นายนิคม บุญวิเศษ แบบบัญชีรายชื่อ

กราบเรียนท่านประธานที่เคารพ กระผม นายนิคม บุญวิเศษ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ หัวหน้าพรรคพลังปวงชนไทย กระผมขออภิปรายร่างพระราชบัญญัติวิชาชีพการสัตวบาล พ.ศ. .... ที่เสนอโดย คณะรัฐมนตรีนะครับ กระผมมีความเห็นอย่างนี้ท่านประธานครับ ผมคิดว่าร่างพระราชบัญญัติ ฉบับนี้คณะผู้ที่เสนอขึ้นมาเพื่อที่ต้องการให้การเลี้ยงสัตว์โดยเฉพาะการเลี้ยงสัตว์แบบพาณิชย์ มีความปลอดภัยในการบริโภคถึงผู้บริโภคนะครับ สรุปสั้น ๆ อย่างนี้ แต่ในส่วนที่ผมได้อ่าน มันมีหลายอย่างที่อยากให้สมาชิกได้ช่วยกันพิจารณาให้ละเอียดรอบคอบ ก็คือการคิด ค่าธรรมเนียมต่าง ๆ แล้วก็การขึ้นทะเบียนใบอนุญาต ซึ่งในพระราชบัญญัตินี้ให้อำนาจ หรือให้ผู้ที่เรียนจบทางสัตวบาลก็คือปริญญาตรีสามารถขึ้นทะเบียนได้ แต่ถ้าไม่ขึ้นทะเบียนก็คือไม่สิทธินะครับ ผมก็เลยคิดว่าในลักษณะนี้การที่เราจะเรียนจบ ปริญญาตรี ท่านประธานครับ คนที่เรียนสาขานี้ เรียนตั้งแต่ ปวช. ปวส. ปริญญาตรี กว่าจะจบได้ไม่ใช่เรื่องง่ายนะครับ เขาเรียนตั้งแต่การทำคลอด เรียนตั้งแต่การผสมเทียม การผ่าตัด การเย็บแผล ทุกสิ่งทุกอย่าง พอจบมาด้วยความยากลำบากแล้ว แล้วใช้เงินเยอะด้วย ในการเรียนจบปริญญาตรี แต่จบมาแล้วแทนที่จะทำอาชีพได้เลย ถ้าพระราชบัญญัตินี้ ออกมานะครับ ไม่สามารถทำได้ใช่หรือไม่ จะต้องไปขึ้นทะเบียน เสียค่าธรรมเนียม เสียค่าใบต่ออนุญาต เป็นรายปีหรือรายกี่ปีอันนั้นคือผมไม่ทราบนะครับ อยากให้ท่านได้ตอบ ด้วยว่าถ้าใครก็ตามที่จบแล้ว เรียนจบด้วยความยากลำบากนะครับ จบปริญญาตรี ออกมาแล้วไม่สามารถทำอาชีพได้ถ้าไม่ไปขึ้นทะเบียน อันนี้ผมอยากทราบว่าใช่หรือไม่ กับอีกส่วนหนึ่งครับ คนที่เขามีความรู้ความสามารถที่เขาประกอบอาชีพทางด้านปศุสัตว์ หรือทางด้านการเลี้ยงสัตว์มา บางคนทำตั้งแต่อายุน้อย ๆ จนพ่อแม่ร่ำรวย อาจจะไม่ได้ มาเรียนหลักสูตรพวกนี้ด้วยซ้ำ แต่เขามีความรู้ความเชี่ยวชาญมากด้วยประสบการณ์ คนเหล่านี้สามารถขึ้นทะเบียนได้เลยหรือไม่ หรือจะต้องไปเริ่มต้นเรียนใหม่ ถ้าเป็นอย่างนี้ ก็จะเสียโอกาส เสียคนที่มีความรู้ความเชี่ยวชาญ ผมยกตัวอย่างง่าย ๆ อย่างเช่นกรณี ยาแผนโบราณ หมอแผนโบราณเรานี่นะครับ เป็นหมอมาตั้งแต่เราตัวเล็ก ๆ มีความรู้ ความสามารถ ความเชี่ยวชาญทางด้านสมุนไพร แต่คนเหล่านี้ไม่ได้เรียนหนังสือมา ไม่ได้เรียนเภสัชมา แล้วพอเรามาออกกฎหมายลักษณะนี้ คนเหล่านี้กลายเป็นหมอเถื่อน ขึ้นมามันก็น่าเสียดาย ผมอยากให้มองมุมนี้ด้วยส่วนหนึ่งว่าถ้าคนที่มีความรู้ ความเชี่ยวชาญ ที่เขาทำมาตั้งนานแล้วเขาย่อมจะรู้มากกว่าคนที่เพิ่งเรียนจบ คนเหล่านี้สามารถเทียบได้เลย หรือไม่ อย่างไร อยากให้เขียนลงไปในตรงนี้ด้วย

และอีกประการหนึ่งครับ เกษตรกรที่เลี้ยงสัตว์อยู่แล้วนะครับ เขาอาจจะทำ เกษตรแบบผสมผสาน ปลูกพืชเลี้ยงสัตว์ไปด้วย ถ้ามี พ.ร.บ. ฉบับนี้ออกมามันจะเพิ่มต้นทุน ให้เกษตรกรหรือไม่ เกษตรกรต้องไปจ้างสัตวบาลมาประจำที่ไร่ ที่นา หรือที่เขาเลี้ยงหรือไม่ อย่างไร ถ้าเป็นลักษณะนี้เป็นการเพิ่มต้นทุน ผมเชื่อว่าอาชีพเกษตรทางด้านการเลี้ยงสัตว์ ก็คงจะไม่มีใครทำหรอกครับ เพราะลำพังที่เราเลี้ยงเอง ลดต้นทุนเองอยู่แล้วมันก็ยากลำบาก พอสมควร ผมก็เลยอยากให้ที่ประชุมแห่งนี้ได้พิจารณาให้รอบคอบด้วย

อีกประการหนึ่งครับ คณะกรรมการที่จะมาดูแลตรงนี้ที่มีการคัดมา มีความรู้ ความเชี่ยวชาญแค่ไหน อย่างไร มีอายุกี่ปี สัดส่วนที่มามีความหลากหลายแค่ไหน ผมไม่อยาก ให้ตั้งขึ้นมาเพื่อเป็นการสร้างภาระให้กับอาชีพเกษตรกร แล้วสุดท้ายก็มาแสวงหาผลประโยชน์กัน ไม่อยากให้เกิดอย่างนี้ เพราะว่าหลายองค์กรที่เคยตั้งขึ้นมามันเยอะแยะมากมายครับ ท่านประธาน ประเทศไทยมันมีกฎหมายเยอะ กฎหมายบางอย่างก็เป็นภาระกับพี่น้อง ประชาชน จะทำอาชีพอะไรสักอย่างหนึ่งต้องไปขึ้นทะเบียน ต้องไปขออนุญาตเยอะแยะ มากมาย จนสุดท้ายกลายเป็นผลดีให้กลุ่มนายทุนได้ประโยชน์ เห็นไหมครับ ประชาชน แทบไม่ได้ประโยชน์อะไรกับกฎหมายเลย กฎหมายกลายเป็นภาระในการทำอาชีพต่าง ๆ ทั้งที่อาชีพต่าง ๆ ควรจะเป็นสิทธิเสรีภาพของประชาชนในการประกอบอาชีพ แต่ไปเขียน กฎหมายล็อกไว้ครับ ต้องมีมาตรฐานอย่างนี้ ต้องมีการลงทุน ต้องมีอะไรสารพัด ซึ่งเกษตรกร ไม่สามารถทำได้ โดยเฉพาะประชาชนคนไทยเรา จึงทำให้คนที่เป็นนักธุรกิจใหญ่ได้เปรียบ ที่เขาเรียกว่าปลาใหญ่กินปลาเล็ก ปลาเล็กก็มีแต่ตายกับตายครับท่านประธาน เพราะกฎหมายลักษณะนี้ละครับ ผมจึงอยากให้ที่ประชุมได้พิจารณาอย่างถ่องแท้ว่า ทำแล้วได้ประโยชน์ส่วนรวมมากน้อยแค่ไหน ไม่ใช่เฉพาะประโยชน์ส่วนนายทุนเท่านั้นนะครับ ขอให้พิจารณาเรื่องนี้ให้ดี ๆ ครับ ขอบพระคุณมากครับ