นายสฤษฏ์พงษ์ เกี่ยวข้อง กระบี่

กราบขอบคุณท่านประธานครับ ท่านประธานสภาที่เคารพครับ ผม สฤษฏ์พงษ์ เกี่ยวข้อง สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดกระบี่ พรรคภูมิใจไทย เขต ๒ ประเด็นในเรื่องของญัตติ ขอให้สภาผู้แทนราษฎร ตั้งคณะกรรมาธิการวิสามัญพิจารณาศึกษาสอบหาข้อเท็จจริงกรณีปิดอ่าวมาหยาในจังหวัดกระบี่ นั้น ด้วยเหตุผลนะครับ ผมกราบเรียนท่านประธาน เพื่อนสมาชิกผู้ทรงเกียรติว่าอ่าวมาหยา นี้ครับเป็นพื้นที่ของอุทยานแห่งชาติ แล้วก็อยู่ในพื้นที่จังหวัดกระบี่ แล้วก็เป็นแหล่งท่องเที่ยว ที่ติดลำดับ ๑ ใน ๓ ของโลก เดี๋ยวผมขอสไลด์ (Slide) ด้วยนะครับ

(เจ้าหน้าที่ดำเนินการเปิดคลิปภาพ)

ในส่วนของอ่าวมาหยา หลายท่านคงจะ ถามว่าจริง ๆ แล้วอ่าวมาหยานี่จะอยู่จังหวัดกระบี่หรือจังหวัดภูเก็ต ขอเรียนให้ทราบว่า อ่าวมาหยานี้เป็นพีพีเลซึ่งอยู่ในทะเล ไม่มีพี่น้องประชาชนอยู่อาศัยนะครับ แล้วก็เป็น แหล่งท่องเที่ยวที่น้ำสะอาด หาดทรายขาว ทรายละเอียดมาก อยู่ในพื้นที่จังหวัดกระบี่ อยู่ใน ตำบลอ่าว อำเภอเมือง จังหวัดกระบี่ ซึ่งอยู่ห่างจากตัวเมือง ๔๕ กิโลเมตรด้วยกัน โดยใช้เรือในการเดินทางไปอ่าวมาหยา ในระยะทาง ๔๕ กิโลเมตร นั่งเรือประมาณ ๑ ชั่วโมงครึ่ง แต่ถ้าเป็นสปีดโบ๊ต (Speed Boat) ก็ประมาณครึ่งชั่วโมง เป็นอ่าวที่อยู่กึ่งกลางจังหวัดกระบี่ กับจังหวัดภูเก็ต จากภูเก็ตก็ห่างกันประมาณสัก ๔๕ กิโลเมตรเช่นกัน เพราะฉะนั้นอ่าวมาหยา เป็นตำนานหลายเรื่องนะครับ อ่าวมาหยาเป็นอ่าวที่ทั่วโลกรู้จัก แล้วก็ได้มีการสร้างภาพยนตร์ เดอะบีช (The Beach) มาก่อนหน้านี้แล้ว และเป็นแหล่งที่ทำรายได้ให้กับจังหวัดกระบี่ จังหวัดภูเก็ต และอุทยานแห่งชาติ ในส่วนของกรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช ท่านก็จะได้เห็นว่าในส่วนของพื้นที่ทั้งหมด ๑๓๓ แห่ง และอยู่ในการเตรียมการอีก ๒๒ แห่ง รวมเป็นพื้นที่อุทยานทั้งหมด ๑๕๕ แห่ง เพราะฉะนั้นใน ๑๕๕ แห่งในกรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืชนั้นในพื้นที่ที่เป็นแหล่งท่องเที่ยวก็ไม่ได้หมายความว่ามีทั้ง ๑๕๕ แห่งนะครับ แต่ก็จะมีพื้นที่ เช่น จำนวนอุทยานแห่งชาติทางทะเลทั่วประเทศที่ประกาศขึ้นทะเบียนไว้แล้ว ในขณะนี้ ๒๓ แห่ง และอยู่ในการเตรียมการอีก ๓ แห่ง ก็รวมเป็นอุทยานแห่งชาติทางทะเล ๒๖ แห่ง ท่านประธานทราบไหมครับว่าในส่วนของกรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช ที่มีรายได้จากการจัดเก็บคนที่เข้าไปในเขตอุทยาน หรือเราเรียกง่าย ๆ กันในส่วนของภาษา ชาวบ้านว่าค่าเหยียบเกาะ แล้ว ๑ ใน ๑๐ นั้นก็มีหาดนพรัตน์ธารา-หมู่เกาะพีพี ก็คืออ่าวมาหยานี่ละครับ เป็นพื้นที่ที่สร้างรายได้ให้กับอุทยานและการท่องเที่ยวมาเป็นลำดับ ต้น ๆ ถ้าเราย้อนหลังในเรื่องของสถิตินะครับ ย้อนหลังในเรื่องของสถิติไปตั้งแต่ ๕ ปีที่แล้ว เราจะเห็นได้ว่าอุทยานอ่าวมาหยานี่ครับ หาดนพรัตน์ธารานี่ครับ เก็บค่าเหยียบเกาะซึ่งเป็น ภาษีนอกงบประมาณของกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมในส่วนของกรมอุทยาน แห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืชนะครับ ได้เงินสูงสุด ๖๖๘-๖๖๙ ล้านบาทต่อปีนะครับ เกือบ ๗๐๐ ล้านบาทนะครับ แล้วหลังจากนั้นเมื่อกรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช ประกาศในเรื่องของการปิดเกาะไม่ให้นักท่องเที่ยวเข้ารายได้ของพี่น้อง รายได้ของอุทยาน ก็ลดลงมาเรื่อย ๆ ประเด็นนะครับ ผมก็รู้สึกไม่ดีแล้วก็รู้สึกต้องขอโทษผู้ประกอบการในพื้นที่ เกาะพีพี ในพื้นที่จังหวัดกระบี่ ในพื้นที่จังหวัดพังงา และพื้นที่จังหวัดภูเก็ตที่ขาดรายได้ไป จากกรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช ประกาศปิดอ่าวมาหยา ท่านประธานครับ ในเรื่องของการวางแผนในเรื่องของการท่องเที่ยวของผู้ประกอบการ ทั้งบริษัทเรือ ทั้งโรงแรม และเคาน์เตอร์ทัวร์ (Counter Tour) ในส่วนของอันดามันนั้นเขาจะมีการขายทัวร์ (Tour) ล่วงหน้าไป ๑ ปีนะครับ เมื่อก่อนสามารถไปจัดกิจกรรมโรดโชว์ (Roadshow) ได้ ที่เยอรมนี ก็ดี ในส่วนของเอเชีย (Asia) ก็ดี เขาก็จะเอาโปรแกรมทัวร์ (Tour) ไปขายว่านักท่องเที่ยว เข้ามาในอันดามัน ภูเก็ต พังงา กระบี่ ตรัง สตูล ระนอง ว่าจะต้องมีออปชัน (Option) ในเรื่องของการจะพาไปเที่ยวในหมู่เกาะอะไรบ้าง หนึ่งในนั้นก็คืออ่าวมาหยาที่ถูกนำไปขาย เพื่ออยู่ในโปรแกรมของการท่องเที่ยว เพราะฉะนั้นการที่ขายอย่างนี้ อ่าวมาหยาสวยมาก ท่านดูสิครับว่าภาพซ้ายมืออ่าวมาหยาที่มีนักท่องเที่ยวยืนเต็มชายหาดเลย แล้วน้ำทะเล ก็ใสมากนะครับ แล้วอยู่มาวันหนึ่งหนังสือพิมพ์ก็ไปประกาศว่าทำไมพื้นที่อ่าวมาหยา เก็บค่าเหยียบเกาะได้น้อยกว่าจังหวัดพังงา ในขณะที่จังหวัดพังงาที่เขาตะปูมีคนน้อยกว่า แต่ปรากฏว่ารายได้การเข้าสู่อุทยานมากกว่ากระบี่ ก็เป็นเหตุให้มีปัญหาในส่วนของ กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช ที่จะต้องเปลี่ยนผู้บริหารคือหัวหน้า อุทยาน หลังจากเปลี่ยนหัวหน้าอุทยานแล้วจาก ๓๐๐ ล้านบาท ๔๐๐ ล้านบาทนี่ครับ เก็บปีต่อมาได้ ๖๐๐ กว่าล้านบาทเลยนะครับ เพราะฉะนั้น ๑ ปีที่เปลี่ยนการบริหาร การจัดการของกรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืชนั้น เราจะเห็นได้ว่ารายได้ ความต่างกันนั้นครึ่งหนึ่งเลยครับ ๓๐๐ ล้านบาทเศษ ๆ ผมก็ไม่อยากคิดว่าที่ผ่านมาเป็น ร่วมสิบ ๆ ปีรายได้ของกรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืชสูญหายไปตกไปอยู่ที่ผู้ใด เพราะฉะนั้นประเด็นนี้เป็นประเด็นสาระที่ผมเสนอเป็นญัตติเพียงคนเดียวนะครับ ที่จริงแล้ว วันนี้ผมต้องลา ท่านประธานครับ เพราะเมื่อวานผมลาท่านประธานเนื่องจากว่าผมติด งานศพของพี่สาว วันนี้ผมไม่ได้อยู่นะครับ ด้วยให้ความสำคัญในเรื่องของภารกิจงาน ของสภาของประเทศชาติเป็นสำคัญ ผมก็ต้องนั่งเครื่องมาเพื่อที่จะมาอภิปราย แล้วก็จะฝาก เพื่อนในพรรคภูมิใจไทยก็เกรงใจว่าเพื่อน ๆ คงไม่ทราบรายละเอียดในส่วนของอ่าวมาหยา ผมก็เลยจำเป็นที่จะต้องมาพูดในญัตติด้วยตนเอง

ประเด็นหลักที่ผมอยากกราบเรียนท่านประธานอย่างนี้ครับ ในกรณี กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช มีพื้นที่กรมอุทยานถึง ๑๕๕ แห่ง และเป็นพื้นที่ เป็นหัวใจสำคัญในเรื่องของการผูกโยงกับในเรื่องของกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา เพราะฉะนั้นรายได้จากกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬาที่เรามีรายได้เข้าประเทศนั้น ไม่ว่า จะเป็นนักท่องเที่ยวภายในประเทศหรือต่างประเทศที่เข้ามาเที่ยว ส่วนใหญ่ก็จะไปเที่ยว ในพื้นที่เขตอุทยานทั้งสิ้น เพราะฉะนั้นรายได้ที่กระบี่ ๑๒๐,๐๐๐ กว่าล้านบาท ที่จังหวัดภูเก็ต ร่วม ๒๐๐,๐๐๐-๓๐๐,๐๐๐ ล้านบาทต่อปีนะครับ เราจะต้องมีการบริหารจัดการ ในเรื่องของทรัพยากร ซึ่งเป็นทรัพยากรต้นทุนของประเทศชาติที่เราขายทรัพยากร ที่ธรรมชาติสร้างให้พวกเรา แล้วก็ประเทศอื่นที่อื่นไม่มีวันที่จะสร้างได้ แล้วก็จะเป็น คู่แข่งของประเทศไทยเราได้ เพราะฉะนั้นประเด็นที่จะยื่นเพื่อที่จะให้ตั้งกรรมาธิการ วิสามัญนะครับ แล้วก็เป็นอีกเช่นกันนะครับ ด้วยเหตุผลเหมือนกับญัตติ ๕.๑ ในส่วนของวิป (Whip) ก็มาพูดคุยกับผมว่าเรื่องนี้ก็น่าจะฝากไว้กับกรรมาธิการสามัญในเรื่องของที่ดิน และทรัพยากรเข้าไปพิจารณาด้วย ซึ่งผมก็ไม่ขัดข้อง แต่ก็ได้มาพูดประเด็นในส่วนของสภา เพื่อที่จะกราบเรียนท่านประธานไปยังของกระทรวงที่เกี่ยวข้องและหน่วยงานที่เกี่ยวข้องว่า ในเรื่องของการที่จะเปิดจะปิดในส่วนของอุทยานที่เปิดเป็นแหล่งท่องเที่ยวมาแล้วนั้น จะต้อง ให้เกียรติ จะต้องให้โอกาส จะต้องมีการประสานงานกับหน่วยงานในพื้นที่ ไม่ว่าจะเป็น องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น เป็นองค์กรภาคเอกชน หอการค้า สมาคมธุรกิจโรงแรม สมาคม ธุรกิจการท่องเที่ยว ซึ่งเขาได้นำเอาทรัพยากรในแหล่งท่องเที่ยว ซึ่งอยู่ในเขตกรอบอำนาจ การบริหารการจัดการของท่านนั้นรู้ล่วงหน้าเพื่อที่จะไปวางแผน มิเช่นนั้นแล้วบริษัททัวร์ ต่าง ๆ เขาจะถูกปฏิเสธ เขาจะถูกคืนในเรื่องของสัญญาที่ไปทำสัญญาไว้ในต่างประเทศ ล่วงหน้า ๑ ปีหรือ ๒ ปี อันนี้ก็ถือว่าเกิดความเสียหายนะครับ

ประเด็นต่อมานั้นก็คือในกรณีเขตอุทยานนะครับ ก็มีความหลากหลาย ต่างกันไป ผมมองในประเด็นที่ฝากเพื่อนกรรมาธิการสามัญที่จะมารับศึกษาประเด็นในญัตติ นี้ว่าอุทยานมีหน้าที่หลัก ๆ ใหญ่ ๆ อยู่น่าจะเป็น ๒ เรื่อง คืออุทยานมีหน้าที่อนุรักษ์ รักษา บำรุง ในพื้นที่ป่า พื้นที่เขา พื้นที่ทะเล ทุกอย่างให้มีความยั่งยืนตลอดไป แต่ในขณะเดียวกันอุทยานก็มีหน้าที่ในการนำพื้นที่เหล่านี้ออกไปจัดหาผลประโยชน์ คือไปจัดหารายได้จากการเปิดให้เป็นพื้นที่ให้มีนักท่องเที่ยวเข้ามา เพราะฉะนั้น ในเรื่อง ๒ เรื่องอันนี้นะครับ มันมีความย้อนแย้งในเรื่องของการบริหารการจัดการ ส่วนหนึ่งมีหน้าที่อนุรักษ์ อีกส่วนหนึ่งมีหน้าที่จะต้องการพัฒนาเพื่อที่จะให้นักท่องเที่ยว เข้ามา เพราะฉะนั้นประเด็นนี้เป็นไปได้ไหมว่าในเขตอุทยานที่อนุรักษ์ปิดเลยครับ คือปิดไม่ให้ประชาชนทั่วไปนี่เข้าไปเยี่ยมชมนะครับ แล้วก็ให้เป็นอำนาจของเจ้าหน้าที่ของ กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืชในพื้นที่จังหวัด ในเขตอะไรต่าง ๆ นั้นนะครับ คือปิดร้อยเปอร์เซ็นต์ แต่ถ้าหากว่าเป็นอุทยานที่เห็นว่าควรที่จะเปิดแล้วก็ให้ประชาชนทั่วไป เข้าไปท่องเที่ยวได้ ไปศึกษา ไปพักผ่อนหย่อนใจได้นั้น ผมคิดว่าคงน่าจะต้องตั้งเป็นรูปของ คณะกรรมการในจังหวัดในพื้นที่ อาจจะต้องมีเจ้าหน้าที่ของอุทยานรวมกับ อปท. องค์กร ปกครองส่วนท้องถิ่นนั้น ๆ และในส่วนของจังหวัดเข้ามาบริหารการจัดการ มิเช่นนั้นแล้ว มิติในเรื่องของวิสัยทัศน์ ในเรื่องของการพัฒนา แล้วก็การแก้ปัญหาอย่างครบทั้งระบบทุกมิติ นั้นบางครั้งก็ยังอาศัยมีความจำเป็นนะครับ ในทางกฎหมายก็บอกว่ารายได้ที่เกิดขึ้นจากการ จัดเก็บเข้าพื้นที่อุทยานนั้นส่งส่วนกลางก็จริง แต่ในส่วนของกรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช ก็จะต้องคืนส่วนหนึ่ง ๕ เปอร์เซ็นต์ให้กับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเข้าไป บริหารการจัดการทำแผน เช่น ปัญหาเรื่องขยะ ปัญหาเรื่องน้ำเสียอะไรต่าง ๆ นี้ครับ ซึ่งตรงนี้ในเบื้องต้นก็ไม่ได้ในส่วนของจังหวัดในองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ในการที่จะเข้าไป ร่วมตัดสินใจก็ไม่มี ซึ่งประเด็นนี้ถ้าแยกในเรื่องของการบริหารการจัดการกับเรื่องของโซน (Zone) กับเรื่องของแหล่งอุทยาน เพื่อที่จะให้องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นกับจังหวัดในพื้นที่ องค์กรปกครองส่วนท้องที่นั้นเข้าไปมีส่วนในการตัดสินใจนะครับ ก็น่าจะดีขึ้น โดยกำหนดวิธีการระเบียบให้ได้มาตรฐานสากล องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นใดที่ขาด องค์ความรู้นะครับ ก็สามารถที่จะเชิญนักวิชาการ เชิญบุคคลที่มีความรู้ให้เป็นที่ปรึกษาได้ ซึ่งหลายพื้นที่ต่างกัน อย่างกรณีภูกระดึง อย่างกรณีที่บึงกาฬนะครับ มีประชาชนไปขีดเขียน ก้อนหินมีตำหนินิดเดียวนะครับ ท่านรัฐมนตรีก็สั่งปิดทันทีเลย ซึ่งอย่างนี้นะครับ คนในพื้นที่ที่เขามีรายได้ แล้วเขาก็ขายการท่องเที่ยวไว้ล่วงหน้าเขาก็มีความเสียหาย บางแห่ง เราป้องกันได้ครับท่านประธาน ในเรื่องของการบริหารการจัดการ เช่น จำกัดจำนวน นักท่องเที่ยวที่จะเข้าในพื้นที่ว่าวันนี้ผมจำกัดไม่เกิน ๑,๐๐๐ คน โดยกำหนดเวลาเป็น ๓ ไทม์มิง (3 Timing) เวลาเช้า เที่ยง เย็น อย่างนี้ครับ ซึ่งจะทำให้มีคุณค่าในเรื่องของการใช้ ทรัพยากรที่ยั่งยืนได้ด้วย แล้วก็เป็นเหตุผลหนึ่งที่เราได้ฟังในส่วนของอุทยานประกาศด้วย เหตุผลในการปิดมาตลอดเลยครับว่า เมื่อปี ๒๕๖๑ เขาประกาศปิด ๔ เดือน ปรากฏว่า ผู้ประกอบการในพื้นที่และจังหวัดใกล้เคียง ภูเก็ต พังงา กระบี่ ตรัง สตูล ที่เขามามีเรือ วิ่งผ่านกันมาแล้วก็พานักท่องเที่ยวเข้ามานั้น เขาก็วางแผนว่า ๔ เดือนจะไม่ขายร่วมพังงาด้วย ๔ เดือนจะไม่เปิดขายในตั๋วของมาหยา แต่พอปรากฏว่าครบ ๔ เดือน ท่านประธาน กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช บอกว่าขอต่อการปิดอ่าวมาหยาอย่างไม่มีกำหนด เพราะฉะนั้นเสียหายครั้งแรก ๔ เดือนนี่อันนั้นก็เสียไปแล้ว เยียวยาคืนค่าปรับ คืนค่ามัดจำ ไปแล้ว พอมา ๔ เดือนหลังนี่ครับ รับมาใหม่อย่างนี้ก็เสียอีก อันนี้ก็ขาดความเชื่อมั่นในเรื่อง ของนโยบายในเรื่องของการท่องเที่ยวในส่วนของภาคประชาชนในพื้นที่ด้วย ก็ได้สงสาร เขาเถอะครับว่าเราน่าจะมาทบทวนในเรื่องของการวางแผนว่าโครงสร้างที่เราจะทำนั้น อย่างไร และการที่เราจะอ้างว่าปิดเพื่อธรรมชาติอยากเห็นฉลามหูดำเข้ามา ผมกราบเรียน ท่านประธานแล้วครับว่าพวกเราเป็นลูกทะเล อยู่ในทะเลมาตั้งแต่เกิด ฉลามหูดำก็ยังอยู่ ที่เดิมครับ แต่ทะเลมันกว้างมาก แต่เมื่อนักท่องเที่ยวเข้าไปที่ชายหาดนะครับ ฉลาดหูดำ ก็ไม่ได้ว่ายมาแล้วครับ เพราะว่าไปรบกวน เขาก็ไปอยู่ข้างนอก แต่เราสามารถที่จะวางทุ่น ได้นะครับ เราวางทุ่นได้ แล้วก็ทำทางยกระดับในบริเวณชายหาดเพื่อให้นักท่องเที่ยว โดยการกำหนดในเรื่องของปริมาณและที่จอดเรือได้ แต่ในความคิดเห็นของผมนะครับ ว่าในส่วนของอ่าวมาหยาท่านประธานครับ ในความคิดเห็นผม ณ วันนี้ผมอยากให้กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช ปิดถาวร บอกเลยว่าปิดถาวรได้และเรายังมีเกาะต่าง ๆ อีกเยอะมากนะครับ ที่ ๑๓๐ เกาะในจังหวัดกระบี่นั้นมีหลายเกาะ เกาะไม้ไผ่ก็ดี เกาะรอก เกาะจำ เกาะศรีบอยา เที่ยวได้ทั้งหมดนะครับ อาจจะต้องเป็นการจัดโซนนิง (Zoning) ในเรื่องของบางหาดบางอ่าว อย่างในกรณีอำเภอเหนือคลองนะครับ หาดยาวนะครับ ชื่อว่า หาดยาว ตำบลตลิ่งชัน ยาวจริง ๆ ครับ มีความยาวของหาดทรายถึง ๑๓ กิโลเมตรด้วยกัน แต่ปรากฏว่าในส่วนของ การทำกิจกรรมในพื้นที่ นโยบายของจังหวัดบางครั้งก็ไปจำกัดสิทธิ ซึ่งผู้ประกอบการที่ไปซื้อ ที่ดิน มีที่ดินลงทุนทำไม่ได้ เพราะฉะนั้นศักยภาพในเรื่องของชายหาด บางชายหาดก็น้ำใส ทรายขาว มีปะการัง บางชายหาดเป็นเม็ดทรายสีดำ น้ำก็ไม่ค่อยใส ขุ่นเล็กน้อย ปะการัง ก็ไม่มีนะครับ ลึกลงไปก็มีปะการัง เพราะฉะนั้นอย่างนี้ต้องไปกำหนดเป็นโซนนิง (Zoning) ว่าตรงนี้น่าจะให้มีกิจกรรมกีฬาทางน้ำได้ ซึ่งสิ่งเหล่านี้นะครับ ในส่วนของกรมอุทยาน แห่งชาติ สัตว์ป่าและพันธุ์พืช ก็คงจะต้องไปทบทวนนะครับว่าการจัดกิจกรรมบางเรื่อง อย่างกรณีภาคธุรกิจการท่องเที่ยววันนี้เขาประสบโควิด (COVID) โรงแรมจะบอกขายไป หมดแล้วครับวันนี้ โควิด (COVID) รอบ ๒ วันนี้ขายเกือบทุกโรงแรมแล้วครับ แล้วก็ลดราคา ด้วยนะครับ เพื่อนสมาชิกสนใจก็ไปติดต่อได้นะครับ วันนี้ลด ๕๐ เปอร์เซ็นต์ คือขายกิจการทิ้ง แต่ในขณะเดียวกันบางกิจการเขาต้องการที่จะโพรโมต (Promote) ให้คนไทยแล้วก็ คนในพื้นที่มาเที่ยวกัน เช่นจัดกิจกรรมชายหาด แต่ปรากฏว่าไปขออนุญาตหัวหน้าอุทยาน ท่านก็ไม่อนุญาต ท่านก็อ้างว่าติดในเรื่องระเบียบบ้าง ในเรื่องของสิ่งแวดล้อมบ้าง ส่วนใหญ่ จะอ้างเรื่องสิ่งแวดล้อมครับ เพราะฉะนั้นประเด็นปัญหาอย่างนี้ผมอยากให้กรณีกระบี่ อ่าวมาหยานี่เป็นโมเดล (Model) เป็นปัญหาหลักเพื่อที่จะกำหนดในเรื่องของแหล่งท่องเที่ยว ทั้งหมด ๑๕๕ อุทยาน ซึ่งผมคิดว่ามีประมาณสัก ๔๐-๕๐ อุทยานแล้วครับที่เปิดให้นักท่องเที่ยวเข้าไป จะต้องไป ทบทวนในเรื่องของการวางหลักเกณฑ์มาตรฐานว่าการเปิด การปิด การจัดกิจกรรม การทำเป็นโซนนิง (Zoning) หรือว่าในเรื่องของการที่จะให้ภาคเอกชนไปขายมีอีกหลายเรื่องครับ ในรายละเอียด ทั้งในเรื่องของการประกันของนักท่องเที่ยวด้วยอะไรด้วยนะครับ ซึ่งล้วนแต่ เป็นประเด็นปัญหาแล้วก็เป็นผลประโยชน์ทั้งสิ้น ท่านประธานที่เคารพครับ เรื่องมาหยาเป็น พื้นที่ตำนานแห่งผลประโยชน์ เพราะฉะนั้นในส่วนเกี่ยวข้องบางเรื่องอย่างกรณี เรือสปีดโบ๊ต (Speed Boat) ท่านประธานครับ เขาก็จะมีการบังคับนะครับว่าสปีดโบ๊ต (Speed Boat) นั่งได้กี่คน ต้องมีชูชีพตามจำนวนคนโดยไม่เกินกับจำนวนผู้โดยสาร เพราะฉะนั้นจะมีการเหมาจ่ายด้วย จะมีตั๋วด้วย เพราะฉะนั้นวันนี้ก็จะเห็นว่าเขาจะให้เป็น ตั๋วอิเล็กทรอนิกส์ ปรากฏว่าก็ไม่ทำ ก็บอกว่าตั๋วฉีกดีแล้ว ที่ตั๋วฉีกนี่ดีแล้วท่านประธานครับ เพราะตั๋วฉีกมันปลอมง่าย แล้วก็เช็ก (Check) ยากนะครับ เพราะฉะนั้นผลประโยชน์อย่างนี้ทำให้ ผลประโยชน์ของชาติมันเสียหาย แล้วพื้นที่เขาก็รู้ ๆ กันอยู่ว่าเป็นการเหมาจ่ายอย่างไร แม้กระทั่งเรือสปีดโบ๊ต (Speed Boat) นี่ครับเป็นเรือคู่แฝดนะครับท่านประธาน เขาเรียกว่า เรือคู่แฝดก็คือทะเบียนซ้อน มีทะเบียนเดียว แต่ว่ามีเรือเหมือนกันเข้าไปในพื้นที่เดียวกัน แล้วก็เหมาจ่ายเป็นรายเดือนนี่ครับ มันมีอีกหลายเรื่องท่านประธานครับ สาเหตุที่พวกผมตั้ง ญัตติอันนี้ขึ้นมาในกรณีเคส (Case) ปัญหาพื้นที่ในจังหวัดกระบี่ และผมมองเห็นว่าอุทยาน เราสามารถที่จะยกระดับแล้วก็พัฒนาเพิ่มรายได้ ผมไม่ได้อิจฉาครับว่ากระทรวง ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมจะร่ำรวยจากเงินนอกงบประมาณเป็นหมื่นล้านเพิ่มขึ้น อย่างนี้ก็ยิ่งดีครับ พวกผมก็จะได้ประโยชน์ แต่ในขณะเดียวกันพวกเรามองเห็นว่าภาษีรายได้ งบประมาณของอุทยานที่เข้ามานั้นมันถูกไหลออกไปมากทีเดียว ท่านประธานคงจะได้ข่าวว่า การที่จะนั่งเป็นอธิบดีนั้นคงนั่งได้ไม่นาน คงนั่งแล้วแล้วมีของดีนะครับ หรือว่าต้องมีความเก่ง ความสามารถเป็นพิเศษอย่างนี้ครับ เพราะฉะนั้นก็จะทำให้ในพื้นที่อุทยานของประเทศไทย นั้นเป็นพื้นที่อุทยานที่เป็นแดนสนธยาที่คนนอกค่อนข้างที่จะเข้าไปล้วงลูกค่อนข้างที่จะทำ ได้ยากนะครับ สิ่งเหล่านี้ผมเป็นห่วงและผมเสียดายโอกาสนะครับ แต่ในขณะนี้เมื่อโควิด (COVID) รอบ ๒ เข้ามานั้นเป็นเรื่องของทำให้ความสงบนักท่องเที่ยวไม่ได้ออกไปท่องเที่ยว ก็เป็นเรื่องดีครับที่เราจะได้มีเวลาในเรื่องของการมาทบทวนนะครับ เราได้มาทบทวนแล้วก็ ทำการบ้านศึกษาว่าประเด็นปัญหาที่ผ่านมานั้นมีประเด็นใดบ้างที่เป็นอุปสรรคแล้วก็สามารถ จะยกระดับเพื่อที่จะมาวางการท่องเที่ยวในรูปแบบใหม่ ผมเชื่อเหลือเกินว่าหลังจากโควิด (COVID) หมดไปนั้นการท่องเที่ยวในประเทศไทยคงไม่เหมือนเดิมแน่นอน วันนี้การท่องเที่ยว ในประเทศไทยต้องมีการเปลี่ยนรูปแบบมากทีเดียว แล้วคนที่เป็นพระเอกในเรื่องนี้ก็คือ กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม แล้วก็ท่านอธิบดีกรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช ผมก็กราบเรียนท่านประธานฝากไปยังท่านรัฐมนตรีว่าการกระทรวง ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม แล้วก็ท่านอธิบดีด้วย

ท่านประธานครับ มันเป็นความเกี่ยวเนื่องในเรื่องของความล่าช้า ในเรื่องของ กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช บังเอิญว่าเพื่อนผมบอกว่าไม่อยากเสียเวลาในเรื่อง ของการเสนอพูดในสภานะครับ ก็มีท่านสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ท่านรุ่งโรจน์ ทองศรี ก็ฝากผมว่าช่วยกราบเรียนท่านประธานไปยังท่านอธิบดีกรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช ด้วยว่าปีกว่าแล้วที่ช่องตะโก ทางหลวงหมายเลข ๓๔๘ ที่ทำหนังสือ ปรากฏว่า ไปติดอยู่ที่กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช เช่นกัน ไม่ตอบหนังสือ ทั้งได้เอกสาร อะไรครบไปหมดแล้วนะครับ ในเรื่องหนังสือที่ทำอีไอเอ (EIA) ก็จบไปหมดแล้ว อันนี้ เป็นเรื่องที่เพื่อนสมาชิกฝาก แล้วก็ผมคิดว่าเป็นหน่วยงานของท่านอธิบดีกรมอุทยาน แห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช เป็นท่านเดียวกัน เพื่อไม่ให้เสียเวลา ก็ขออนุญาต ท่านประธานใช้ข้อความที่เพื่อนฝากมานำเรียนท่านประธานไปยังท่านอธิบดีกรมอุทยาน สัตว์ป่า และพันธุ์พืช ด้วยนะครับ ในส่วนประเด็นของผมใหญ่ ๆ ก็คงมีแค่นี้ครับ แล้วก็ ขอเรียนย้ำอีกครั้งหนึ่งว่าผมไม่ติดใจในเรื่องของการตั้งกรรมาธิการวิสามัญ เมื่อมติวิป (Whip) เห็นว่าให้กรรมาธิการสามัญในส่วนของที่ดิน ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ไปรับเรื่องนะครับ เพื่อที่จะไปดำเนินการต่อผมก็ยินดีนะครับ แล้วก็ฝากเพื่อนสมาชิก ส.ส. ที่ได้ลงชื่อในการร่วมอภิปรายในประเด็นญัตติของผมนะครับ ผมเชื่อเหลือเกินว่ามีอีกหลายประเด็นที่ผมยังไม่ได้พูดในรายละเอียด แล้วก็เกี่ยวเนื่องกับ ในกรณีอ่าวมาหยา และเชื่อมโยงในเรื่องของกรมอุทยานกับการท่องเที่ยวในของกฎหมาย หลายฉบับในเรื่องของกระทรวงมหาดไทย กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม กระทรวงคมนาคมในเรื่องของกรมเจ้าท่าอะไร ต่าง ๆ นี่ครับ ซึ่งมันเกี่ยวพันกันหมดนะครับ ก็ขอให้เพื่อนสมาชิกในสิ่งที่ผมยังไม่ได้พูด ก็เพื่อนสมาชิกที่ลงชื่อไว้ก็ได้กรุณาเติมเต็มไปด้วยนะครับ ผมขอกราบขอบคุณท่านประธานครับ