ด้วยความขอบคุณท่านประธานครับเพียงเป็น ข้อหารือ ท่านประธานที่เคารพครับสำหรับญัตติที่เพื่อนสมาชิกเสนอเป็นเรื่องด่วนด้วยวาจา เมื่อสัปดาห์ที่ผ่านมาตามข้อบังคับ ข้อ ๕๑ (๑) เรื่องของเหตุกราดยิงที่โคราช วันนี้เป็นเรื่อง ที่ค้างพิจารณาอยู่ อยู่ระหว่างการพิจารณา ท่านประธานกรุณาเอามาบรรจุอยู่ในระเบียบวาระ ด้วยความเคารพท่านประธานครับผมขออนุญาตนำญัตติทั้ง ๔ ญัตติมาอภิปรายเพิ่มเติม เป็นประเด็นที่ผมคิดว่าเพื่อนสมาชิกได้พูดไปบ้างแต่ยังไม่ลงรายละเอียด ประเด็นที่เป็น รายละเอียดแล้วผมจะไม่ขออนุญาตอภิปรายเนื่องจากเพื่อนสมาชิกก็อภิปรายไปพอสมควร มีข้อเสนอแนะ มีเหตุผลสงวนญัตติอย่างดียิ่ง
เรื่องที่ ๑ การสูญเสียครั้งนี้แน่นอนครับในฐานะสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ตัวแทนพี่น้องประชาชน ท่านประธานได้กรุณานำพวกเราขึ้นยืนไว้อาลัยให้กับผู้ที่สูญเสียไป โดยเฉพาะผู้เสียชีวิต แต่การสูญเสียครั้งนี้ ผมเองกราบเรียนท่านประธานด้วยความเคารพ ตาย ๓๐ บาดเจ็บ ๕๘ ภาวะสูญเสียทั้งของผู้ประกอบการด้านเศรษฐกิจสังคมมีอีกมากมาย เพราะฉะนั้นประการแรกสุดผมขอให้การสูญเสียครั้งนี้เป็นจุดเริ่มต้นของการเปลี่ยนแปลง ที่จะนำไปสู่การแก้ไขที่ดีขึ้น หลายคนพูดครับถอดบทเรียนเหตุการณ์ทั้งหมด หลายคนพูดถึง การปฏิรูปกองทัพน่าจะเป็นจุดเริ่มต้นที่ดีสำหรับการแก้ไขเปลี่ยนแปลง
เรื่องที่ ๒ สิ่งที่ไม่ค่อยได้พูดกันมากมายนักแต่ผมขออนุญาตเน้นย้ำกับ ท่านประธานผ่านไปยังส่วนที่เกี่ยวข้องโดยเฉพาะรัฐบาลเรื่องแผนเผชิญเหตุ แผนเผชิญเหตุ ในการเข้าไปควบคุมสถานการณ์เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นชัดเจนไม่มีแผนเผชิญเหตุ การตัดสินใจ ต่อเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นไม่ชัดเจนว่าจะเป็นการก่ออาชญากรรมธรรมดาหรือเป็นภาวะฉุกเฉิน ภาวะวิกฤติไม่มีการตัดสินใจ อันนี้คือสิ่งที่ทำให้เกิดความสูญเสีย ผู้นำหรือผู้บังคับบัญชา ต้องกล้าที่จะตัดสินใจว่าพฤติการณ์พฤติกรรมอย่างนี้มันไม่ใช่เรื่องอาชญากรรมธรรมดา มันเป็นภาวะฉุกเฉิน เป็นภาวะวิกฤติ พฤติการณ์พฤติกรรมเป็นลักษณะการก่อการร้าย ไม่ต้องอายที่จะประกาศเรื่องก่อการร้ายเพราะมันเกิดขึ้นจริง แค่มีคนเอามีเอาระเบิดไปวางไว้ ที่ศาลก็มีการซ้อมแผนเผชิญเหตุการณ์ก่อการร้ายครับท่านประธาน เพราะฉะนั้นต้องกล้า ถ้ากล้าประกาศเป็นภาวะฉุกเฉิน กล้าประกาศเรื่องนี้เป็นการก่อการร้ายทุกอย่างตามมามันจะ เป็นการแก้ไขที่ถูก นั่นเป็นเรื่องที่ ๒ ครับ
เรื่องที่ ๓ เรื่องของการเยียวยา การชดเชย เหตุการณ์ผ่านมา ๑ สัปดาห์ กองทุนเยียวยาจากการบริจาคของพี่น้องภาคประชาชน ภาคเอกชน ๘๐ กว่าล้านบาทครับ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเราหลายท่านยินยอมที่จะให้เงินเดือนหรือเงินส่วนตัวบริจาค แต่เราบริจาคได้แค่ ๓,๐๐๐ บาท เพราะอะไรครับ เพราะคุณไม่ประกาศเป็นภาวะฉุกเฉิน ผมบริจาคได้แค่ ๓,๐๐๐ บาท เพราะเป็นงานประเพณี ถ้าเกินกว่านั้นพวกเราก็ผิดครับ พรรคเพื่อไทยเอง ส.ส. ทุกคนช่วยกันบริจาคผ่านท่านประเสริฐ จันทรรวงทอง นำไปสู่ ที่โคราชภายในวันที่ ๑๖ เพราะปิดบริจาคไปแล้วได้เงินเกือบ ๓๐๐,๐๐๐ บาท ได้แค่นั้นครับ การเยียวยาภาคเอกชนเราทำไป พี่น้องประชาชนช่วยกัน สิ่งที่ต้องพิจารณา ภาครัฐครับ ความรับผิดชอบเยียวยาของภาครัฐผมไม่ได้ยินข่าวว่าจะต้องทำอะไร สิ่งที่เกิดขึ้นเขามีสิทธิ ที่จะได้รับการเยียวยาจากภาครัฐ เงินงบกลางครับสำรองจ่ายกรณีฉุกเฉินหรือจำเป็น ๙๖,๐๐๐ ล้านบาท งบประมาณกำลังจะผ่านทำไมไม่เอามาจ่ายให้กับพี่น้องประชาชน ตามหลักตามเกณฑ์ที่กำหนดไว้ในระเบียบและกฎเกณฑ์ ไม่มีครับ อย่าทึกทักเอาเงินบริจาค ของพี่น้องประชาชนไปเยียวยาและหายนะครับ การเยียวยาที่สำคัญอีกเรื่องหนึ่งที่จะต้องพูดกัน ความรับผิดทางละเมิดของเจ้าหน้าที่รัฐ ไม่ใช่ว่า ณ วินาทีที่กระสุนเกิดขึ้นเขาเป็นฆาตกร เขาไม่ใช่ทหาร เขาไม่ใช่เจ้าหน้าที่รัฐ อย่าพูดอย่างนั้น หมอคนหนึ่งรักษาทำให้คนไข้ตาย ญาติฟ้อง คนไข้ฟ้องกระทรวงสาธารณสุข กระทรวงสาธารณสุขต้องจ่ายครับ จ่ายเสร็จทำอย่างไร ท่านประธานครับ ไปไล่เบี้ยเอากับ ผู้ก่อความเสียหาย กับแพทย์ผู้ทำความเสียหายนั้น เหมือนกันท่านประธานครับ ก็ต้องฟ้อง กองทัพบก เสียหายเท่าไรไปไล่เบี้ยเอากับผู้ก่อการ ถ้าผู้ก่อการไม่มีก็ว่าไปตามระเบียบ นั่นเป็นสิทธิของญาติของผู้เสียหาย ไม่ว่าจะเป็นผู้ที่เสียหาย เสียชีวิต บาดเจ็บ หรือแม้กระทั่ง เรื่องของผู้ประกอบการที่สูญเสียทางด้านธุรกิจหรือเศรษฐกิจ
เรื่องต่อไปท่านประธานครับ ระบบการสื่อสารครับ เพื่อนสมาชิกแนะนำไว้ดี เรื่องการส่งข่าวแจ้งเตือนต่าง ๆ ระบบการสื่อสารทั้งหมดถ้าไม่ใช่แผนเผชิญเหตุที่เป็นการ ก่อการร้ายหรือภาวะฉุกเฉินจะไม่มีมาตรการเข้าไปควบคุม มันจะเป็นการปล่อยปละละเลย ไม่ว่าสื่อกระแสหลัก โซเชียลมีเดีย (Social media) ปล่อยข่าวออกมามั่วกันไปหมดจนบางคน บางพวก บางกลุ่มทึกทักว่าเป็นเพราะระบบสื่อสารนี่ละทำให้เกิดการสูญเสีย ต้องมีการแก้ไข ต้องมีการปรับปรุง
เรื่องต่อไปท่านประธานครับ เรื่องความรับผิดชอบครับ ความรับผิดชอบเป็น เรื่องสำคัญมาก แต่สิ่งที่เราเห็นขณะนี้เงียบครับ นายกรัฐมนตรีไม่เคยออกมาที่จะบอกว่า จะต้องรับผิดชอบอะไร เพียงแต่บอกว่าเป็นห่วงเรื่องการเลียนแบบ กล่าวแสดงความเสียใจ แสดงภาพอะไรต่าง ๆ ที่ถูกด่าเต็มบ้านเต็มเมือง อันนั้นไม่ใช่ความรับผิดชอบ ในแต่ระดับชั้น ของผู้บังคับบัญชาต้องมีครับ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมไม่พูดสักคำ ผบ.ทบ. พูด ผมต้องขอบคุณเขา แม้เขาจะบอกว่าเขาไม่ลาออก แต่เขายินดีรับผิดชอบในสิ่งที่เป็นข้อเสนอ โดยเฉพาะการปฏิรูปกองทัพ แม่ทัพภาคที่ ๒ ผมขอเวลาอีก ๑ นาที ท่านประธาน ทำอะไร ไม่มีการแสดงภาวะผู้นำความรับผิดชอบพวกนี้ออกมาเลย ในเหตุการณ์อย่างนี้ต้องทำครับ ท่านประธานครับ ถ้าเป็นการบริหารภาวะวิกฤติคนที่จะสื่อสารได้ดีที่สุดคือผู้นำสูงสุด คือนายกรัฐมนตรี แต่ไม่มีครับ เพราะไม่ได้ประกาศเป็นภาวะวิกฤติหรือภาวะฉุกเฉิน
เรื่องสุดท้ายท่านประธานครับ เรื่องความรับผิดชอบของฝ่ายสภาเรา ผมว่า เรื่องนี้เป็นเรื่องสำคัญเมื่อเกิดเหตุการณ์แล้วอย่าให้เหตุการณ์เหล่านี้มันหายไปแล้วไม่ได้อะไร เกิดขึ้นมา ผมบอกไปตั้งแต่ต้นว่าความสูญเสียทั้งหมดมันจะเป็นที่มาของการก่อเกิดของการ แก้ไขและพัฒนา การปฏิรูปกองทัพจำเป็นครับ มีการพูดกันเยอะ การถอดบทเรียนทั้งหมด มีความจำเป็น ถ้าสภาเราไม่มีรายงาน ไม่มีผลการศึกษาเรื่องนี้ถือว่าเป็นการสูญเปล่ามาก ผมเลยเรียกร้องท่านประธานด้วยความเคารพ ขอเสนอเพิ่มไปในญัตติ ๔ เรื่องนี้ ๔ เรื่องนี้ พูดได้แต่เพียงว่าหามาตรการส่งให้รัฐบาล เป็นญัตติที่ถอดบทเรียน เป็นญัตติที่พิจารณา ศึกษาเหตุการณ์แล้วก็ส่งแนวทางการแก้ไขอย่างเป็นระบบให้รัฐบาลไป แต่สิ่งหนึ่ง ณ วันนี้ ถ้าพูดสัปดาห์ที่ผ่านมาผมไม่เสนอแน่นอนครับ แต่เมื่อมันเป็นญัตติที่ค้างมาเป็นญัตติด่วน วันนี้สิ่งที่จำเป็นผมอยากให้สภาแห่งนี้ช่วยกันตั้งคณะกรรมาธิการวิสามัญไปพิจารณาศึกษา สอบข้อเท็จจริงแล้วถอดบทเรียนทั้งหมดออกมา การปฏิรูปกองทัพอยู่ในนั้นครับ การปฏิรูป กองทัพอยู่ในการศึกษาของคณะกรรมาธิการชุดนี้แล้วนำมาเสนอต่อสภา ผมว่าจะเป็นสิ่ง ที่เกิดประโยชน์สูงสุด เรียกร้องท่านประธานด้วยความเคารพ อยากให้ตั้งคณะกรรมาธิการ วิสามัญพิจารณา ฝากไปยังท่านประธานวิป (Whip) รัฐบาลด้วยนะครับ ฝากพิจารณาในข้อนี้ ผมว่าพวกเราได้ทุกส่วนได้ทุกฝ่าย ที่สำคัญคือได้บทเรียนมาแล้วทำให้บทเรียนนี้เกิดประโยชน์ สูงสุดกับประเทศชาติบ้านเมือง ขอบคุณท่านประธานที่ให้โอกาสผมได้นำเสนอใน ๖ เรื่อง ที่ผ่านมา ขอบพระคุณเป็นอย่างสูงครับ