พิษณุ หัตถสงเคราะห์ หารือเรื่องการบริหารจัดการกองทุนอาหารกลางวันในโรงเรียนประถมศึกษา โดยเน้นย้ำถึงความสำคัญของการมีอาหารกลางวันให้กับนักเรียน และเสนอแนะให้ปรับปรุงการบริหารจัดการกองทุน โดยเน้นการสนับสนุนโครงการฟูัดแบงก์ในการทําอาหารกลางวันให้กับเด็กในโรงเรียน
กราบเรียนท่านประธาน ที่เคารพ เพื่อนสมาชิกผู้ทรงเกียรติ กระผม พิษณุ หัตถสงเคราะห์ สมาชิกสภาผู้แทน ราษฎร จังหวัดหนองบัวลําภู พรรคพลังประชาชน ท่านประธานครับ ต่อการรับฟังรายงาน ผลการดําเนินงานกองทุนเพื่อโครงการอาหารกลางวันในโรงเรียนประถมศึกษา ป้ ๒๕๕๐ ผมต้องขอกราบขอบพระคุณท่านรัฐมนตรีพงศกรนะครับที่ท่านมารับฟังปัญหาจาก พวกเรา ส.ส. ซึ่งจะสะท้อนปัญหาในพื้นที่ ในเรื่องของการบริหารจัดการกองทุนและ โดยเฉพาะท่านประธาน เรื่องอาหารกลางวันเปึนเรื่องสําคัญ โดยเฉพาะกับน้อง ๆ ลูกหลานเยาวชนที่อยู่ในชนบทห่างไกล ผมใคร่ขอเรียนท่านประธานอย่างนี้นะครับว่า คนเราเกิดมา การได้มีโอกาสได้เรียนหนังสือ แม้ว่าจะเรียนฟรีไม่เสียสตางค์ แต่อย่างไร ก็ตามแต่ในระหว่างที่เรียนอยู่มื้อเที่ยงจะต้องทานอาหารกัน จากสถานการณ์ที่เกิดขึ้น จากรายงานที่เราได้รับมาจากทางกระทรวงศึกษาธิการ ทําให้เราทราบว่าปัจจุบันรัฐบาล พยายามที่จะดูแลเรื่องอาหารกลางวัน แต่เนื่องจากว่างบประมาณที่มีไม่เพียงพอ -๔๒/๑ ก็จึงจัดสรรให้เปึนเพียงบางส่วน ซึ่งผมดูตัวเลขป้ ๒๕๔๒ รัฐบาลจัดสรรให้ ๖ บาท จัดไว้ ๒๐๐ วัน แล้วก็เพียงร้อยละ ๓๐ เท่านั้น แต่ว่าพอมาป้ ๒๕๔๙ ท่านประธานครับ ก็จัดสรร ขึ้นมาเปึน ๑๐ บาทต่อคนต่อวัน ๒๐๐ วัน แล้วก็จัดสรรให้ร้อยละ ๔๐ พอมาป้ ๒๕๕๐ สถานการณ์ก็คือรัฐบาลจัดสรรให้หัวละ ๑๐ บาท ๒๐๐ วัน แต่จัดให้เพียงร้อยละ ๕๐ แปลว่าอะไร ร้อยละ ๕๐ ขออธิบายให้ชัดเจนบางท่านยังไม่เข้าใจ ก็แปลว่าถ้าหากว่า ในโรงเรียนนั้นมีนักเรียนอยู่ ๑๐๐ คน ก็จะมีเด็กที่ได้รับเงินสนับสนุน ๕๐ คน สถานการณ์ ที่เกิดขึ้น ผมยกตัวอย่างง่าย ๆ ในจังหวัดหนองบัวลําภูเปึนภาระอย่างยิ่งกับอาจารย์หรือ ว่าครูบาอาจารย์ที่สอนหนังสือสอนนักเรียนอยู่ เนื่องจากว่าเมื่อได้รับการจัดสรรเพียง ๕๐ เปอร์เซ็นต์ ถามว่าครูจะให้นักเรียนอย่างไร บริหารจัดการอย่างไร บางโรงเรียนที่ผมไป สัมผัสและก็ไปพบบางโรงเรียน อาจารย์ก็ใช้วิธีว่ากินวันเว้นวัน สมมุติอนุมัติมาวันนี้ ๑๐๐ เปอร์เซ็นต์ ก็กิน ๑๐๐ เปอร์เซ็นต์ พรุ่งนี้ก็สลับกันไปเปึนอย่างนี้ก็มี บางโรงเรียนก็เอา เงินที่ได้รับการจัดสรรหัวละ ๑๐ บาท ไปซื้อกับข้าว ท่านประธานครับ แล้วก็มาทํากิน ร่วมกัน แล้วก็ให้นักเรียนหอบเอาข้าวมาจากบ้านก็อิ่มบ้างไม่อิ่มบ้างตามอัตภาพ ท่านประธานที่เคารพครับ เรื่องอาหารกลางวันเปึนเรื่องสําคัญและก็เรื่องจําเปึนที่เรา จะต้องมีโปรตีนให้กับน้อง ๆ ลูกหลานโดยเฉพาะในชนบทแห่งนั้น ถ้าหากท้องอิ่มก็มี สมาธิในการเล่าเรียน แต่ถ้าหากว่าท้องหิวก็ไม่มีสมาธิ เพราะฉะนั้นเวลาที่เสียไป ในโรงเรียนก็ไม่ได้ประโยชน์อย่างเต็มที่ ผมใคร่ขอเสนอแนะกลับมาเรื่องกองทุนของเรา แม้ว่าทางรัฐบาลและก็ผู้บริหารกองทุนจะพยายามบริหารอย่างเต็มที่ แต่ดูจากจํานวน งบประมาณที่ภาครัฐดําเนินการอยู่ก็ถือว่าเปึนส่วนที่เข้ามาเสริมเพียงส่วนน้อยเท่านั้น จึงขอสนับสนุนอย่างนี้ว่าโครงการซึ่งเปึนโครงการพระราชดําริเรื่องของฟูัดแบงก์ ที่สนับสนุนให้เด็กและก็ให้โรงเรียน ให้คุณครู ให้ผู้ปกครองเข้ามามีส่วนร่วมในการทํา ฟูัดแบงก์หรือการเตรียมสิ่งที่จะมาเปึนปัจจัยในการทําอาหารกลางวันให้กับเด็กภายใน โรงเรียนของตัวเอง ไม่ว่าจะเปึนการทํานาในโรงเรียน การขุดบ่อเลี้ยงปลา การปลูกผัก ในโรงเรียน เงินที่เราได้จากกองทุน ผมเห็นว่าถ้าเปึนไปได้น่าจะเน้นไปในการพัฒนา ฟูัดแบงก์ให้มากที่สุด เพราะว่าถ้าหากว่าท่านเอาเงินตรงนี้กระจายลงไป อย่างไรก็ไม่ครบ เพราะว่าเงินมันเปึนส่วนน้อยเหลือเกิน อย่างป้ ๒๕๕๐ ท่านมีเพียง ๑๗๐ กว่าล้านบาท ท่านไม่สามารถกระจายได้ทุกโรงเรียน แต่ถ้าเผื่อว่าท่านเอาส่วนนี้มาเน้นในเรื่องของ การทําฟูัดแบงก์ ให้ประสบความสําเร็จสอนให้เด็กเหล่านั้นสามารถช่วยตัวเองได้ สอนให้ ผู้ปกครองมีส่วนร่วมว่าลูกหลานของเขาจะต้องมีอาหารกิน โรงเรียนในชนบทพร้อมที่จะ เข้าร่วมโครงการนี้ ถ้าหากว่าได้รับการสนับสนุน ท่านประธานครับ อีกเรื่องหนึ่งอันนี้ผมขอ ฝากนอกเรื่องของกองทุน นั่นก็คือเรื่องของการจัดสรรเงิน การที่รัฐบาลจัดสรรเงินเปึน เปอร์เซ็นเทจ (Percentage) หรือว่าเปึนร้อยละ บางครั้งก็เกิดความไม่เปึนธรรม เพราะว่า โรงเรียนที่อยู่ในเขตเมือง ผู้ปกครองส่วนใหญ่เปึนคนที่มีรายได้สามารถที่จะดูแลลูกหลาน เรื่องของอาหารการกินได้เต็มที่ เมื่อจัดให้ร้อยละ ๕๐ บางครั้งไม่ได้ใช้ ท่านประธานครับ เพราะว่าเขามีเงินอยู่แล้วเขาเตรียมอาหารมาจากบ้าน เขามีสตางค์ที่จะซื้อ แต่พอทํา ร้อยละ ๕๐ ไปอยู่ที่พี่น้องยากจน ผมเห็นว่ารัฐบาลน่าจะปรับปรุงตรงนี้ การจัดสรรเงิน ให้กับเด็กเพื่อกองทุนอาหารกลางวันควรจะจัดสรรตามความเปึนจริง ท่านประธานครับ แต่ว่าโรงเรียนไหนขาดเราให้ตรงนั้นมากที่สุด โรงเรียนไหนที่มีเยอะแล้วเราก็ไม่ต้องให้ เพราะฉะนั้นการใช้ร้อยละ ผมคิดว่าน่าจะมีการปรับปรุงแก้ไข ซึ่งก็ขออนุญาตฝากทาง ท่านรัฐมนตรี ท่านพงศกรที่มานั่งอยู่ตรงนี้ ท่านอาจจะหาวิธีที่จะช่วยตรงนี้ เพราะว่าเรามี เม็ดเงินอยู่ แต่เราทําอย่างไรที่จะบริหารจัดการเม็ดเงินนั้นให้ดีที่สุด เพื่อให้ผลประโยชน์ ตกสู่พี่น้องประชาชน โดยเฉพาะคนยากคนจนในชนบท ขอฝากเพียงเท่านี้ ท่านประธานครับ ขอขอบคุณครับ