักจะไม่ได้มีตัวกลางที่ทำหน้าที่ดังกล่าว ถึงแม้จะมีตัวกลางทำหน้าที่ดังกล่าวบ้างที่จะทำให้ผู้ต้องการกู้กับผู้ให้กู้พบกัน ก็มักจะเป็นผู้ที่ ทำหน้าที่แบบที่เรารู้จักในนามของรีไมด์ ซีเออร์ (Remind Seer) แต่ในกรณีนี้ตัวกลาง ประเภทนี้ที่เกิดขึ้นใหม่นั้นต้องกราบเรียนว่า ที่จริงแล้วเพื่อให้ครอบคลุมนวัตกรรมที่กำลัง เกิดขึ้นในโลกการเงิน ไม่ว่าจะเป็นพีทูพี เลนดิง (P2P Lending) ไม่ว่าจะเป็นเดบต์ คราวด์ ฟันดิง (Debt Crowdfunding) ก็ตาม อย่างไรก็ดีครับ พีทูพี เลนดิง (P2P Lending) กับเดบต์ คราวด์ฟันดิง (Debt Crowdfunding) ที่กำลังเกิดทั่วโลก แล้วในประเทศไทยนั้น ก็มีผู้สนใจในการทำธุรกิจนี้เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ มีธรรมชาติที่แตกต่างกันมากพอสมควร ผมยกตัวอย่าง อย่างเดบต์ คราวด์ฟันดิง (Debt Crowdfunding) นั้นเวลาที่ผู้ที่ต้องการกู้กับ ผู้ที่ให้กู้พบกันจะใช้ตราสารทางการเงินประเภทที่เรียกว่าหุ้นกู้เกิดขึ้น แต่ถ้าเป็นพีทูพี เลนดิง (P2P Lending) นั้น ก็จะเป็นการกู้ยืมเงินโดยการทำสัญญากู้ยืมโดยปกติ ดังนั้นมันมี ธรรมชาติที่มีความแตกต่างกันบ้างพอสมควร การกำหนดกฎหมายใดก็ตามเพื่อให้ครอบคลุม การทำธุรกรรมที่ค่อนข้างมีธรรมชาติแตกต่างกันนั้น คงเป็นการยากที่จะกำหนดรายละเอียด ลงไปในกฎหมายที่เป็นแม่บท จึงจำเป็นอยู่เองครับที่จะต้องไปให้กำหนดรายละเอียด อยู่ในลูกบท อย่างเช่นในตัวอย่างนี้ ในพระราชบัญญัติฉบับนี้ก่อนหน้าที่จะมีการแก้ไขครั้งนี้ รายละเอียดต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็นหลักเกณฑ์วิธีปฏิบัติต่าง ๆ นานานั้น ก็ยกไปให้กับ คณะกรรมการคุ้มครองข้อมูลเครดิตเป็นผู้ที่ทำหน้าที่ ในคณะกรรมาธิการวิสามัญที่พิจารณา เรื่องนี้มีข้อซักถามถกเถียงกันอยู่มากมายทีเดียวว่า จะไว้ใจคณะกรรมการคุ้มครองข้อมูล เครดิตได้อย่างไร ว่าจะปฏิบัติหน้าที่และทำให้เกิดสมประโยชน์ระหว่างผู้กู้กับผู้ให้กู้และไม่ทำ ร้ายผู้กู้กับผู้ให้กู้ รวมทั้งไม่ทำร้ายระบบด้วย คำตอบที่พิจารณาได้ก็คือว่า จากที่ผ่านมา ในอดีตนั้นกฎหมายฉบับนี้ละครับ ได้ให้อำนาจแก่คณะกรรมการคุ้มครองข้อมูลเครดิตในการ ออกหลักเกณฑ์วิธีการปฏิบัติมากมายหลายหลาก แล้วก็ทำหน้าที่ได้อย่างครบถ้วนมา โดยตลอด นั่นเป็นประการที่ ๑

ประการที่ ๒ ก่อนที่จะมีการออกประกาศใด ๆ จากคณะกรรมการคุ้มครอง ข้อมูลเครดิตนั้น ในแนวปฏิบัติก็จะมีการรับฟังความคิดเห็นจากผู้ที่มีส่วนได้เสียอย่าง รอบด้าน ดังนั้นจึงทำให้คณะกรรมาธิการได้เรียกดูหลายข้อมูล แล้วก็พอจะวางใจได้ว่า การให้อำนาจแก่คณะกรรมการคุ้มครองข้อมูลเครดิต (Credit) เพื่อไปออกลูกบทในวิธีการ รายละเอียดต่าง ๆ นั้นก็น่าจะทำให้ธุรกรรมที่จะเกิดขึ้นในพีทูพี เลนดิง (P2P Lending) กับ เดบต์ คราวด์ฟันดิง (Debt Crowdfunding) นั้นน่าจะเป็นไปได้ นี่คือคำตอบในข้อที่ ๓ ว่าทำไมจำเป็นที่จะต้องมีการเขียนกฎหมายเพื่อกำหนดรายละเอียด ส่งไปให้อำนาจแก่ คณะกรรมการเกิดขึ้น

ในประเด็นแรกที่ท่านสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้กรุณาถามว่า คณะกรรมาธิการพิจารณาโดยเพิ่มบทบัญญัติมาตรา ๒๔/๑/๑ เข้าไปนั้น ใช้หลักการข้อใด ผมกราบเรียนว่าในวาระที่ ๑ ที่สภาผู้แทนราษฎรรับหลักการ ในข้อ ๔ ของหลักการ สำหรับร่างพระราชบัญญัติฉบับนี้เขียนบอกว่า เพิ่มบทบัญญัติเกี่ยวกับสมาชิก ประเภท ผู้ประกอบธุรกิจเป็นตัวกลางในการจัดหาสินเชื่อ ก็คือเพิ่มหมวด ๓/๑ ทั้งหมวดเลย บทบัญญัติเพิ่มเติมสำหรับสมาชิก ประเภทผู้ประกอบธุรกิจเป็นตัวกลางในการจัดหาสินเชื่อ ก็คือมาตรา ๒๔/๑ มาตรา ๒๔/๒ มาตรา ๒๔/๓ มาตรา ๒๔/๔ และแก้ไขเพิ่มเติม มาตรา ๒๕ (๖) ในมาตรา ๒๔/๑/๑ ที่เพิ่มขึ้นมานั้นที่จริงแล้วเป็นการขยายความ มาตรา ๒๔/๑ ที่เกิดขึ้น เพื่อให้เกิดความมั่นใจว่าผู้ที่ต้องการกู้เงิน และแสดงความจำนง ผ่านตัวกลาง โดยเฉพาะอย่างยิ่งประเภทของพีทูพี เลนดิง (P2P Lending) ผมย้ำนะครับ ประเภทพีทูพี เลนดิง (P2P Lending) ซึ่งการเปิดเผยข้อมูล ถ้าเปิดเผยมากจนเกินไป ความกังวลใจของคณะกรรมาธิการที่พิจารณาก็คือว่า ข้อมูลที่มากเกินไปนั้นจะทำให้ผู้ที่ ต้องการกู้เงินนั้นอาจจะไม่ได้กู้เงินด้วยซ้ำไป แล้วยังเสียประโยชน์ที่เสียข้อมูลบางอย่าง ที่เกินเลยกว่าการพิจารณาตามความจำเป็นว่าจะต้องใช้ในการเปิดเผย ฉะนั้นจึงได้กำหนด มาตรา ๒๔/๑/๑ ขึ้น เพื่อทำให้คณะกรรมการคุ้มครองข้อมูลเครดิตนั่นละครับ ที่เมื่อใช้ บทบัญญัติมาตรา ๒๔/๑/๑ แล้ว จำเป็นที่จะต้องไปออกลูกบท คือประกาศหลักเกณฑ์วิธีการว่า ข้อมูลเท่าที่จำเป็นที่จะไม่ทำให้เกิดความเสียหายแก่ผู้ที่จะกู้เงิน แต่เพียงพอที่ผู้ต้องการ จะให้กู้นั้นสามารถพิจารณาวิเคราะห์สินเชื่อ แล้วอำนวยสินเชื่อให้ได้ อันนี้คือที่มาที่ไปครับ ว่าทำไมมาตรา ๒๔/๑/๑ จึงเกิดขึ้น และไม่ได้เกินหลักการในวาระ ๑ ที่สภาผู้แทนราษฎร รับหลักการ แล้วก็มอบหมายให้คณะกรรมาธิการได้ทำหน้าที่พิจารณาในรายละเอียด

ประเด็นสุดท้ายครับ ที่ท่านกรุณาถามว่า การได้รับความยินยอมจากเจ้าของ ข้อมูลนั้นทำอย่างไร ก็อีกเช่นเดียวกันครับ ก็คงจะต้องไปอยู่ในหลักเกณฑ์วิธีการ เงื่อนไข ต่าง ๆ ที่คณะกรรมการคุ้มครองข้อมูลเครดิต นั้นจะเป็นผู้กำหนดขึ้น และสอดคล้องกับ ลักษณะของการทำธุรกรรมไม่ว่าจะเป็นการทำธุรกรรมบนพีทูพี เลนดิง (P2P Lending) หรือ ว่าจะเป็นการทำธุรกรรมผ่านเดบต์ คราวด์ฟันดิง (Debt Crowdfunding) ผ่านซึ่งผมกราบ เรียนย้ำอีกครั้ง เดบต์ คราวด์ฟันดิง (Debt Crowdfunding) กับพีทูพี เลนดิง (P2P Lending) นั้นมีลักษณะธรรมชาติของการทำธุรกรรมแตกต่างกัน ฉะนั้นจึงเป็นหน้าที่ของ คณะกรรมการคุ้มครองข้อมูลเครดิตที่จะอาศัยความในมาตรา ๒๔/๑ และมาตรา ๒๔/๑/๑ เพื่อไปออกหลักเกณฑ์ให้สอดคล้องกับเจตนารมณ์และวัตถุประสงค์ กราบเรียนว่า เจตนารมณ์และวัตถุประสงค์ทั้งหลายนั้น นอกเหนือจากที่ปรากฏในรายงานฉบับนี้แล้ว ที่ได้นำเสนอแก่สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรนั้น ได้ถูกบันทึกอยู่ในบันทึกการประชุมของ คณะกรรมาธิการโดยละเอียด ฉะนั้นแล้วข้อกังวลต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นในระหว่างพิจารณาของ คณะกรรมาธิการนั้น ที่เป็นเจตนารมณ์ก็จะถูกส่งผ่านไปยังคณะกรรมการคุ้มครองข้อมูล เครดิต เพื่อทำให้หลักเกณฑ์และวิธีการเหล่านั้นเกิดขึ้น ไม่มากเกินไป ไม่น้อยเกินไป และทำ ให้ธุรกรรมที่ผ่านพีทูพี เลนดิง (P2P Lending) กับเดบต์ คราวด์ฟันดิง (Debt Crowdfunding) เกิดขึ้นได้ เพื่อประโยชน์ให้กับการเข้าถึงแหล่งเงินทุนที่มากขึ้นของผู้ที่ต้องการเงินทุนครับ ขอบพระคุณครับ