ก็หวังว่าท่านคงจะฟังอยู่ ในระหว่างการเดินทางมานะครับ ก็กราบเรียนท่านประธานว่าปัญหาที่ทุกฝ่ายกังวล ก็คือว่าเราจะเอาชนะปัญหานี้อย่างยั่งยืนได้อย่างไร ในช่วงที่รัฐบาลท่านอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ ก็ได้เน้นย้าเรื่อง ๕ รั้วส้าคัญที่จะท้าให้การป้องกันและปราบปรามเอาชนะยาเสพติดนั้น ได้มีผลสัมฤทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรั้วประเทศซึ่งใช้ค้าว่ารั้วชายแดนที่จะต้องป้องกันไม่ให้ยาเสพติด เข้ามารั้วสังคม รั้วชุมชน รั้วโรงเรียน แล้วก็รั้วครอบครัว ซึ่งเป็นจุดที่มีความส้าคัญที่สุด ก็คือรั้วครอบครัวที่ท้าอย่างไรให้ลูกหลานของเรามีที่พึ่ง ลูกหลานของเรามีผู้ปกครอง ที่สามารถที่จะช่วยกันประคับประคองไม่ให้อยู่ในภาวะเสี่ยงต่อภัยยาเสพติดหรือถ้าพลัดหลง เข้าไปอยู่ในวงจรนี้แล้ว รั้วครอบครัวจะเป็นส่วนส้าคัญที่จะช่วยเยียวยาให้คนเหล่านั้น กลับคืนสู่สังคมได้อย่างปกติ ท่านประธานที่เคารพครับ สิ่งหนึ่งที่เราไม่ค่อยได้ให้ความส้าคัญกัน ก็คือว่าเราเห็นแต่ตัวเลขผู้ค้ายาเสพติดที่มีปริมาณยาเสพติดที่ทะลักเข้ามาจ้านวนมากขึ้น เรื่อย ๆ ทุกวัน ๆ และเราก็เน้นย้าแต่กับเรื่องการปราบผู้ค้า เราต้องการเห็นตัวเลข ในการปราบยาเสพติด มีตัวเลขที่มากขึ้นเรื่อย ๆ แล้วเห็นหน้าสิ่งเหล่านั้นคือความส้าเร็จ แต่จริง ๆ แล้ว ท่านประธานครับ ถ้าหากว่าเราต้องการจะท้าให้ปัญหายาเสพติดนั้น ละลายหายไปแล้วเราสามารถเอาชนะอย่างยั่งยืนได้ จุดส้าคัญอยู่ที่ว่าจ้านวนผู้เสพ จะต้องลดลง ๆ และหมดไปในที่สุด ถามว่าเราปราบผู้ค้ายาเสพติดได้หมด เราปราบยาเสพติด ได้ทั้งหมด แต่ว่าผู้เสพยังมีความต้องการยาเสพติดอยู่ ยาเสพติดชนิดใหม่ ๆ ก็จะเกิดขึ้นแล้วก็มาสนองตอบกับผู้เสพหรือดีมานด์ (Demand) ตามที่ท่านได้เขียนไว้ในรายงานฉบับนี้ ท่านประธานที่เคารพครับ ในพื้นที่ภาคใต้ ท่านประธานก็จะเห็นว่าเมื่อมีการปราบยาบ้ามาก ปราบยาอี ยาไอซ์มาก ยาแก้ไอถูกน้าไปใช้ ผลิตยาเสพติดที่เป็นภูมิปัญญาของพวกเสพในพื้นที่กันเอง เอายาแก้ไอ ใบกระท่อม ต้มเป็นน้ากระท่อมแล้วก็กินกัน เหล่านี้เป็นการแสวงหายาเสพติดมาสนองตอบกับผู้ต้องการเสพ ถ้าผู้ต้องการเสพมีมากเท่าไร มีความต้องการไม่สิ้นสุด ยาเสพติดก็ไม่มีทางจะปราบ ได้หมดหรอกครับ นี่เป็นความกังวลที่ผมคิดว่าเป็นปัญหาที่อยากให้ผู้มีหน้าที่แก้ไข ให้ความส้าคัญกับจุดนี้ และท่านประธานที่เคารพครับ จริง ๆ แล้วการสนับสนุน การปฏิบัติงานของเจ้าหน้าที่ที่ปฏิบัติงานเกี่ยวกับเรื่องนี้ รัฐบาลจ้าเป็นจะต้องให้ความส้าคัญสูงสุด หลายพื้นที่ที่ผมกังวล ที่เห็นหน่วยงานที่มีหน้าที่ในการปราบปรามไม่มีงบประมาณ เพียงพอที่จะซื้อเครื่องมือในการตรวจจับยาเสพติด เช่น ยาตรวจปัสสาวะต้องไปขอพึ่งจาก องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นหรือจากผู้มีจิตศรัทธาที่จะบริจาค เหล่านี้ต้องมีให้ครบถ้วนสมบูรณ์ นอกจากนั้นอุปกรณ์ในการสนับสนุนการท้างานของเจ้าหน้าที่ทางด้านนี้ต้องเพียงพอ นอกจากจะเพียงพอแล้วจะต้องครอบคลุมกับสภาพยาเสพติดที่เปลี่ยนไป วันนี้น้ายาตรวจฉี่ ทั้งหลายนี่ก็ตรวจได้เฉพาะยาเสพติดบางชนิด แต่ยาเสพติดหลายชนิดเสพเข้าไปแล้ว ไม่สามารถที่จะตรวจจับได้ เช่น น้ากระท่อมในภาคใต้ ติดกันงอมแงมเสพกันมากมาย แต่ตรวจฉี่ไม่เจอเหล่านี้เป็นต้นนะครับ ก็เป็นอุปสรรคในการท้างานของเจ้าหน้าที่ในพื้นที่ นอกจากนั้นกลไกของรัฐที่มีความส้าคัญอีกส่วนหนึ่งก็คือก้านัน ผู้ใหญ่บ้าน ซึ่งมีบทบาท ใกล้ชิดอยู่ในชุมชน ในหมู่บ้านนะครับ เขาไม่มีงบประมาณ ไม่มีเครื่องไม้เครื่องมือสนับสนุน ในการท้างานทั้ง ๆ ที่เขามีบทบาทส้าคัญที่สุดในพื้นที่ที่จะช่วยกันแก้ไขปัญหานี้ เขาต้องไป ขอเงินจากองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ขอเงินจากผู้มีจิตศรัทธาเพื่อให้เป็นสวัสดิการ เป็นค่าใช้จ่ายเล็ก ๆ น้อย ๆ ส้าหรับการออกปฏิบัติงาน ซึ่งเป็นสภาพที่น่าสงสารมาก ผมเคยเสนอว่ากรมการปกครองแทนที่จะขอเงินจากองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ก็ตั้งงบประมาณเองสิครับ เพราะยาเสพติดเป็นปัญหาที่ทุกภาคส่วนจะต้องเข้ามามีส่วนร่วม เมื่อเป็นวาระแห่งชาติแล้ว ผมเห็นในงบประมาณรายจ่ายประจ้าปีในเกือบทุกกรม ของทุกกระทรวงมีงบประมาณในการต่อสู้กับยาเสพติด แต่ท้าไมเมื่อถึงขั้นของการปฏิบัติงานจริง ๆ กลับไม่มีงบประมาณเพียงพอ นี่ก็เป็นข้อสังเกตที่อยากจะตั้งไว้นะครับ แล้วก็ในรายงาน ที่ส้านักงานต้ารวจแห่งชาติน้ามาปะติดปะต่อกันนี่มันไม่มีค้าตอบเช่นนี้ครับ ก็เลยกราบเรียน ท่านประธานพอสังเขปเพื่อให้เป็นข้อสังเกตถึงรัฐบาลในการด้าเนินงานต่อไป กราบขอบพระคุณครับ